ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္လွ်င္ အထူးဆင္ျခင္

ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္လွ်င္ အထူးဆင္ျခင္ “နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ” ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူအမ်ိဳးသားတုိ႔သည္ ျမန္မာသၾကၤန္ ႐ံုးပိတ္ရက္တို႔၌ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္တတ္ၾက၏။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ ျဖည့္ဆည္းၾကေပသည္။

 အေပ်ာ္အပါး အေမာ္အႂကြားတို႔ကိုေရွာင္ၾကဥ္ကာ “အလြန္ရခဲလွသည့္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ျဖည့္ က်င့္ဦးမွ ေတာ္ေပမည္”ဟူ၍ေတြးကာ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္တတ္ၾကသည္။ ရဟန္းအျဖင့္ႏွင့္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ပါရမီအက်င့္ေကာင္း၊ အက်င့္ျမတ္တို႔ကို ထိုသၾကၤန္႐ံုးပိတ္ရက္၊ ခြင့္ရ သည့္ရက္မ်ား၌ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်လိုသည့္ ေစတနာေကာင္းျဖင့္ ရဟန္း၀တ္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။ ဒုလႅဘရဟန္း- ရခဲလွသည့္ရဟန္းအျဖစ္သည္ ဒုလႅဘငါးပါးတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ပါ၏။

ဒုလႅဘငါးပါးတို႔မွာ- (၁) ဗုဒၶဳပၸါဒ ဒုလႅဘ= ဘုရားပြင့္ေသာကာလႏွင့္ ၾကံဳႀကိဳက္ခဲျခင္း၊ (၂) မႏုႆတဘာ၀ ဒုလႅဘ= လူအျဖစ္ကိုရခဲျခင္း၊ (၃) သဒၶါ သမၸတၱိ ဒုလႅဘ= သဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္ခဲျခင္း၊၊ (၄) ပဗၺဇၨိတဘာ၀ ဒုလႅဘ= ရဟန္းအျဖစ္၊ ရဟန္းဘ၀ကိုရခဲျခင္း၊ (၅) သဒၶမၼသ၀နအတိ ဒုလႅဘ= သူေတာ္ေကာင္းတရား (မွန္ကန္ေသာတရား)တို႔ကို ၾကားနာရျခင္း ကို အလြန္ရခဲျခင္းတို႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ထိုသို႔ငါးပါးရွိရာတြင္ သာသနာေတာ္၏ အႏွစ္သာရ ဘ၀ျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ အခ်ိန္ကိုကုန္လြန္ေစကာ အသံုးခ်ၾကသည့္အတြက္ လြန္စြာမွ အက်ိဳးရွိလွပါေပသည္။

ဤသို႔ သဒၶါတရားရွိၿပီး ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းဘ၀အျဖစ္ႏွင့္ အခ်ိန္ကို လြန္စြာအက်ိဳးရွိေစရန္ အသုံးခ်သည္ကမွန္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ မည္သို႔မည္ပံု ျဖည့္က်င့္မွ ပို၍အက်ိဳး ရွိလွသည္၊ မွန္ကန္လွသည္ကို ၀ိနည္းေတာ္တို႔အား သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ထားေသာ ရဟန္း ေတာ္မ်ားေလာက္ သိမထားေသာ္လည္း သိထားသင့္သည့္၀ိနည္းေတာ္(စည္းကမ္း)မ်ားႏွင့္ လိုက္နာသင့္သည့္အခ်က္တုိ႔ကို ဒုလႅဘရဟန္းမ၀တ္ခင္ ႀကိဳတင္သိထားသင့္၏။
 ထို႔ေၾကာင့္ ဤဓမၼေဆာင္းပါးျဖင့္ သံသရာ၌ တင္ခဲ့ဖူးေသာ ေက်းဇူးတရားမ်ားကို ေက်းဇူးဆပ္ေရးသား ေဖာ္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ရဟန္း၀တ္ရန္ ေက်ာင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္စဥ္ကပင္ ႏွလံုးသြင္းသင့္သည္မွာ သံသရာဒုကၡေဘးမွ လ်င္ျမန္စြာလြတ္ကင္းရန္အတြက္ လူ၀တ္ကိုစြန္႔၊ ရဟန္းအ၀တ္ သကၤန္းျဖင့္ တရားအားထုတ္ ရန္ လာခဲ့သည္ဟု ဦးစြာႏွလံုးသြင္းသင့္၏။ သံသရာေဘးမွ လ်င္ျမန္စြာလြတ္ကင္းရန္ဟု ဆိုရျခင္းမွာ ရဟန္းေတာ္အျဖစ္သည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ (၂၂၇)ပါး၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကိုး ေထာင္ေက်ာ္ေသာ သီလေတာ္ျမတ္တို႔ကို စနစ္က်မွန္ကန္စြာ မေပ်ာက္၊ မက်ား၊ မက်ိဳးရ ေအာင္ အားထုတ္တတ္ပါလွ်င္ သီလသိကၡာ၏အစြမ္းအာနိသင္ေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရာ၌ သမာဓိ၊ ပညာ(မဂ္၊ ဖိုလ္)တရားတို႔ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ရွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

 လူစိတ္ကိုေဖ်ာက္၊ ရဟန္းေတာ္စိတ္ျဖင့္ မအပ္စပ္သည့္ လက္စြပ္၊ ဆြဲႀကိဳး၊ လက္ပတ္နာရီ တို႔ကို ခၽြတ္ထားခဲ့ကာ ၀တၳဳေငြတို႔ကိုလည္း ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခါနီးမွအစျပဳ၍ မထိမကိုင္၊ လူ႔အလုပ္ေတြ ႏွလံုးမသြင္း၊ ရဟန္းအလုပ္သာ မွန္စြာဆင္ျခင္ရေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားရ မည္။ လက္ကိုင္ဖံုးမ်ားကိုလည္း ယူေဆာင္မလာသင့္ေပ။ အိမ္အလုပ္မ်ား ေက်ာင္းအထိ ပါမလာေအာင္ ထားႏိုင္ခဲ့ရပါမည္။

လူ၀တ္အျဖစ္၌ သူေဌးသူႂကြယ္၊ ရာထူးဂုဏ္ထည္၊ ေခတ္ပညာေတြ လြန္စြာတင့္တယ္ခဲ့သည့္အျဖစ္တို႔ကို ႏွလံုးမသြင္း ႐ိုးရွင္းရွင္း စိတ္ရင္းျဖင့္သာ မာနကို ခ၀ါခ်၍ “မိမိကို ရဟန္းအျဖစ္တင္ေပးမည့္ ေက်ာင္းရွိ သံဃာေတာ္တို႔၏ ဆံုးမ သြန္သင္မႈေအာက္တြင္သာေနမည္”ဟု ဆံုးျဖတ္ထားသင့္ေပသည္။ စဦးဆံုးၾကံဳေတြ႔ရမည့္ တရားအားထုတ္ရန္ ကမၼ႒ာန္းမွာ ေခါင္းစရိတ္ခ်ိန္၌ (အေရလွ်င္ ငါးခု ေျမာက္ရွိေသာအဖို႔အစု)တို႔ကို ဆင္ျခင္ရမည့္ တစပဥၥကကမၼ႒ာန္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

 ဆင္ျခင္ပံု မွာ- “အတၳိ ဣသၼႎ ကာေယ ေကသာ၊ ေလာမာ၊ နခါ၊ ဒႏၲာ၊ တေစာ။” (ဣသၼႎ ကာေယ- ဤကိုယ္ကာယ တလံမွ်၌၊ ေကသာ- ဆံပင္၊ ေလာမာ- အေမြး၊ နခါ- ေျခသည္း လက္သည္း၊ ဒႏၲာ- သြား၊ တေစာ- အေရတို႔သာလွ်င္၊ အတၳိ သႏၲိ- ရွိၾကကုန္၏။) “ငါ၏ခႏၶာကိုယ္၌ ဆံပင္၊ အေမြး၊ ေျခသည္း လက္သည္း၊ သြား၊ အေရတုိ႔သာ ရွိေခ်သည္။” ဟူ၍ ဉာဏ္ျဖင့္ ေသခ်ာဆင္ျခင္႐ႈမွတ္ရေပမည္။

 ဆင္ျခင္ပံုကမၼ႒ာန္းတိုေသာေၾကာင့္ ေပါ့ပ်က္ ပ်က္ သေဘာမထားဘဲ အေလးအနက္ထား ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားရမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုရမူ- ဘုရားရွင္လက္ထက္က ပါရမီတရားတို႔ ျဖည့္က်င့္ထားခဲ့ၾကေသာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ထို ကမၼ႒ာန္းျဖင့္ပင္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ၾကၿပီ။ မိမိလည္း မည္မွ်ပါရမီ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ သည္ကို မသိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေခါင္းရိတ္ေနစဥ္၌ အေလးအနက္ထားဆင္ျခင္သင့္ေပသည္။ ၿပီးေနာက္ သိမ္ထဲ၌ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ သိကၡာေတာ္မတင္ခင္ သိမ္၀င္သံဃာေတာ္မ်ား၏ စစ္ေဆးေမးျမန္းမည့္ ေမးခြန္းတို႔ကို မွန္ကန္စြာ ေျဖဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ေမးပံုႏွင့္ ေျဖၾကားပံု တို႔မွာ- (၁) ကု႒ံ, ဂေ႑ာ, ကိလာေသာ, ေသာေသာ, အပမာေရာ ေတ- သင္ပဥၥင္းေလာင္းအား၊ ဧ၀႐ူပါ- ဤသို႔သေဘာရွိကုန္ေသာ- (ကု႒ံ- သဖန္း၊ နီျဖဴ၊ လူခ်င္းမတူေအာင္၊ အႏုအကြက္၊ သမင္ရက္မ်ိဳး၊ အနာဆိုးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ဂေ႑ာ- သားေရစိုစို၊ ျပည္ယိုယိုမ်ိဳး၊ အနာဆိုးတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ကိလာေသာ- တင္းတိပ္ ေပြးညွင္း၊ ခ႐ုသင္းႏွင့္၊ ဆင္ညွင္းႀကီးမ်ိဳး၊ အနာဆိုတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ေသာေသာ- ႐ွဴနာ႐ႈိက္နာ၊ ၾကက္ညွာ ေခ်ာင္းဆိုး၊ အနာမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း၊ အပမာေရာ- ေခြး႐ူး၀က္႐ူး၊ ဘီလူးဖမ္းစား၊ ေျမဘုတ္မ်ားေၾကာင့္၊ စကားသြပ္ေပါ၊ သတိေလ်ာ့ ၍၊ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ေသာ အနာမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း) သႏၲိႏုေခါ- ရွိကုန္သေလာ။ (သင့္၌ ကူးစက္တတ္ေသာေရာဂါ၊ ထိုသို႔ေသာအနာဆိုးမ်ား ရွိပါသလား?) (နတိၳ ဘေႏၲ- မရွိပါဘုရား) (၂) မႏုႆာ အတၳ မႏုေႆာ- လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။ (သင္သည္ လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသလား?) (အာမဘေႏၲ- လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား) (၃) ပုရိသာ အတၳ ပုရိေႆာ- နပုလ္းပ႑ဳပ္၊ မဟုတ္ဣတၳိ၊ မ်ိဳးဇာတိႏွင့္၊ ပုရိသစစ္၊ ေယာက်္ားျဖစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။ (သင္သည္ ေယာက်္ားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသလား?) (အာမဘေႏၲ- ေယာက်္ားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား) (၄) ဘုဇိသာ အတၳ ဘုဇိေႆာ- သူ႔ကၽြန္သူ႔ေက်း၊ ခင္းမႈေရးေၾကာင့္၊ ထြက္ေျပးၾကဥ္ဖဲ၊ ေခၚငင္ဆဲတြင္၊ ေရွာင္ လႊဲမျဖစ္၊ ေတာ္လွန္စစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။ (သင္သည္ သူ႔ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါသလား?) (အာမဘေႏၲ- သူ႔ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါသည္ဘုရား) (၅) အဏဏ အတၳ အဏေဏာ- ယခုအခါ၊ သူ႔ဥစၥာကို၊ မ်ားစြာယူေခ်း၊ ေၾကေအာင္ေပး၍၊ ၿမီေကၽြးမတင္၊ သန္႔ ရွင္းစင္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။ (သင့္သည္

သူတစ္ပါးတို႔ထံမွ ေငြေၾကးဥစၥာ ေခ်းွငွါးထားၿပီး ေက်ေအာင္ ျပန္ဆပ္ၿပီးၿပီလား?) (အာမဘေႏၲ- သူ႔ေကၽြးမတင္ ေႂကြးသန္႔ရွင္း ကင္းစင္ပါသည္ဘုရား) (၆) နတၳ ရာဇာဘဋာ ရာဇာဘေဋာ- မင္းပါးစိုးခြင္၊ ခ်ဥ္းကပ္၀င္၍၊ အစဥ္လႈပ္ရွား၊ မင္းခစားသည္၊ န အသိ- မျဖစ္ဘဲ ရွိပါ၏ေလာ။ (သင္သည္ မင္းခစားအျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ပါသလား?) (အာမဘေႏၲ- မင္းခစားဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ပါသည္ဘုရား။) မွတ္ခ်က္။ အရပ္သားအစိုးရ၀န္ထမ္း၊ လခစားမ်ားျဖစ္ပါက ခြင့္ယူရပါမည္။ ခြင့္ရက္ရရွိမွ ရဟန္းျပဳသင့္သည္။ စစ္မႈထမ္းမ်ားျဖစ္ပါက ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ရန္ဟူေသာ အေၾကာင္း အရာျဖင့္ ခြင့္တင္ၿပီး ခြင့္ျပဳခ်က္က်ထားၿပီး ျဖစ္ရပါမည္။ (၇) အႏုညာတာ အတၳ မာတာပိတူဟိ နာဂ- မဂ္ဖိုလ္နီးေၾကာင္း ပဥၥင္းေလာင္း၊ ေတ- သင္ပဥၥင္းေလာင္း၏၊ မာတာပိတူဟိ- သင္၏ ေက်းဇူးဂုဏ္ရွင္၊ မိခင္ဖခင္တို႔က၊ အႏုညာေတာ- ရဟန္းျပဳရန္ အႏူးအညြတ္ ခြင့္ျပဳလႊတ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။ (သင့္အား မိဘမ်ားက ရဟန္ျပဳရန္ ခြင့္ျပဳၾကပါသလား?) (အာမဘေႏၲ- မိဘႏွစ္ပါက ရဟန္းျပဳရန္ ခြင့္ျပဳၾကပါသည္ဘုရား) (၈) ပရိပုဏၰ၀ီသတိ၀ႆာ အတၳ ပရိပုဏၰ၀ီသတိ၀ေႆာ- သေႏၶကလလ၊ ေရတည္စက၊ စ၍ခ်င့္တြက္၊ ဤသည့္ရက္တြင္၊ အသက္တိတိ၊ ႏွစ္ဆယ္ျပည့္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။


 (သင့္ကို မိခင္က မေမြးဖြားခင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားခဲ့ေသာကာလႏွင့္ ေမြးဖြားၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္ အထိကာလ ႏွစ္ခုေပါင္း သင့္၌ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ပါသလား?) (အာမဘေႏၲ- အသက္ ၂၀ ၊ ျပည့္ပါသည္ဘုရား) (၉) ပရိပုဏၰံ ေ၀ါ ပတၱစီ၀ရံ ေတ- သင့္အား၊ ပတၱစီ၀ရံ- သပိတ္သကၤန္းသည္၊ ပုဏၰံ- ျပည့္စံုပါၿပီေလာ။ (အာမဘေႏၲ- ျပည့္စံုပါၿပီဘုရား) (၁၀) ကႎနာမာ အတၳ ကိႏၷာေမာသိ- ဟူေသာ ပါဌ္ျဖင့္
မိမိ၏အမည္ကို ေမးလွ်င္- [အဟံ ဘေႏၲ နာေဂါ နာမ- (ဘေႏၲ- အရွင္ဘုရား၊ အဟံ- တပည့္ေတာ္သည္၊ နာေဂါ နာမ- နာဂအမည္ရွိပါသည္ဘုရား)] (တပည့္ေတာ္၏အမည္သည္ “နာဂ”အမည္ ရွိပါသည္ဘုရား) ေကာနာေမာေတ ဥပဇၩာေယာ- ဟူေသာ ပါဌ္ျဖင့္ မိမိ၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို ေမးလွ်င္- [ဥပဇၩာေယာ ေမ ဘေႏၲ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာနာမ (ဘေႏၲ- အရွင္ဘုရား၊ ေမ- တပည့္ ေတာ္၏၊ ဥပဇၩာေယာ- ဥပဇၩာယ္ဆရာသည္၊ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာနာမ- အရွင္တိႆ မေထရ္အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)] (တပည့္ေတာ္၏ဆရာ့အမည္သည္အရွင္တႆမေထရ္အမည္ ရွိပါသည္ဘုရား) ဤသည္မွာ သိမ္တြင္း၌ ေမးပံုႏွင့္ ေျဖၾကားပံုမ်ားျဖစ္၏။ ထိုသို႔ ေမးေသာအခါမ်ားတြင္ ေျဖ ၾကားရမည္မွာလည္း ေျဖၾကားပံုအတိုင္းသာျဖစ္၏။ မွန္သည္မွားသည္အေရးမႀကီး ဤအတိုင္း ေျဖၾကားရမည္ဆိုေသာေၾကာင့္ မိမိ၌ျပည့္စံုထားရမည့္အခ်က္တို႔ကို မျပည့္စံုပါဘဲ လိမ္ညာေျဖ ၾကားလွ်င္ အစတည္းက မုသာ၀ါဒကံႏွင့္ စမိေနသလိုျဖစ္ေနေပမည္။ “အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ”ဆိုသလို အစတည္းက သန္႔ရွင္းေကာင္းမြန္ ေနရန္ ျပင္ဆင္ထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ရဟန္းသိကၡာေတာ္တင္ေပးမည့္ ဆရာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း ရဟန္း၀တ္ရန္လာၾကသူမ်ား ကို သင္ေပးပါလိမ့္မည္။


 သို႔ေသာ္ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ား၌ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ရန္လာၾကသူမ်ား အလြန္မ်ားလွေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာက် န သင္ခ်ိန္မရ၍ မိမိတို႔အေနျဖင့္ ႀကိဳတင္သိရွိထားလွ်င္ ပို၍ေကာင္းသည္။ သိကၡာေတာ္ တင္ေပးၾကမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ အနည္းဆံုး ငါးပါး ရွိ ထားၾကၿပီး မိမိတို႔ကို ရဟန္းခံ အစီအစဥ္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္သြားၾကပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ စီစဥ္တက် လုပ္ေဆာင္တိုင္း၌ ေလးနက္စြာ ဆင္ျခင္ေနသင့္သည္မွာ ရဟန္းမျဖစ္ေသးခင္၌ “ငါသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းေဘာင္သု႔ိ မၾကာခင္ေရာက္ရေတာ့မည္၊ လူေဘာင္ လူ႔အလုပ္ စြန္႔ရေတာ့မည္။”၊ ရဟန္းအျဖစ္ေရာက္သြားေသာအခါ၌လည္း “ငါသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ေရာက္ခဲ့ေခ်ၿပီ။ လူေတြကဲ့သို႔ မေနအပ္ေတာ့။”ဟူ၍ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ ျဖစ္ေန ရပါမည္။ ရဟန္းအျဖစ္သို႔တင္ရန္ ပထမ ကိုရင္အျဖစ္တင္၊ ၿပီးေနာက္ ရဟန္းအျဖစ္ သိကၡာေတာ္မ်ား တင္ျခင္း အစဥ္တက်လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ သရဏဂံုရြတ္ဆိုရာ၌ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်က် ရြတ္ဆိုရ မည္ျဖစ္၏။ အာဖ်ားလွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္ ရြတ္ဆို၍မသင့္ေပ။

ဆရာေတာ္မ်ား၏ ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဆို ေတာ္မူျခင္းကိုလည္း ေလးနက္စြာနာၾကားရပါမည္။ ရြတ္ဆိုေသာပါဠိအဓိပၸါယ္တို႔ကို နား မလည္ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ဆံုးမထားခဲ့ေသာ ၀ိနည္း(စည္းကမ္း)မ်ားအတိုင္း မိမိကို ရဟန္း အျဖစ္ သိကၡာေတာ္မ်ား တင္ေပးေနၾကသည္ဟူ၍ ႏွလံုးသြင့္ဆင္ျခင္သင့္၏။ အဓိပၸါယ္တို႔ကို သိရွိက ပိုေကာင္း၏။ ကမၼ၀ါစာရြတ္ဆိုၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်နစြာ ရြတ္ဆိုသံမ်ားကို ၾကားရပါမည္။ ပထမတစ္ေခါက္ျဖင့္ ဌာန္းက႐ုိဏ္မက်ေသာ စာလံုးမ်ား ပါခဲ့ျခင္းမျဖစ္ရေအာင္ ကမၼ၀ါစာကို ႏွစ္ေခါက္ ရြတ္ဆိုၾကသည္။ အျမဲတမ္း၀တ္မည့္ ရဟန္း ေလာင္းျဖစ္လွ်င္ သံုးေခါက္ရြတ္ဆိုၾက၏။ သိမ္မွအထြက္ သိမ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴၾကေသာ ဒကာဒကာမမ်ားလည္း ေတြ႔ၾကံဳရတတ္ေပ သည္။ ထုိအခါတြင္လည္း သာယာတပ္မက္ျခင္းမျဖစ္ေစရန္ ႏွလံုးသြင္းသင့္၏။ သိမ္ဆင္း ဆြမ္းေလာင္းေနၾကေသာ ဒကာဒကာမတို႔ကို ေမတၱာပို႔ေပးေနရမည္။ “မိမိကိုခင္လို႔ ေကၽြးသည္”ဟူ၍ ႏွလံုးမသြင္းသင့္။

ဒကာဒကာမတို႔သည္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ကို ၾကည္ညိဳၾကေသာေၾကာင့္ သာသနာေတာ္စည္ပင္ေၾကာင္း “ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး” စသည့္ ရွင္ေလးပါးမွ ဆြမ္းအလွဴဒါနျဖင့္ ကုသုိလ္ယူလိုေသာေၾကာင့္၊ လယ္ယာေျမေကာင္း ျဖစ္ေသာ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ထံ၌ ကုုသုိလ္မ်ိဳးေစ့မ်ား လာေရာက္စုိက္ပ်ိဳးေနၾက သည္ဟုဆင္ျခင္ၿပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစရန္ ရဟန္းက်င့္၀တ္ျဖင့္ ျပည့္စံုစြာရွိေနရ ေပမည္။ “ေက်ာင္း၊ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေဆး”စသည့္ ပစၥည္းေလးပါး မသံုးေဆာင္ခင္တို႔၌လည္း ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ရန္ ကမၼ႒ာန္းမ်ားရွိပါသည္။ ၎ကမၼ႒ာန္းတို႔ကိုလည္း အေလးအနက္ထား ဆင္ျခင္ ပြါးမ်ားရပါမည္။ သီရိလကၤာ၌ သံဃရကၡိတမေထရ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းတြင္ ခုနစ္ႏွစ္သား ကိုရင္ေလး ဆြမ္းစားရန္ျပင္ေနခ်ိန္တြင္ ပန္းကန္သံမ်ားကို ၾကားေနရေသာ သံဃရကၡိတ မေထရ္ႀကီးက ကိုရင္ေလးကို သတိေပးစကား ေျပာၾကားလိုက္သည္မွာ “လွ်ာအပူေလာင္မယ္၊ သတိထားစား”ဟူ၍ျဖစ္၏။ ကိုရင္ေလးလည္း သတိ၀င္ၿပီး ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ရမည့္ ကမၼ႒ာန္းကို ဆြမ္းမစားခင္ ဆင္ျခင္ရာတြင္ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ တရားေပါက္၍ ကိေလသာကုန္ခန္းကာ ရဟႏၲာျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ဆြမ္းမစားခင္ ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ရမည့္ကမၼ႒ာန္းကို ေလးနက္စြာဆင္ျခင္ခဲ့ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ “ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး” ပစၥည္းေလးပါး မသံုးေဆာင္ ခင္တိုင္း၌ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားကို ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ မသံုးေဆာင္ခင္ ဆင္ျခင္ ပြါးမ်ားရသည့္ကမၼ႒ာန္းတို႔ကို မပ်က္မကြက္ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းၾကရေပသည္။ ပစၥည္းေလးပါးဆင္ျခင္ပံုတို႔ကို ပါဠိေတာ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ရန္ အခက္အခဲရွိကလည္း ျမန္မာလို ဆင္ျခင္ႏိုင္ေပသည္။ ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားရာ၌ အနက္အဓိပၸါယ္ကို သိရွိနားလည္ထားရန္သာ လိုရင္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိဆင္ျခင္ပံုမ်ားကို ေသခ်ာက်က္မွတ္ထားသင့္၏။ သကၤန္း၌ဆင္ျခင္ပံု ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ စီ၀ရံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ သီတႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏွႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဍံသ မကသ ၀ါတာတပ သရီသပၸ သမၹႆာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဟိရိေကာပိနပၸဋိစၧာဒနတၳံ။” (ျမန္မာ။ “ကင္းေျမြလႊဲသုန္၊ ဟိရီဂုဏ္ကို၊ ကုန္ေစတတ္စြာ၊ ကိုယ္အဂၤါကို၊ လံုပါေစလို၊ ကိုယ္ကိုစံပယ္၊ ဆင္ျပင္မယ္ဟု၊ စိတ္၀ယ္မသန္း၊ ဤသကၤန္းကို၊ ဖံုးလႊမ္း သံုးေဆာင္ပါ သတည္း။”) ေက်ာင္း၌ဆင္ျခင္ပံု ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ေသနာသနံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ သီတႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏွႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဍံသ မကသ ၀ါတာတပ သရီသပၸ သမၹႆာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဥတုပရိႆယ ပိေနာဒနပၸဋိသလႅာနာရာမတၳံ။” (ျမန္မာ။ “ခ်မ္းပူ ကိုဖ်က္၊ ျခင္မွက္ေလေန၊ ကင္းေျမြေ၀းမႈ၊ ဥတုေဘးၾကမ္း၊ မသန္႔ကင္းစင္၊ စိတ္ၾကည္လင္ ေၾကာင္း၊ ေနရာေက်ာင္းကို၊ ကိန္းေအာင္းမွီခိုပါသတည္း။” ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ပံု ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ပိ႑ပါတံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ေန၀ ဒ၀ါယ၊ န မဒါယ၊ န မ႑နာယ၊ န ၀ိဘူသနာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဣမႆ ကာယႆ ဌိတိယာ ယာပနာယ၊ ၀ိဟႎသူပရတိယာ ျဗမစရိယာ ႏုဂၢဟာယ၊ ဣတိ ပုရာနဥၥေ၀ဒနံ ပဋိဟခၤါမိ၊ န၀ဥၥ ေ၀ဒနံ န ဥပါေဒႆာမိ၊ ယၾတာ စ ေမ ဘ၀ိႆတိ၊ အန၀ဇၨာတာ စ ဖာသု၀ိဟာေရာ စ။” (ျမန္မာ။ “ဤသည့္စားဖြယ္၊ အမယ္မယ္ကို၊ ျမဴးရယ္မာန္ႂကြ၊ လွပေရဆင္း၊ ျပည့္ၿဖိဳးျခင္းငွါ၊ မသံုးပါဘူး၊ ေလးျဖာဓာတ္ေဆာင္၊ ဤကိုယ္ေကာင္သည္၊ ရွည္ေအာင္တည္လ်က္၊ အသက္မွ်တန္း၊ မေမာပန္းျငား၊ ဘုရားသာသနာ၊ က်င့္ႏွစ္ျဖာကို၊ က်င့္ပါႏိုင္ေစ၊ ေ၀ဒနာ ေဟာင္းသစ္၊ မျဖစ္ေစရ၊ ယာပိုက္မွ်လစ္၊ ခပ္သိမ္းျပစ္ကို၊ မျဖစ္ေလေအာင္၊ ခ်မ္းေျမ႕ေအာင္ ဟု၊ သံုးေဆာင္မွီ၀ဲပါသတည္း။”

 ေဆးပစၥည္း၌ဆင္ျခင္ပံု ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ဂိလာနပစၥယေဘသဇၨပရိကၡာရံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဥပၸာႏၷာနံ ေ၀ယ်ာဗ်ာဓိကာနံ၊ ေ၀ဒနာနံ ပဋိဃာတာယ၊ အဗ်ာပဇၨာ ပရမတၱာယ။” (ျမန္မာ။ “က်င္နာခံခက္၊ ႏွိပ္စက္ဖိစီး၊ ျဖစ္ၿပီးျဖစ္လာ၊ ေ၀ဒနာကို၊ စြန္႔ခြါပယ္ရွင္း၊ ဆင္းရဲကင္း၍၊ လူမင္းျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ၾကည္သာရႊင္လန္း၊ က်င့္ျဖည့္စြမ္းႏိုင္ဖို႔ ရည္မွန္း သံုးေဆာင္ပါသ တည္း။” အျခားအသံုးအေဆာင္တို႔၌ဆင္ျခင္ပံု “ဖိနပ္ဆီမီး၊ ထီးေတာင္ေ၀ွးစ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ေအးျမခ်မ္းပူ၊ ေျမငူသစ္ငုတ္၊ ခလုတ္ဆူးေျငာင့္၊ မေႏွာင့္ေဘးက်မ္း၊ မသန္းကင္းစင္၊ စိတ္ၾကည္လင္၍၊ အားအင္ျပည့္မာ၊ သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာက်င့္ေဆာင္၊ ျဖည့္ႏိုင္ေအာင္ဟု၊ သံုးေဆာင္မွီ၀ဲပါသတည္း။” ထိုပစၥည္းေလးပါးတို႔မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ “ရွင္ေလးပါး”တို႔ျဖစ္ၾကၿပီး “ေသေလးပါး”မွာ ပါရာဇိကေလးပါးတို႔ျဖစ္ၾက၏။ ပါရာဇိကအာပတ္သင့္မိသြားလွ်င္ အာပတ္ေျဖလို႔မရေသာ ေၾကာင့္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ “ေသေလးပါး” ဟုေခၚျခင္းျဖစ္၏။

 ပါရာဇိက အာပတ္မ်ား က်ဴးလြန္မိသြားလွ်င္ သကၤန္းဆင္ျမန္းထားေသာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္၊ ရဟန္းဘ၀ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ လံုး၀ သိရွိနားလည္းထားရမည့္ အာပတ္မ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ ပါရာဇိကေလးပါးတို႔မွာ- (၁) ေမထုန ပါရာဇိက- ေမထုန္ဟူေသာ မျမတ္ေသာအက်င့္ကိုက်င့္ျခင္း။ (တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ေမထုန္မွီ၀ဲလွ်င္ ပါရာဇိကက်၏။) (၂) အဒိႏၷဒါန ပါရာဇိက- သူတစ္ပါးဥစၥာကို ခိုးယူျခင္း။ (တစ္မတ္တန္၊ တစ္မတ္အထက္ ထုိက္တန္ေသာပစၥည္းကိုယူလွ်င္ ပါရာဇိကက်၏။) (၃) မႏုႆ၀ိဂၢဟ ပါရာဇိက- လူစင္စစ္ အသက္ကိုေသေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္သတ္ျခင္း။ (ကိုယ္၀န္က်ေဆးေပးလွ်င္ပင္ ပါရာဇိကက်၏။) (၄) ဥတၱရိမႏုႆဓမၼ ပါရာဇိက- မရေသးေသာစ်ာန္မဂ္ဖိုလ္တရားတို႔ကို ရ၏ဟု ေဟာေျပာ ျခင္းတို႔ျဖစ္ၾက၏။ အျခား သတိထားရမည္ အာပတ္မ်ားမွာ လိမ္ညာေျပာျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားရန္၊ ခ်စ္ခင္မႈ ပ်က္ျပားရန္ေျပာဆိုမိျခင္း၊ တစ္မိုးတစ္ရံတည္းေသာ ေက်ာင္း၊ အိမ္တို႔၌ မာတုဂါမ (အမ်ိဳးသမီး) ရွိေနလ်က္အိပ္ျခင္း (မွတ္ခ်က္။ ဒုလႅဘ၀တ္ၿပီး အိမ္ျပန္အိပ္တတ္ၾကရာ မိမိ၏ အမိ၊ အစ္မ၊ ညီမကအစ မာတုဂါမရွိတဲ့ အိမ္၊ ေက်ာင္းတို႔၌

မအိပ္ေကာင္း)၊ ေျမႀကီးကိုတူးဆြ ျခင္း၊ ျမက္ခုတ္၊ ေပါင္းရွင္း၊ ေျမတူး၊ ေျမဖို႔ျပဳလုပ္ျခင္း၊ သစ္ပင္ကို ခ်ိဳးဖဲ့ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ ျပစ္မႈက်ဴး လြန္ေသာေၾကာင့္ စစ္ေဆးေမးျမန္သည့္အခါ အလြဲအေခ်ာ္ မေတာ္တာေျပာျခင္း၊ မေျဖဘဲေန ျခင္း၊ သံဃိက (အမ်ားပိုင္) ပစၥည္းမ်ားကို မသိမ္းဆည္းျခင္း၊ မပန္ၾကားဘဲ တျခားေနရာသို႔ သြားျခင္း၊ ပိုးရွိေသာေရကိုေသာက္သံုးမိျခင္း၊ ေန႔လြဲညစာစားျခင္း၊ အကပ္မခံဘဲ သံုးေဆာင္ ျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ကလိထိုးကစားျခင္း၊ မာတုဂါမႏွင့္ တိုင္ပင္ၿပီး တစ္ခရီးတည္း အတူသြားျခင္း၊ ဆရာသမား၊ ေက်ာင္းရွိ ထင္ရွားသည့္ရဟန္းတစ္ပါးပါးကို မပန္ၾကားဘဲ မြန္းလြဲပိုင္း၊ ညပိုင္း တိုု႔မွာ ရြာထဲ၊ ၿမိဳ႕ထဲသြားျခင္း စသည္တို႔ကို က်ဴးလြန္မိလွ်င္ ပါစိတ္အာပတ္သင့္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သတိထားဆင္ျခင္သင့္လွေပသည္။ ရဟန္းေတာ္တို႔၏ အာပတ္သင့္ျခင္းအေၾကာင္းေျခာက္ပါးျဖစ္သည့္ (၁) အလဇၨိတာ- အရွက္ မရွိျခင္း၊ (၂) အညာဏတာ- သိကၡာပုဒ္ကိုမသိျခင္း၊ (၃) ကုကၠဳစၥပကတတာ- ယံုမွားသံသယ ရွိျခင္း၊ (၄) အကပၸိေယ ကပၸိယသညိတာ- မအပ္သည္ကို အပ္သည္ဟုအမွတ္ရွိျခင္း၊ (၅) ကပၸိ ေယ အကပၸိယသညိတာ- အပ္သည္ကို မအပ္ဟု အမွတ္ရွိျခင္း၊ (၆) သတိသေမၼာသတာ- သတိေတြေ၀ျခင္း စသည္တို႔ေၾကာင့္ တစ္နည္းနည္းျဖင့္ အာပတ္မ်ား က်ဴးလြန္မိတတ္ၾကေပ သည္။

ယခုေခတ္ဆိုလွ်င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ခရီးသြားရာ၌ ခရီးစရိတ္အျဖစ္ ေငြသားမ်ားကို ကုိင္ၾကရေပသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ တခ်ဳိ႕အာပတ္မ်ားကို အာပတ္သင့္မွန္းသိထား ေသာ္လည္း မျဖစ္သာေသာအေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ က်ဴးလြန္ခ်င္ေသာစိတ္မရွိဘဲ က်ဴးလြန္ ေနမိျခင္းျဖစ္ၾက၏။ ထိုသို႔ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကိုးေထာင္ေက်ာ္ေသာသီလေတာ္ျမတ္မ်ား ကို သတိထားကာ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါေသာ္လည္း ေဖာ္ျပပါအေၾကာင္းေျခာက္ပါးထဲမွ တစ္ပါးပါးျဖင့္ က်ဴးလြန္မိတတ္ၾကေသာေၾကာင့္ ပါရာဇိကအာပတ္ေလးပါးမွတစ္ပါး အျခား အာပတ္မ်ားကုိ ေျဖရန္နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ အာပတ္ေျဖၾကရသည္၊ ေဒသနာၾကားၾကရေပသည္။ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ၾကေသာ အမ်ဳိသားေကာင္းတို႔အေနျဖင့္လည္း ျမတ္ေသာကုသုိလ္ေကာင္းမႈ တို႔ကို ျဖည့္ဆည္းၾကရာတြင္ အနည္းငယ္ေသာျပစ္မႈမ်ားကို တစ္ရက္တစ္ရက္ က်ဴးလြန္ မိတတ္ၾကရာ သိမ္အတြင္း သံဃာေတာ္မ်ား ဘုရား၀တ္တက္ခ်ိန္တို႔၌ ေဒသနာၾကား (အာပတ္ ေျဖ)တတ္ရမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒသနာၾကားပံုကို အရက်က္မွတ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။

 သီတင္းငယ္က သီတင္းႀကီးထံ ေျပာၾကားပံု ငယ္။ အဟံ ဘေႏၲ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာ၀ိကေရာမိ။ (အရွင္ဘုရား၊ အလံုးစံုေသာ အာပတ္တို႔ကို ထင္ရွားေဖာ္ျပပါသည္ဘုရား) ႀကီး။ သာဓု အာဟုေသာ သာဓု သာဓု။ (ေကာင္းေပစြငါ့ရွင္၊ ေကာင္းပါေပစြ) ငယ္။ အဟံ ဘေႏၲ သဗၺဟုလာ နာနာ၀တၳဳကာ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာပဇၨႎ၊ တာ တုမွမူလာ မတိေဒေသမိ။ (အရွင္ဘုရား၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ဆိုင္ေသာ မ်ားစြာေသာ အာပတ္အလံုးစံုတို႔ကို တပည့္ေတာ္ သင့္ေရာက္မိပါၿပီ။ ထိုအာပတ္တို႔ကို အရွင္ဘုရားထံ၌ ေျပာၾကားပါသည္ဘုရား) ႀကီး။ ပႆသိ အာ၀ုေသာ တာ အာပတၱိေယာ။ (ထိုအာပတ္တု႔ိကို ႐ႈ၏ေလာ ငါ့ရွင္) ငယ္။ အာမ ဘေႏၲ ပႆာမိ။ (မွန္ပါ၊ ႐ႈပါသည္ဘုရား) ႀကီး။ အာယတႎ အာ၀ုေသာ သံ၀ေရယ်ာသိ။

 (ေနာင္အခါ [အာပါမသင့္ေအာင္] ေစာင့္စည္းပါငါ့ရွင္) ငယ္။ သာဓု သု႒ဳ ဘေႏၲ သံ၀ရိႆာမိ။ (ေကာင္းပါၿပီအရွင္ဘုရား၊ ေနာင္အခါ ေကာင္းစြာေစာင့္စည္းပါမည္ အရွင္ဘုရား) ႀကီး။ သာဓု အာ၀ုေသာ သာဓု သာဓု။ (ေကာင္းေပစြ ငါ့ရွင္၊ ေကာင္းပါေပစြ) သီတင္းႀကီးက သီတင္းငယ္ထံ ေျပာၾကားပံု ႀကီး။ အဟံ အာ၀ုေသာ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာ၀ိကေရာမိ။ (ငါ့ရွင္၊ အလံုးစံုေသာ အာပတ္တို႔ကို ထင္ရွားေဖာ္ျပပါ၏) ငယ္။ သာဓု ဘေႏၲ သာဓု သာဓု။ (ေကာင္းပါေပစြ အရွင္ဘုရား၊ ေကာင္းပါေပစြ) ႀကီး။

 အဟံ အာ၀ုေသာ သဗၺဟုလာ နာနာ၀တၳဳကာ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာပဇၨႎ၊ တာ တုမွမူလာ မတိေဒေသမိ။ (ငါ့ရွင္၊ ငါသည္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ဆိုင္ေသာ မ်ားစြာေသာ အာပတ္အလံုးစံုတို႔ကို သင့္ေရာက္မိပါၿပီ။ ထိုအာပတ္တို႔ကို ငါ့ရွင္ထံ၌ ေျပာၾကားပါသည္) ငယ္။ ပႆထ ဘေႏၲ တာ အာပတၱိေယာ။ (ထိုအာပတ္တို႔ကုိ ႐ႈပါ၏ေလာ အရွင္ဘုရား) ႀကီး။ အာမ အာ၀ုေသာ ပႆာမိ။ (႐ႈပါသည္ ငါ့ရွင္) ငယ္။ အာယတႎ ဘေႏၲ သံ၀ေရယ်ာထ။ (ေနာင္အခါ [အာပတ္မသင့္ေအာင္] ေစာင့္စည္းပါ အရွင္ဘုရား) ႀကီး။

သာဓု သု႒ဳ အာ၀ုေသာ သံ၀ရိႆာမိ။ (ေကာင္းပါၿပီငါ့ရွင္၊ ေနာင္ခါမွာ ေကာင္းစြာေစာင့္စည္းပါမည္) ငယ္။ သာဓု ဘေႏၲ သာဓု သာဓု။ (ေကာင္းပါေပစြ အရွင္ဘုရား၊ ေကာင္းပါေပစြ) ပါဠိလို အရက်က္ထားသင့္ပါသည္။ ျမန္မာလို ေဒသနာၾကားကလည္း ရပါသည္။

သို႔ေသာ္ ေက်ာင္းရွိသံဃာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ ပါဠိလိုသာ ေဒသနာၾကားေလ့ရွိၾကသျဖင့္ အနက္သိထား ၿပီး ပါဠိလိုေဒသနာၾကားႏိုင္ရႏ္ ဒုလႅဘရဟန္းမ၀တ္ခင္ အရက်က္ထားသင့္၏။ အာပတ္ေျဖ ၾကားၿပီးမွ တရားအားထုတ္လွ်င္ ပို၍ သင့္ေတာ္ေကာင္းမြန္သည္။ အာပတ္သင့္ထားေသာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနျဖင့္ သင့္ထားၿပီးေသာအာပတ္ရွိလ်က္ႏွင့္ တရားအားထုတ္က မည္မွ် ပင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ပါေသာ္ တရားမရႏိုင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ခါနီးတိုင္း သံသယကင္းစင္ၿပီး စိတ္ၾကည္လင္ကာ သမာဓိတရား လ်င္စြာျဖစ္ႏိုင္ရန္အတြက္ အာပတ္ေျဖ ၾကားၿပီးမွ တရားအားထုတ္ပါေလ။ ဒုလႅဘ၀တ္စဥ္အခ်ိန္ကာလ ရက္ပိုင္းေလးမွာ ရဟန္းေတာ္စိတ္ျဖင့္ အျမဲေနသင့္၏။

ရပ္ အေၾကာင္း၊ ရြာအေၾကာင္း၊ ေတာအေၾကာင္း၊ ေတာင္အေၾကာင္းမ်ား မေျပာမိေစရန္ အထူးပင္ သတိထားသင့္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လူ၀တ္ဘ၀ျဖင့္ေနစဥ္က အခ်င္းခ်င္းေတြ႔ လိုက္သည္ႏွင့္ စကားစၿမီမ်ား လက္စံုက်ကာ ဟိုအေၾကာင္း သည္အေၾကာင္း ေရာက္တတ္ရာ ရာ ေျပာတတ္ၾကသည့္အက်င့္ဆိုးမ်ား ပါလာတတ္ၾကရာ အခ်င္းခ်င္းေတြ႔လိုက္သည္ႏွင့္ ရဟန္းစိတ္ေပ်ာက္ လူစိတ္ေရာက္ကာ ေျပာမိတတ္ၾက၏။ လူ႔ဘ၀တုန္းက စကားေျပာရင္း ပုဆိုးကို ေပါင္အထိ ေျမွာက္တတ္သည့္အက်င့္မ်ားလည္းရွိခဲ့ၾကရာ သကၤန္းကိုလည္း ပုဆိုးအမွတ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္တတ္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အထူးပင္ဆင္ျခင္သင့္လွ၏။

သကၤန္းကို အဟရတၱဓဇ- အဟတၱဖိုလ္၏ေအာင္လံဟု ေခၚဆိုေသာေၾကာင့္ အထူးပင္ အေလးအနက္ ထားသင့္ေပသည္။ ေနကထိုင္မပါဘဲ ၾကမ္းျပင္မွာထုိင္ျခင္းမ်ိဳးလည္း မျပဳလုပ္ရေပ။ လူ႔၀တ္တုန္းက ညထမင္းကို ဖြယ္ဖြယ္ရာရာခ်က္၍ အဓိကထား စားၾကသည္ျဖစ္ရာ ဒုလႅဘ ၀တ္စဥ္၌ ညအခ်ိန္ဗိုက္ဆာသျဖင့္ ခ်ဥ္းသုတ္ေလးစားခ်င္၊ ေပါင္မုန္႔ေလး၀ါးခ်င္၊ ေကာ္ဖီေလး ေသာက္ခ်င္ျဖစ္လာကာ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္လာတတ္ၾက၏။

စာေရးသူ ဆရာေတာ္ဦးဇ၀န ၏ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕နယ္ရွိ သုဒၶ၀ိပႆနာေက်ာင္းတြင္ ဒုလႅဘ၀တ္ခဲ့စဥ္က ေတြ႔ခဲ့ရသည့္ ဒုလႅဘ ရဟန္းတစ္ပါးႀကီးဆိုလွ်င္ “ဗိုက္ဆာလို႔လည္း ေဘးနားမွာ ၀ယ္စားစရာ ဆုိင္မရွိ၊ လူသူနဲ႔လည္း ေ၀းလွလိုက္တာ၊ တျခားေက်ာင္းေျပာင္းခ်င္တယ္”ဟူ၍ အတူလာခဲ့ၾကေသာ မိတ္ေဆြ ဒုလႅဘ မ်ားထံ လာေရာက္ညည္းညဴရွာေလ၏။

မိတ္ေဆြရဟန္းမ်ားက ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းဖ်ဖ် ေျပာဆို ေပးၿပီး ႏွစ္သိမ့္ရရွာေလသည္။ ေက်ာင္းသို႔ တရားစာအုပ္မ်ားယူေဆာင္လာသင့္၏။ စိတ္မ်ားတည္ၿငိမ္မႈျဖစ္ေစရန္ တရား စာအုပ္မ်ားကို ဖတ္ေနသင့္သည္။ မိမိေမးလိုေသာ တရားနဲ႔ပတ္သက္သည့္ ေမးခြန္းမ်ားကို လည္း ေက်ာင္းရွိသံဃာေတာ္မ်ားထံ ေမးေလွ်ာက္သင့္၏။

မိမိအား ဆံုးမစကားမ်ား ေဟာၾကား ပါကလည္း အေလးအနက္ထား နာၾကားရမည္။ ရဟန္းေတာ္တို႔စည္းကမ္း၌ အသက္ႀကီးျခင္း၊ ေခတ္ပညာတတ္ေျမာက္ျခင္းတို႔ႏွင့္ အထက္ေအာက္ သတ္မွတ္သည္မဟုတ္ေပ။ သိကၡာေတာ္ အႀကီးအငယ္အလိုက္ ေနရာထိုင္ခင္း ထုိင္တာကအစ ၀ါစဥ္အလိုက္ထိုင္ၾကရ၏။ အခ်င္းခ်င္း စကားေျပာရာတြင္လည္း “တင့္ပါ့ဘုရား၊ အရွင္ဘုရား”စသည္ျဖင့္ ျပဳမႈေနထိုင္ၾကၿပီး အရိယာ သကၤန္းဆင္ျမန္းထားၾကသူမ်ားပီပီ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔လွ၏။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အေလးအနက္ ထားၾက၏။

ဘုရားသားေတာ္မ်ား ပီသၾကသူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ ရဟန္းေတာ္၏သိကၡာေတာ္မ်ားကို ခ်ရန္အတြက္လည္း သိထားရမည့္အခ်က္မ်ားရွိပါသည္။ ပထမရဟန္းဘ၀မွ ကိုရင္ဘ၀သို႔တစ္ဆင့္၊ ၿပီးမွ လူ႔ေဘာင္သို႔ ခ်ရ၏။ သိကၡာေတာ္မ်ား ခ်ေပး စဥ္တြင္ အသိသက္ေသ သံဃာေတာ္တစ္ပါးႏွင့္ သိကၡာေတာ္မ်ားခ်ေပးသည့္ သံဃာေတာ္ တစ္ပါး အနည္းဆံုး ႏွစ္ပါးရွိရပါမည္။ သိကၡာခ်ၿပီးမွ လူ႔၀တ္လဲရမည္ျဖစ္ပါသည္။ လြန္စြာ အေရးႀကီးေသာအခ်က္ျဖစ္၏။

မိမိအေနျဖင့္ အေလာတႀကီး အိမ္ျပန္ခ်င္လြန္းေသာေၾကာင့္ “လူ၀တ္လဲတာ ဘာၾကာတာမွတ္လို႔” ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဘာသာ သကၤန္းခၽြတ္၊ အ၀တ္လဲ အိမ္ျပန္ ပါက ရဟန္းသိကၡာေတာ္မ်ားက က်မသြားျခင္းေၾကာင့္ လူ႔ေဘာင္တြင္ေနစဥ္ လူအ၀တ္အစား မ်ားျဖင့္ ပါရာဇိကအာပတ္မ်ားသင့္ကာ လက္ရွိဘ၀၌ မဂ္ဖိုလ္လည္းဆံုး႐ံႈး၊ ေနာင္သံသရာတြင္ လည္း ဆင္းရဲဒုကၡ ပင္လယ္ေ၀ရမည့္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားေပလိမ့္မည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္း သိကၡာေတာ္မ်ားကို စနစ္တက်ခ်ၿပီးမွ လူ႔၀တ္လဲ၊ ငါးပါးသီလခံယူေဆာက္တည္ကာ ရဟန္း ၀တ္ခဲ့စဥ္က အသိတရားမ်ားကို အစဥ္အျမဲသိရွိနားလည္ကာ နိဗၺာန္မေရာက္မခ်င္း နိဗၺာန္သို႔သြား အားလံုးေသာသံသရာ့ခရီးသြားတို႔သည္ ဆက္လက္သြားရန္ က်န္ေသးသည္ ဟူေသာအသိျဖင့္ ခရီးႏွင္ၾကရေပဦးမည္။ ဤမွ်ျဖင့္ ဒုလႅဘရဟန္းခံရန္ ရည္သန္ထားၾကသူမ်ားအတြက္ ျပင္ဆင္ရန္အခ်က္မ်ား အေတာ္ အသင့္ ျပည့္စံုေလာက္ၿပီဟု ယူဆမိပါသည္။

 လိုတာမ်ားလည္း ရွိပါဦးမည္။ လိုအပ္သည္မ်ား ကိုလည္း ျဖည့္စြက္ျပင္ဆင္ထားၾကၿပီး သာသနာေတာ္တြင္းကာလမွာသာ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူ ႏိုင္သည့္ ပါရမီကုသိုလ္ထူးမ်ားကို စနစ္က်မွန္ကန္စြာ ျဖည့္က်င့္ႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။ ဓမၼမိတ္ေဆြအားလံုး၊ သတၱ၀ါအနႏၲအားလံုး ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾက၊ ဆင္းရဲကင္းၿပီး၊ ေကာင္းက်ိဳး လိုရာဆႏၵျပည့္၀ကာ အစြဲမက်န္ ျပည္နိဗၺာန္သို႔ အေရာက္ခ်ီႏိုင္ၾကပါေစ။ (ဣဒံ ေမ ပုညံ အာသ၀ကၡယံ ၀ဟံ ေဟာတု) စာေရးသူ - ထြန္းထြန္းလိႈင္ ၊ အခ်ိန္ - 4:18 PM Ordination (ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္လွ်င္ အထူးဆင္ျခင္) by Htun Htun Hlaing (ထြန္းထြန္းလိႈင္ )

ထိရွသည့္ ႏွစ္သစ္ႏွင့္ သီတဂူ

၂၀၁၂ခု၊ဇႏၷဝါရီ ၁ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ျမန္မာ႔ျပကၡဒိန္အရ ၁၃၇၃ခု၊ျပာသုိလ္လဆန္း ၈ ရက္ ဥပုသ္ေန႔.. မိမိအတြက္လတ္ဆတ္သစ္လြင္ေနတဲ့ ႏွစ္သစ္ရဲ့ ေန႔သစ္၊ ထူးျခားတဲ့ေန႔သစ္၊ ကုသုိလ္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ဝခဲ့သည့္ေန႔သစ္ဟု ဆုိနိဳင္မည္ထင္သည္၊

၂၀၁၀ခု ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔မွာ မိမိေနထုိင္ရာ မီနီဆုိးတားျပည္နယ္ သီတဂူဓမၼဝိဟာရေက်ာင္းမွ တကၠဆတ္ျပည္နယ္ သီတဂူဗုဒၶဝိဟာရေက်ာင္းသုိ႔ ေဝဟင္ခရီးမွ ေလယဥ္စီးျပီး ေရာက္လာခဲ့သည္၊ Newyearကာလ ေစ်းႏႈန္းမ်ားကုိ ေရွာင္လုိသျဖင့္ ေလယဥ္ခရီးကုိ one stop ျဖတ္ခဲ့ရာ ေျခာက္နာရီေက်ာ္ၾကာေအာင္ စီးျပီးမွ တကၠဆတ္သုိ႔ေရာက္လာ၏ ။

အေၾကာင္းမူ…သီတဂူအဓိပတိဆရာေတာ္ဘုရားထံ မိမိရဲ့ Report ကုိ ဆက္ကပ္အစီရင္ခံရင္း ဆရာေတာ့္ႏႈတ္ေတာ္မွ မိန္႔ဟသည့္ လမ္းညႊန္ဆုံးမမႈကုိ ခံယူရန္ ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္၊ တကၠဆတ္သည္ မိမိႏွင့္ မစိမ္းလွ၊ ေလးၾကိမ္ခန္႔ ဤေနရာသုိ႔ ေရာက္ဖူး၏ ၊ တကၠဆတ္ေဆာင္းသည္ မီနီဆုိးတားေဆာင္းေလာက္ မၾကမ္းလွ၊ ညင္သာနဴးညံ့သည့္ အေအးဓာတ္တုိ႔ကုိသာ ထိထိရွရွေလး ျဖန္႔က်က္ေနသည္၊ေနခ်င္စဖြယ္အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ဟု ဆုိနိဳင္ေလာက္၏၊

ထုိ႔ထက္ထူးျခားေနသည္က.. သီတဂူဗုဒၶဝိဟာရမွာ ေဒါက္တာဩသဓသာရ(ေဘာ္လ္တီမုိး)၊ေဒါက္တာအရိယ(သီတဂူဗုဒၶဝိဟာရေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္)၊ေဒါက္တာ စႏၵာသီရိ(ဖေလာ္ရီဒါ)၊အရွင္ဝိသုတ(ဟာဝိုင္ယီ) တုိ႔လဲ ဆရာေတာ္ၾကီးထံ ေရာက္ႏွင့္ေနၾက၏၊ ဆရာတပည့္မ်ား စုံညီစြာေတြ႔ရသည္မွာ ဝမ္းသာဖြယ္ ၾကည္နဴးဖြယ္ျဖစ္၏ ။ႏွစ္သစ္ရဲ့ မဂၤလာျမင္ကြင္း သုိ႔မဟုတ္ လာျခင္းေကာင္းေသာ ႏွစ္သစ္ ေန႔သစ္ဟု ဆုိနိဳင္ပါ၏ ။

ထုိ႔ထက္ပုိ၍ .သီတဂူအဓိပတိဆရာေတာ္ဘုရား၏ လမ္းညႊန္ျပ ဆုံးမစကားေတြကုိ နာၾကားခြင့္ရျခင္းကမိမိတုိ႔အတြက္ ၂၀၁၂ နွစ္မွာ အထူးျခားဆုံး ထိရွသည့္ ေအးျမသည့္ လက္ေဆာင္မြန္မ်ားျဖစ္ေနခဲ့၏၊ႏွစ္သစ္ရဲ့ ထူးျခားသည့္အေတြ႔အၾကံဳမ်ားဟုလဲ ဆုိနိဳင္ေလာက္ပါသည္၊
တကၠဆတ္ျပည္နယ္ရွိ သီတဂူဗုဒၶဝိဟာရေက်ာင္းသည္ ၁၆ဧကခန္႔က်ယ္ဝန္း၏၊

တကၠဆတ္ေလယဥ္ကြင္းမွ နာရီဝက္ခန္႔ေမာင္းလွ်င္ ေရာက္နိဳင္သည့္ေနရာျဖစ္၏၊ ဆိတ္ျငိမ္ေအးခ်မ္း၏၊ သမင္ငယ္ေလးမ်ား ယုံေလးမ်ား ဤေက်ာင္းအတြင္းမွာ သြားလာ စားေသာက္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္နိဳင္၏၊ လူေနအိမ္မ်ားႏွင့္ မနီးမေဝးတြင္ တည္ရွိသျဖင့္ မေဝးလြန္း မနီးလြန္းဆုိသည့္ ေက်ာင္းအဂၤါရပ္ႏွင့္ ျပည့္စုံသည့္ ေနရာဟု သတိျပဳမိ၏

ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဗဟုိ႒ာနျဖစ္ေစရမည္..ဆုိသည့္ သီတဂူအဓိပတိဆရာေတာ္ၾကီးရဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အတုိင္း -ေက်ာင္းေပါက္ဝသုိ႔ ေရာက္ရွိလွ်င္ပင္ ေပ ၇၀ခန္႔ရွိ တည္ေဆာက္ဆဲ ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ကုိ ဖူးျမင္ရ၏၊ ခရီးေဝးမွ ေရာက္လာသူတုိ႔၏ ရင္ကုိ အေအးဓာတ္ေပး၍ ကမ္းလင့္ၾကိဳဆုိေနျခင္းပင္၊ ေရႊစည္းခုံသည္ ေထရဝါဒ သာသနာျပဳသမုိင္းမွတ္တုိင္၊ ေရႊစည္းခုံသည္ ပုဂံႏွလုံးေသြးမွ စီးဆင္းသည့္ ဗိသုကာပုံစံ၊ ေရႊစည္းခုံသည္ ပင္းယ အင္းဝ ကုန္းေဘာင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကုိေက်ာ္လႊားကာ ပုံစံတစ္ခုတည္းျဖင့္ ရပ္တည္လာခဲ့ျခင္း စသည့္ ထူးျခားသည့္ ဂုဏ္ရည္မ်ားေၾကာင့္ ေရႊစည္းခုံသည္ အေမရိကန္ေျမဝယ္ ပထမဆုံး တည္ထားခဲ့သည့္ တဆူတည္း တေနရာတည္းတြင္ရွိေသာ ေစတီေတာ္ျမတ္လည္း ျဖစ္ပါ၏ ။ ေနာင္တခ်ိ္န္တြင္ တကၠဆတ္ျပည္နယ္၏ Land mark ျဖစ္လာမည္မွာ ေသခ်ာလွ၏ ။ ရဲရင့္သူတုိ႔၏ သစၥာႏွလုံးသားပုိင္ရွင္တုိ႔သည္္ ကမၻာေျမၾကီးအတြက္ သမုိင္းေျခရာ ခ်န္ထားခဲ့ျမဲပင္ မဟုတ္ပါေလာ ၊

ေစတီေတာ္ၾကီး၏ ေတာက္ဖက္တြင္ သီတဂူဓမၼမိဗာန္ေတာ္ၾကီးကုိေတြ႔ျမင္ရ၏ ၊ ထူးျခားလွ ခန္းျငားလွ၏ ၊ က်န္စစ္သား၊အေလာင္းစည္သူ၊ နရပတိစည္သူမင္းတုိ႔၏ ပုဂံေခတ္ အေစာပုိင္းလက္ရာ ပန္းခ်ီ ပန္းပု ပန္းတည္း ပန္းတိမ္ ပန္းပြတ္ ပန္းရံ ပန္းတေမာ့လက္ရာမ်ားျဖင့္ အထြဋ္တပ္ ျပင္ဆင္ထားျခင္းျဖစ္၍ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ပန္းဆယ္မ်ိဳးအေၾကာင္းကုိ ေလ့လာလုိသူတုိ႔အတြက္ တေနရာတည္းတြင္ပင္ ေလ့လာနိဳင္ပါ၏၊ တမၸဝတီ ဦးဝင္းေမာင္ ဦးစီး၍ မြမ္းမံျခယ္သေနျခင္းလည္း ျဖစ္၏၊ ဓမၼာရုံၾကီးေဘးတြင္ သီတဂူဆရာေတာ္၏ စံေက်ာင္းေတာ္ကုိေတြ႔ျမင္နိဳင္ျပီး စံေက်ာင္းေတာ္၏ အေရွ့ဖက္တြင္ စာၾကည့္တုိက္တည္ေဆာက္ထား၏။
…
စံေက်ာင္းေတာ္၏ ေတာင္ဖက္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ား သီတင္းသုံးရန္ေက်ာင္းေဆာင္ငယ္ေလးမ်ားကုိ ေဆာက္လုပ္ထား၏ ၊ တရားဘာဝနာ က်င့္ၾကံပြားမ်ားလုိသူမ်ားအတြက္လည္း ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေဆာင္ COTTAGE ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ကုိလည္း ေဆာက္လုပ္ထား၏ ၊ ၂၀၁၂ခု ေမလပုိင္း၊ ၁၃၇၄ခု နယုန္လျပည့္ေနတြင္ ေရစက္ခ်ပဲြ စည္ကားစြာ က်င္းပနိဳင္ေတာ့မည္ ျဖစ္၏ ။

သီတဂူဆရာေတာ္၏ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းဟု ဆုိျခင္းအတြက္ တုိင္းျပည္အတြက္ သာသနာအတြက္ထားရွိသည့္ သီတဂူ၏ မြန္ျမတ္သန္႔စင္သည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ားကုိ ေတြ႔ျမင္နိဳင္ေပသည္၊ သန္႔စင္မြန္ျမတ္သည့္ စိတ္ဓာတ္ဟူသည္ သူေတာ္စင္တုိ႔ႏွလုံးသားမွ ရွင္သန္ေပါက္ဖြားေလ့ရွိသျဖင့္ ႏွစ္သစ္မဂၤလာအစ ေန႔သစ္သည္ သူေတာ္စင္တုိ႔ႏွလုံးေသြးျဖင့္ စ..တင္စီးဆင္းသင့္လွသည္၊

သူေတာ္စင္ စိတ္ဓာတ္ထြန္းကားေအာင္ ၾကိဳးစားသင့္လွသည္၊ ထူးျခားျခင္းဟူသည္ တဘဝစာျဖင့္ တုိင္းတာ၍ မရစေကာင္း၊ တဦးတေယာက္ျဖင့္ မတုိင္းတာအပ္၊ လူသားအားလုံး သတၱဝါအားလုံးအတြက္ ေန႔မနား ညမနား ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေနၾကသည့္ သူေတာ္စင္တုိ႔ႏွလုံးသား၊ သူေတာ္စင္စိတ္ဓာတ္၊ သူေတာ္စင္အမူအရာတုိ႔ ကူးစက္ခါ တတ္နိဳင္သမွ် ဥာဏ္မွီသေလာက္ ၾကိဳးစား၍ စတင္ျခင္းသည္သာ အႏွစ္သားပါေသာ အဓိပၸါယ္ျပည့္ဝေသာ ႏွစ္သစ္၏ ေန႔သစ္၊ ထူးျခားသည့္ႏွစ္သစ္၊ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္သည့္ ေန႔သစ္ဟု ဆုိနိဳင္မည္ထင္ပါသည္၊

တကၠဆတ္ေဆာင္းသည္ မိမိတုိ႔နွလုံးသားကုိ ဗဟုိရ္ျပဳ၍ ညင္သာစြာ တုိက္ခတ္ေနေလသည္၊ မပုိမကဲေသာ ေလနဳေအးက မိမိတုိ႔အတြက္ ထိထိရွရွေလး ျဖစ္ေစခဲ့သည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။ ။

အလင္းထြန္းေတာက္..ခရီးေရာက္ေစ

အလင္းထြန္းေတာက္..ခရီးေရာက္ေစ

*တစ္ခါက

စိတၱလ ေတာင္ေျခ က

ေမွာင္ေနတဲ့ ေက်ာက္ဂူအတြင္း

အလင္း ျဖင့္ ခရီး ႏွင္-----

ေျမျပင္မုိးေအာက္

ေဖာက္ထြင္း ျဖတ္သန္းခဲ့ဘူးတယ္..။

*မၾကာရ…

႒ာန ဆုိတာျပန္ရင္း….

ပန္းတစ္ခင္း ကုိ လည္း စုိက္ပ်ဳိး

ေကာင္းက်ဳိး ေတြလည္း ေဝျဖန္႔

ရနံ႔ ေတြလည္း ေဝ ခဲ့တယ္..။

ေမတၱာ ေတြလည္း ေခၽြခဲ့တယ္..။

*ဘဝါ ဘဝ

ခ်ခဲ့ဘူးေသာ ေရစက္…

ပႏၷက္ခဲ့ဘူးေသာ သစၥာ …..

ေတာ္ရာလည္းျဖစ္….ေပ်ာ္ရာျဖစ္ေစ….။

သင့္ရာလည္း ျဖစ္….ေစတနာ သစ္ေစ…။

အေရွ႔ မွ အေနာက္ ..လမ္းကုိေဖါက္ေစ….။

ေဝေနယ် ေတြ အေထြေထြ ရဲ႔

အားကုိးရာအစစ္ အမွန္ျဖစ္ေစ..။

ဗဟိဒၶ သာသနာ…အကာအႏွစ္…စိစစ္ႏုိင္ေစ..။

ဝမ္းစာျဖည့္ဆည္း ..ရြယ္တုိင္းၿပီးေပါ့……

အဇၥ်တၱ ခရီး…..မွာ….

ၿပီးၿပီးေျမာက္ေျမာက္......ေဖာက္ထြက္ ႏုိင္စြမ္း ရွိပါေစ..။

ေပါက္ေပါက္ေရာက္ေရာက္..............လြတ္ေျမာက္ ႏုိင္စြမ္း ရွိပါေစ…။

*၂၇.၅.၂၀၁၁* တြင္က်ေရာက္ေသာ *ဘုန္းဘုန္း အရွင္တိကၡၪာဏာလကၤာရ* ၏ ၃၃ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ ႏွင့္ သိကၡာထပ္မဂၤလာ ကုိ ဤကဗ်ာ ျဖင့္ ပူေဇာ္ လုိက္ပါတယ္..။

ေမတၱာျဖင့္-သစၥာအလင္း

၂၆၀၀+ ၂၅၅၅ ႏွင့္ ကုလသမဂၢ

ေမလ ၁၆ ရက္၊ ၂၀၁၁ ခု တနလၤာေန႔..၁၃၇၃ခု ကဆုန္လျပည့္ ေန႔

ဗုဒၶေန႔ပဲြေတာ္ကုိ အင္တာေနရွင္နယ္ နာမည္အေနနဲ႔ Commemorating the International Day of Vesak 2600 Years of Buddhism လုိ႔ နာမည္ေပးထားတယ္၊ ထူးျခားတဲ့ ေမလရဲ့လျပည့္ေန႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ အေလးအျမတ္ျပဳရတဲ့ ရက္ျမတ္မဂၤလာျဖစ္တာမုိ႔ ဗုဒၶေန႔က်င္းပဖုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္နိုင္ငံေတြက ဆုံးျဖတ္ သေဘာတူခဲ့ၾကတယ္. ဒီေန႔ေတာ့ ဗုဒၶေန႔က်င္းပမယ့္ ေမလ ၁၆ ရက္ကုိ ေရာက္လာခဲ့ပါျပီ ။

ဒီေန႔မနက္ နယူူးေရာက္ရဲ့ ရာသီဥတုကလဲ ျမဴခုိးေတြေ၀ျပီး မုိးဖဲြေလးေတြက်ေနတယ္၊ ကုလသမဂၢမွာက်င္းပမယ့္ ဗုဒၶေန႔ပဲြေတာ္ကုိ အေအးဓာတ္ေပးျပီး ၾကိဳဆုိေနေရာ့သလားလုိ႔ ေတြးမိတယ္ ၊မနက္ပုိင္း ၅ နာရီမွာ နယူးေရာက္က ေလာကခ်မ္းသာေက်ာင္းမွာ စုရပ္အျဖစ္ထားရွိတဲ့ သံဃာေတြကုိ အာရုံဆြမ္းကယ္တယ္၊ ဆြမ္းစားျပီးတာနဲ႔ Dag Hammarakjold Park ကုိ ေမာ္တားကားမ်ားနဲ႔ ၾကြၾကပါတယ္ ။ ျမန္မာသံဃာေတာ္ ၃၁ ပါးၾကြေရာက္တယ္ ၊

မိမိတုိ႔ စုရပ္ျဖစ္တဲ့ 42 Avenue ကုိေ၇ာက္ရွိခ်ိန္မွာေတာ့ နိုင္ငံတကာက သံဃာေတြ စုံသေလာက္ျဖစ္ေနပါျပီ ၊ နယူူးေရာက္ရဲ့ ၄၂ လမ္းမမ်ားေပၚမွာ သကၤန္းေရာင္ေတြ ဖုန္းလႊမ္းေနခဲ့တယ္ ၊ လိမ္ေမာ္ေရာင္ အ၀ါေ၇ာင္ အညိဳေ၇ာင္ စတဲ့ကာလာစုံသကၤန္းေတြဟာ ေဆးေရာင္စုံ စီျခယ္ထားတဲ့ပန္းခ်ီကားေတြလုိျဖစ္ေနတယ္။ ဓမၼညီအကုိ ဘုရားသားေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ့ မ်က္ႏွာမ်ားမွာလဲ အျပံဳးကုိယ္စီေ၀လုိ႔ ။ မုိးေလး တေျဖာက္ေျဖာက္က်ေနတဲ့ၾကားကပဲ မေမာနိုင္ မပန္းနိုင္ ဆြမ္းေလာင္းလွဴဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကတဲ့ အေမရိကန္ေရာက္ နိဳင္ငံတကာ လူမ်ိဳးေတြရဲ့ တက္တက္ၾကြၾကြလႈပ္ရွားမႈေတြက သူတုိ႔ရဲ့ အတြင္းစိတ္ကုိေဖာ္ျပေနၾကတယ္ ။ ျမင္ကြင္းအားလုံး ၾကည္လင္ေနတယ္ ၊ ျမင္ကြင္းအားလုံး ျငိမ္းခ်မ္းေနတယ္..ျမင္ကြင္းေတြ ညီမွ်ေနတယ္..

မနက္ ၇ နာရီမွာ နိုင္ငံတကာမွ သံဃာေတာ္မ်ားဟာ ၄၂ လမ္းမွ ၄၇ လမ္းအထိ ညီညာစြာ စီတန္းလုိ႔ ေျခလ်င္ၾကြေရာက္ၾကတယ္၊ မိုးေလးကတဖဲြဖဲြက် ေလနုေအးက ေျဖးေျဖးညွင္းညွင္းတုိက္ခတ္ေနတဲ႔ သာယာတဲ့မနက္ခင္းဟာ သံဃာေတာ္ ၁၅၀ ရဲ့ ျငိမ္သက္တဲ့ ေျခလွမ္းမ်ားနဲ႔ လွခ်င္တုိင္း လွေနခဲ့တယ္ ၊

ျမန္မာနိဳင္ငံမွ သီတဂူဆရာေတာ္ နိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကေခ်ာက္ဆရာေတာ၊္ အေ၀ရာ၇ာမရန္ကင္း ဆ၇ာေတာ္နဲ႔ ေျမာက္ဦးဆ၇ာေတာ္တုိ႔ ေရွ့ကေနဦးေဆာင္ျပီး ဆြမ္းခံၾကြၾကတယ္..သံဃာညီညြတ္ေ၇းအတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ မုိးထဲေလထဲမွာ အတူၾကြေ၇ာက္ေတာ္မူၾကတာ သာသနာျပဳဖုိ႔ အားသစ္ေလာင္းေနတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ အတုယူ အားက်စရာျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

. Dan Hammarskjold ပန္းျခံ၀ကုိေ၇ာက္တာနဲ႔ နိဳင္ငံတကာက ဗုုဒၶဘာသာ၀င္မိသားစုုမ်ားက ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္းနဲ႔ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ိဳးစုံေလာင္းလွဴၾကတယ္ ဆြမ္းေလာင္းခ်ိန္ တနာရီခန္႔ၾကာျမင့္တယ္ ၊ လာေရာက္ေလာင္းလွဴသူမ်ားကလဲ ၃၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္ ။ ဆြမ္းေလာင္းျပီးတာနဲ႔ Dan Hammarskjold ပန္းျခံရဲ့ အနီးနားမွာ စီစဥ္ထားတဲ့ ဟုိတယ္မွာ အာ၇ုံဆြမ္းဆက္ကပ္ပါတယ္ ၊ အာရုံဆြမ္းစား အျပီးမွာေတာ့ ကုလသမဂၢ၇ုံးခ်ဳပ္ကုိ ၾကြေရာက္ၾကျပီး နံနက္ ၉ နာ၇ီတိတိမွာ သီရိလကၤာသံအမတ္ၾကီးရဲ့ အခမ္းအနားဖြင့္ပဲြ အထိမ္းအမွတ္မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားျပီး အခန္းအနားကုိ ဖြင့္လွစ္ပါတယ္..

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားက ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား ျငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔အတြက္ ေမတၱာျဖန္႔ခ်ီပါတယ္..
ပရိတ္တရားရြတ္အျပီးမွာ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက မိန္႔ခြန္းေျပာပါတယ္. သူ႔အေမဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးပါ..သူငယ္စဥ္က အေမနဲ႔အတူေနျပီး ဗုဒၶဘာသာထုံတမ္း စဥ္လာေတြလုပ္ခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း ကမၻာၾကီး အၾကမ္းဖက္မႈေတြေလ်ာ့က်သြားေအာင္ ဗုဒၶရဲ့တရားေတာ္မ်ားနဲ႔ ေျဖရွင္းနိဳင္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာသြားပါတယ္..

သဘာပတိ သီရိလကၤာသံအမတ္ၾကီးကေတာ့ အစီအစဥ္ေတြဆက္ျပီး ေၾကျငာေနတယ္..ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္မိန္႔ခြန္းေျပာအျပီးမွာ ဘဂၤလားေဒ၇ွ္၊ ကေမၻာဒီးယား အိႏၵိယ ဂ်ပန္ လာအုိ နီေပါ ပါကစၥတန္ ဖီလပုိင္ ကုိရီးယား ထုိင္း ဗီယက္နာမ္ သီရိလကၤာ မြန္ဂုိလီးယားနဲ႔ ေနာက္ဆုံး Speaker အျဖစ္ ျမန္မာနိဳင္ငံမွ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္႔ခြန္းေျပာပါတယ္..ထူးျခားတာက နိဳင္ငံအားလုံးရဲ့ သံအမတ္ၾကီးေတြၾကားမွာ မြန္ဂုိလီးယားနဲ႔ ျမန္မာ Speaker ေတြက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြ ျဖစ္ေနၾကျခင္းပါပဲ ။

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးက ပါရမီဆယ္ပါးျဖည့္က်င့္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖုိ႔ မီးေမာင္းထုိးျပသြားပါတယ္… သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႔ခြန္းအျပီးမွာေတာ့ အစည္းအေ၀းကုိ ေခတၱရပ္နားပါတယ္. ျမန္မာနိဳင္ငံဖြား သံဃာေတာ္မ်ားကုိေတာ့ ကုလသမဂၢအေဆာက္အဦးအတြင္းမွာ ၇ွိတဲ့ ဟုိတယ္ စားေသာက္ဆုိင္မွာ ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္ပါတယ္.. သံအမတ္ၾကီးအပါအ၀င္ ကုလရုံးမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကတဲ့ ၀န္ထမ္းမ်ား ကုသုိလ္ရွင္မ်ားက စုေပါင္းဆြမ္းဆက္ကပ္ၾကပါတယ္

ေန႔ဆြမ္းအျပီးမွာ ေခတၱအနားယူၾကျပီး ကုလသမဂၢအေဆာက္အဦးတြင္းမွာ ခ်ိတ္ဆဲြထားတဲ့ ျမန္မာ့အာဇာနည္ ကုသသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔ရဲ့ ဓာတ္ပုံခ်ိတ္ဆဲြထားရာ ခန္းမကုိေလ့လာၾကျပီး စာအုပ္ဆုိင္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းအေရာင္းဆုိင္ေတြကုိ ေလ့လာၾကပါတယ္.. ညေန ၃ နာရီမွာ ကုလသမဂၢ႒ာနခ်ဳပ္ရဲ့ ကမၻာ့အစည္းအေ၀းမ်ား က်င္းပရာ General Assembly Hall မွာ အခမ္းအနား ဒုတိယပုိင္းကုိ ျပန္လည္စတင္ပါတယ္..

Interfaith Dialogue မွာ Peace,Harmony and Co-Existence ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကေန ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္.. သဘာပတိက သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ မေက်ာ္လြန္ဖုိ႔ ေျပာတာကုိလဲ သတိထားလုိက္မိပါတယ္.. တစ္ေယာက္ကုိ ဆယ္မိနစ္ ဆယ္ငါးမိနစ္ ေျပာခြင့္ေပးပါတယ္..

မနက္ပုိင္း မိန္႔ခြန္းေျပာတဲ့အစီအစဥ္မွာေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးက ပရိသတ္အားေပးမႈအမ်ားဆုံးရခဲ့တယ္.ဆရာေတာ္ၾကီး မိန္႔ခြန္းေနစဥ္မွာ သတင္းသမားေတြ ဗီဒီယုိ ကင္မရာသမားေတြ ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ ၀ုိင္းအုံသြားခဲ့တယ္.. ေန႔လည္ပုိင္း ေဆြးေႏြးပဲြမွာေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးထက္ သီရိလကၤာက ေဒါက္တာဂုဏရတန.က ပရိသတ္ရဲ့ အားေပးမႈကုိ ပုိရခဲ့တယ္..

ဗုဒၶဘာသာရႈေဒါင့္ကေန ေဒါက္တာဂုဏရတန.က ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိ၇င္ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အရင္ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ လုပ္ၾကရမယ္၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာ ကုိယ့္ႏွလုံးသားက လာတာပါ။ ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ေပးလုိ႔မရဘူး..ကုိယ္ျငိမ္းခ်မ္းခ်င္ရင္ ကုိယ္ပဲၾကိဳးစားရမွာ စသည္ျဖင့္ ပုံျပင္ေလးေတြညွပ္ျပီး ေျပာသြားပါတယ္..ပရိသတ္ေတြ သေဘာအက်ဆုံး ဆရာေတာ္ၾကီးျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊

ခရစ္ယာန္ရႈေဒါင့္ကေန Professor Paul Knitter ,Colombia University က..
ကမၻာၾကီးျငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔ ဗုဒၶအဆုံးအမေရာ ဂ်ီးဆက္ အဆုံးအမေရာ လုိအပ္ပါတယ္..ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ ဗုဒၶဘာသာကုိေလ့လာတယ္ ေလ့က်င့္တယ္ တရားထုိင္တယ္.. ျငိမ္းခ်မ္းခ်င္ရင္ တရားထုိင္လုိ႔ ဗုဒၶဘာသာက ေျပာမယ္ ၊ ခရစ္ယာန္ကေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းခ်င္ရင္ တရားမထုိင္နဲ႔ လူ႔အသုိင္းအ၀ုိင္းထဲမွာ ေပးကမ္းျပီး မွ်တေအာင္ေနလုိ႔ ေျပာမယ္.. တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ဗုဒၶအဆုံးအမေရာ ဂ်ီးဆက္အဆုံးအမေရာ ႏွစ္ခုလုံးျပည့္စုံရင္ ပုိေကာင္းမယ္ဗ်.. သူ႔လဲ ပရိသတ္ရဲ့ အားေပးမႈကုိ ရခဲ့တယ္..

ဟိႏၵရႈေဒါင့္မွ Professor Sudharshan Seneviratne က… ဗုဒၶက ကရုဏာ ပညာ ႏွစ္မ်ိဳးနဲ႔ ကမၻာၾကီးျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေဟာေျပာသလုိ ဟိႏၵဴ teaching မ်ားကလဲ အဟိ ံသ..မညွင္းဆဲနဲ႔ ကရုဏာထားရမယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္.. ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဟိႏၵဴဘာသာ သိပ္မကြာပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတူတူပူေပါင္းျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆာင္ရြက္မယ္လုိ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာသြားတယ္..ညေန ေျခာက္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ေဆြးေႏြးပဲြကုိ ရုပ္သိမ္းၾကျပီး ဗုဒၶနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့ျပပဲြ Exhibition of Buddhist Art, Artifacts and Photos ကုိ စတင္ျပသပါတယ္.

ရင္ထဲမွာ တကယ့္ကုိၾကည္နဴးစရာမ်ားပါ ၊ နိဳင္ငံတကာ အသုံးျပဳေနတဲ့ ကုလသမဂၢခန္းမၾကီးထဲမွာ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ စကားသံေတြျပန္႔လႊင့္ေနခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ဂုဏ္ယူစရာ ေကာင္းပါသလဲ.. အလြန္စည္ကားတဲ့ နယူးေရာက္လမ္းမၾကီးမ်ားေပၚမွာ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ႏွလုံးသားေတြကုိ ဖြင့္ျပခြင့္ရတာ ဘယ္ေလာက္ေက်နပ္စရာ ေကာင္းပါသလဲ…. ကမၻာ့အၾကီးအကဲ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ တက္ေရာက္အားေပးတာ ဘယ္ေလာက္ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းပါသလဲ.. ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ့ ေအာင္ပဲြ.. ျငိမ္းခ်မ္းေရးတံခါးေခါက္သံ..လူ႔သားတုိ႔ ႏွလုံးသားထဲကုိ သစၥာေရစင္ေတြ သြန္းျဖန္းဖုိ႔ တပ္လွပ္သံ လုိ႔ေျပာရင္..

ဗုဒၶသဗၺညဳတ ဥာဏ္ကုိရတာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ၾကာျမင့္ေပမယ့္ ဗုဒၶရဲ့ Teaching ေတြကုိ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ လူသားထုၾကီးက လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ က်င့့္သုံးေနတာဟာ သစၥာျဖစ္လုိ႔..မွန္ကန္လုိ႔..တကယ့္ noble truth ျဖစ္လုိ႔ဆုိတာ အျငင္းမပြားနိုင္ပါဘူးေလ..ဟုတ္ပါတယ္ ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္စံတဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၅ ႏွစ္၇ွိေပမယ့္ သူဖဲြ႔စည္းထားတဲ့ သံဃာအဖဲြ႔အစည္းဟာ မ်က္ေမွာက္ကမၻာမွာ သက္တမ္းအရွည္ဆုံးအျဖစ္ ရပ္တည္ေနတာကုိ ယေန႔တုိင္ေတြ႔ျမင္နိုင္လိမ့္မယ္.. ၂၆၀၀ ၾကာျပီျဖစ္ေပမယ့္ မေဟာင္းႏြမ္းတဲ့ ဗုဒၶ teaching.. ၂၅၅၅ ႏွစ္ရွိတဲ့ သက္တမ္းရွည္ သံဃာ့အဖဲြ႔အစည္းက ၂၁ ရာစုမွာ အထင္ရွားဆုံး အေဆာက္အဦး ကမၻာသူ ကမၻာသားတုိ႔ရဲ့ ဦးညြတ္ရာ ကုလသမဂၢမွာ ဗုဒၶကုိ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ျပီး ဗုဒၶေန႔ဆုိတာကုိ ဒီေန႔ပဲ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္က်င္းပခဲ့ျပီ မဟုတ္ပါလား..

အရွင္တိကၡဥာဏာလကၤာရ(ေယာ)

သားသမီးမ်ား သတိထား.

ရႈမၿငီးသည့္၊ သားသားမီးမီး
တြတ္တီးတြတ္တာ၊ ေျပာခ်င္ရာေျပာ
သေဘာက်ခဲ့၊ အိုခ်ည့္ဖမိ
သတိအားနည္း၊ ေျပာၿပီးထပ္ခါ
ေနရာတကာ၊ ၀င္ပါသည္ဟု
ျငဴစူသမႈ၊ ျပဳလားျပဳသည့္
သားသမီးမ်ား၊ သတိထား...
သင္လည္း တစ္ေန႔ အိုဦးမည္...။


အမည္မသိ စာဆုိ..

ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး (၃)

အေရွ့ေလာကဓာတ္မွ ေနေရာင္ျခည္နဳနဳ ထြက္ျပဴလာျပီး မၾကာမွီပင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သာ၀တၳိျမိဳ႔တြင္းရွိ အနာထပိဏ္သူေ႒းၾကီး၏ အိမ္သုိ႔ ဆြမ္းစားၾကြေတာ္မူေလသည္ ၊ သူေ႒းၾကီးအနာထပိဏ္၏ ေန႔စဥ္ျပဳေနၾက ဆြမ္းဒါနအလွဴဒါနပဲြေပတည္း။

ဘုရားရွင္အိမ္ထဲသုိ႔ ေရာက္လွ်င္ အသံေတြဆူညံစြာ ေျပာဆုိေနၾကသည္ကုိ သတိျပဳမိေတာ္မူသည္ ။
သုိ႔ျဖစ္၍.. ဒကာၾကီး အိမ္မွာလဲ ဆူညံလုိ႔ပါလား ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ ဟု ႏႈတ္ျမြက္ေမးေတာ္ေလေသာ္…မွန္လွပါဘုရား သားအတြက္ သုဇာတာလုိ႔ေခၚတဲ့ ေခၽြးမေလး တပည့္ေတာ္တုိ႔အိမ္ေဂဟာကုိ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္… ေခၽြးမေလးက အခ်ိဳးမေျပပါဘုရား ၊ေယာက္ခမေတြကုိ မေလးစား မရုိေသပါ.လင္ေယာက်ၤားကုိလဲ မထီမဲ့ျမင္ျပဳ လြန္းလွပါသည္၊ ..ဘုရားရွင္ကုိလဲ ရုိေသရမွန္း ပူေဇာ္ရမွန္း မသိရွာတဲ့ေခၽြးမေလးပါဘုရား .ဒါေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္တုိ႔က၀ုိင္းျပီး သူမကုိ ေျပာဆုိဆုံးမေနတာမုိ႔ အသံေတြဆူညံေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္..လုိ႔ သူေ႒းၾကီးက ေျခေတာ္ဦးတုိက္ ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထား ေလသည္။

သုဇာတာ ဒီကုိလာခဲ့ဦး ..မွန္လွပါဘုရားဟု ျပန္လည္ေလွ်ာက္တင္ကာ ဘုရားရွင္ႏွင့္ မနီးမေ၀းတြင္ ထုိင္ေန ေလသည္၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သုဇာတာ ေလာကမွာ မယား (၇) မ်ိဳးရွိပါတယ္ဟု အစခ်ီကာ ဇနီးမယားတုိ႔၏ ဓေလ့ စရုိက္တုိ႔ကုိ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္ သုံးသပ္ေ၀ဖန္ ဆုံးမေတာ္မူသည္။ သုဇာတာကုိအေၾကာင္းျပဳ၍ ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသမီးအားလုံးကုိ ရည္ညႊန္း၍ေဟာေတာ္မူေၾကာင္းထင္ရွားလွ၏

၁။ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သူ ဇနီးမယားသည္ အၿမဲစိတ္ဆုိး စိတ္ေကာက္၊ အိမ္စီးပြား မိသားစုစီးပြားကုိ မထိန္းသိမ္း မရွာေဖြ၊ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္၊ ကုိယ့္အမ်ိဳးသားကုိ အထင္ေသး၊ ကုိယ့္အမ်ိဳးသားျဖစ္သူကုိ ထိခုိက္နစ္နာေအာင္ နာၾကင္ေအာင္ လုပ္ေလ့ရွိသူ အမ်ိဳးသမီးကုိ လူသတ္သမားႏွင့္တူသည့္ ဇနီးမယားလုိ႔ ေခၚထုိက္တယ္ သုဇာတာ…

၂။ ခ်စ္လွစြာေသာ မိမိအမ်ိဳးသားရွာေဖြထားသည့္ ပစၥည္းမ်ားကုိ အျပင္ကုိ ခုိးခုိးျပီး ထုတ္တယ္၊ လင္ေယာက်ၤားမသိေအာင္ ျဖဳန္းတီးပစ္တယ္ဆုိရင္ ဒီလုိဇနီးမယားမ်ိဳးကုိ သူခုိ္းမႏွင့္တူတဲ့ မယားလုိ႔ ေခၚဆုိရမယ္ သုဇာတာ..

၃။ အလုပ္အကုိင္မရွိ၊ ပ်င္းရိေနမယ္၊ အစားၾကီးမယ္၊ စိတ္ၾကမ္း ကုိယ္ၾကမ္းသလုိ ႏႈတ္ကလည္း ၾကမ္းတမ္းမယ္၊ အမ်ိဳးသားကုိ အနိဳင္ယူတတ္တဲ့ ဇနီးမယားကုိေတာ့ အရွင္သခင္မနဲ႔တူတဲ့ မယားလုိ႔ ွေခၚတယ္ သုဇာတာ..

၄။ မိသားစု စီးပြားကုိေစာင့္ေရွာက္တယ္၊ အေမက သားကုိ ဂရုစုိက္သလုိ ကုိယ့္ခင္ပြန္းကုိ ဂရုစုိက္တယ္။ ခင္ပြန္းရွာထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ မကုန္သင့္တာမကုန္ေအာင္ ေျခြတာသုံးစဲြတတ္တဲ့ ဇနီးမယားကုိေတာ့ အေမနဲ႔တူတဲ့ မယားလုိ႔ ေခၚတယ္..

၅။ အမၾကီး အမငယ္ေတြက ေမာင္ကုိ ေလးစားရုိေသဆက္ဆံသလုိ ခင္ပြန္းေပၚမွာ ရုိေသေလးစားမယ္၊ ရွက္သင့္တဲ့ေနရာမွာ ရွက္စိတ္ရွိမယ္၊ ခင္ပြန္းရဲ့ အလုိဆႏၵကုိ လုိက္ေလ်ာတတ္မယ္..ဒီလုိ အမ်ိဳးသမီးမ်ိဳးကုိေတာ့ အမညီမနဲ႔တူတဲ့ ဇနီးမယားလုိ႔ ေခၚတယ္ သုဇာတာ…

၆။ အခ်ိန္အၾကာၾကီးခဲြခြါေနတဲ့ မိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္ ျပန္လည္ေတြ႔ဆုံခြင့္ရတဲ့အခါမွာ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္သလုိ ကုိယ့္ခင္ပြန္းကုိျမင္တဲ့အခါတုိင္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္မယ္ သေဘာက်မယ္၊ စိတ္ဓာတ္အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အမ်ိဳးမွာျဖစ္မယ္၊ ကုိယ့္က်င့္တရားကုိ အၿမဲထိန္းသိမ္းတယ္၊ ခင္ပြန္းအေပၚမွာ ရုိရုိေသေသ ျပဳမူေျပာဆုိဆက္ဆံတတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးကုိေတာ့ မိတ္ေဆြနဲ႔တူတဲ့ ဇနီးမယားလုိ႔ ေခၚတယ္ သုဇာတာ..

၇။ မိမိခင္ပြန္းကုိိ မိမိကုိ ရုိက္ႏွက္ေသာ္လည္း စိတ္မဆုိး၊ အၿမဲသည္းခံျပီး ဆက္ဆံတတ္၊ ခင္ပြန္းအလုိသုိ႔ လုိက္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးကုိေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔တူတဲ့ ဇနီးမယားလုိ႔ေခၚတယ္ သုဇာတာ.. ဟု လမ္းညႊန္ျပေတာ္မူလွ်က္..သုဇာတာ.. ဇနီးမယား

ဒီ ဇနီးမယား ၇ ေယာက္ထဲမွာ လူသတ္မ သူခုိးမ အရွင္သခင္မနဲ႔ တူတဲ့ ဇနီးမယား သုံးမ်ိဳးကေတာ့ ကုိယ့္က်င့္တရားလဲ မေကာင္း ၊ အၿမဲစိတ္တုိေဒါသထြက္၊ ခင္ပြန္းကုိရုိေသျခင္းမရွိလုိ႔ ေနာက္ဘ၀မွာ ငရဲကုိေရာက္နိဳင္တယ္၊

အေမ. အမညီမ ..မိတ္ေဆြ..ကၽြန္မနဲ႔တူတဲ့ ဇနီးမယားေလးေယာက္ကေတာ့ ကုိယ္က်င့္တရားလဲေကာင္း သည္းညည္းခံလဲခံတတ္ အတြက္ ေနာက္ဘ၀မွာ နတ္ျပည္ကုိ ေရာက္ရမယ္ သုဇာတာ… ဟု အႏွစ္ခ်ဳပ္ မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။

သုဇာတာ..ဒီ ဇနီးမယား (၇) မ်ိဳးထဲမွာ သုဇာတာက ဘယ္ဇနီးမယားမ်ိဳးပါလဲ ဟု အေမးေတာ္ရွိေလေသာ္.. ယေန႔မွစ၍ တပည့္ေတာ္မ သုဇာတာဟာ ကၽြန္မနဲ႔တူတဲ့ ဇနီးမယားမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ေနထုိင္ပါေတာ့မည္ဟု ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထားေလသည္။
အံ၊ဒု၊ဘရိယာသုတၱံ၊၄၆၇) အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ ဇနီးမယား အမ်ိဳးအစားမ်ားကုိ ခဲြျခားျပေတာ္မူရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ကုိယ့္က်င့္တရားေကာင္းသူ(သီလလုံျခံဳသူ) ။ အိမ္ေထာင္ရွင္မပီသစြာ သည္းသည္းခံတတ္သူေမတၱာႏွလုံးသားျဖင့္ ေလာကကုိေစာင့္ေရွာက္တတ္သူ ျဖစ္ေတာ္မူလုိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ၏ ။

အိမ္ေထာင္တစ္စု ျပိဳကဲြရျခင္းအေၾကာင္းမွာ ကုိယ္က်င့္တရားေဖာက္ဖ်က္မႈမ်ားသည္ အဓိကအေၾကာင္းမွ ပါ၀င္ေနသည္ကုိ အျငင္းပြားဖြယ္မရွိေခ်၊ ဇနီးမယားျဖစ္သူ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ရမည္ျဖစ္သလုိ လင္ေယာက်ၤားမ်ားဖက္မွလည္း ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ အားထုတ္ရမည္သာ ျဖစ္၏ ၊
ထုိ႔ေၾကာင့္ သာယာလွပသည့္ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းသည့္ မိသားစုမ်ားျဖစ္ေစခ်င္ေတာ္မူသည့္အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အတြက္ အေျခခံစည္းမ်ဥ္းကုိ ခ်ေတာ္မူသည့္အခါ ကာေမသုမိစၦာစာရာ ဟု ထည့္သြင္းေတာ္မူခဲ့သည္၊ အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈရွိလွ်င္ သာယာသည့္အိမ္ေထာင္ေရး အဘယ္မွာျဖစ္နိဳင္ေတာ့မည္နည္း..

သာယာသည့္အိမ္ေထာင္ေရးမျဖစ္လွ်င္ အဘယ္မွာ ေကာင္းမႈတရား ၾကိဳးစားအားထုတ္နိဳင္မည္နည္း၊ ေကာင္းမႈတရား မျပဳလုပ္နိဳင္သူမွာ အဘယ္မွာ ဓမၼ၏ အရသာကုိ ေတြ႔ထိခံစားခြင့္ရွိေတာ့မည္နည္း….. သာယာသည့္အိမ္ေထာင္ေရးရွိမွ ကုသုိလ္အားလုံး ေပါင္းစုရုံးျပီး ဓမၼရသကုိ ခံစားနိဳင္မည္ျဖစဟုဗုဒၶ၏ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္ သုံးသပ္ျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေလးစားထုိက္ ခ်ီးက်ဴးထုိက္ ပူေဇာ္ထုိက္သည့္ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ၾကီးေပတကား ။ ၊ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ခြင့္ရျခင္းသည္ ကံေကာင္းလွေပစြ ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္..

အရွင္တိကၡဥာဏာလကၤာရ (ေယာ)

ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး (၂)

ျမတ္စြာဘုရားသည္ တရားေတာ္ကုိေဟာၾကားသည့္အခါ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒကာမ်ားအတြက္ ေဟာၾကားေတာ္မူသလုိ အခါအခြင့္သင့္ရင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္လဲ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္သာ ျဖစ္၏ ၊ တခါတရံ အေၾကာင္းအက်ိဳးျပ၍ တခါတရံအျပစ္ျပ၍ေဟာေတာ္မူခဲ့၏ ၊ အမ်ိဳးသားမ်ားကုိ ထူးခၽြန္သည့္(ဧတဒဂၢ)ဘဲြ႔မ်ား အပ္ႏွင္းသလုိ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိလည္း ထူးခၽြန္သည့္ဘဲြ႔မ်ားကုိ အမ်ိဳးသားမ်ားနည္းတူ အပ္ႏွင္းေတာ္မူခဲ့သည္၊

ေဂါတမဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္၀ယ္ အမ်ိဳးသမီးထုမ်ားထဲမွ ထူးခၽြန္သည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ ထူးခၽြန္သည့္ အေၾကာင္းအရာအလုိက္ ဆုမ်ားအပ္ႏွင္း၍ အသိအမွတ္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္၊

အဦးဆုံး အရင္ဆုံး သရဏဂုံတည္သူဘဲြ႔ ကုိ သုဇာတာသူေ႒းသမီး ၊
သာသနာေတာ္အတြက္ အလွဴဒါန္းဆုံးဘဲြ႔ကုိ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမၾကီး ၊
အၾကားအျမင္ဗဟုသုတမ်ားသူ ဘဲြ႔ကုိ ခုဇၨဳတၱရာကၽြန္မ၊
ေမတၱာျဖင့္ေနေလ့ရွိသူဘဲြ႔ကုိ သာမာ၀တီ မိဖုရား၊
စ်ာန္၀င္စားျပီးေနေလ့ရွိသူဘဲြ႔ကုိ ဥတၱရာ နႏၵမာတာ ႏွင့္
မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ေပးလွဴဒါန္းသည့္ေနရာတြင္ အထူးခၽြန္ဆုံး အမ်ိဳးသမီးဆုကုိ သုပၸ၀ါသာ အမ်ိဳးသမီး..

တုိ႔အား အသီးသီး ဘဲြ႔တံဆိပ္မ်ား အပ္ႏွင္း၍ ထူးခၽြန္သည့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သံဃာအလယ္ ပရိသတ္အလယ္တြင္ ဘုရားကုိယ္တုိင္ အသိအမွတ္ျပဳ ေၾကျငာေတာ္မူခဲ့သည္၊ ၎အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ေနာက္ခံသမုိင္းေၾကာင္းႏွင့္ ေဂါတမဘုရားလက္ထက္ အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာလဲ ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္ေကာင္းလွသည္၊ ေလးစားထုိက္ပါေပစြ ၊ဂုဏ္္ယူထုိက္ပါေပစြ၊

လူမိုက္တေသာင္းကဲ့ရဲ့ ခံရျခင္းထက္ သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ကဲ့ရဲ့ခံရမွာကုိေၾကာက္ရမည္ဟု ေရွးထုံးရွိခဲ့ေလသည္။ မွန္ပါ၏..သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ကဲ့ရဲ့ခံရျခင္းသည္ မိမိအတြက္ အလြန္ရွက္ဖြယ္ပင္ ျဖစ္ေလသည္၊ ျငိမ္းခ်မ္းျဖဴစင္သည့္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ႏွလုံးသားမွ ထြက္က်လာသည့္ စကားလုံးမ်ားသည္ အမွန္တရားျဖစ္၍ အလြန္ဂုဏ္ယူဖြယ္လည္းျဖစ္ေလသည္၊

ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္က သူ၏ လက္ယာ လက္၀ဲ အလြန္အားထားရသည့္ တပည့္ၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ အရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္ အရွင္ေမာဂၢလာန္တုိ႔ကုိိပင္…..ခ်စ္သားတုိ႔ ! သာရိပုတၱရာသည္ သင္တုိ႔ရဲ့ ေမြးမိခင္ႏွင့္တူသည္၊ ေမာဂၢလာန္သည္ သင္တုိ႔ရဲ့ ေကၽြးမိခင္ႏွင့္တူလွသည္ ဟု အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည့္ မိခင္မ်ားကုိ အေလးထားကာ တပည့္ၾကီးမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္၊
( ေသယ်ထာပိ ဘိကၡေ၀ ဇေနတာ ဧ၀ံ သာရိပုေတၱာ၊ ေသယ်ထာပိ ဇာတႆ အာပါေဒတာ ဧ၀ံ ေမာဂၢလာေနာ-သစၥ၀ိဘဂၤသုတၱ၊မ၊၃၊၂၉၃)၊

သတၱ၀ါမ်ားအေပၚ၀ယ္ ေမတၱာထားျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း .. တဦးတည္းေသာသားကုိ ေမြးထားသည့္ မိခင္သည္ ခ်စ္လွစြာေသာသားကုိ အသက္ႏွင့္ရင္းျပီး ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္၍ ေမတၱာထားသလုိ သတၱ၀ါအားလုံးတုိ႔ေပၚမွာ ဤကဲ့သုိ႔ေသာစိတ္ေမြး၍ ေမတၱာထားရမည္ဟု မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့သည္.. အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည့္ မိခင္တစ္ေယာက္၏ ႏွလုံးသားကုိ ဂုဏ္ျပဳစကား ဆုိျခင္းဟုလည္း သတ္မွတ္နိဳင္မည္ျဖစ္ပါ၏ ။ ကမၻာေလာကၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ ေမတၱာစိတ္ဓာတ္မ်ိဳး မ်ားမ်ား ထားေတာ္မူေစခ်င္၏ ။ လူသားတုိင္းအေပၚ အေမလုိ အမ်ိဳးသမီး၏ ေမတၱာမ်ိဳးထားနိဳင္လွ်င္ ေလာကၾကီး သာယာလွပေနေပလိမ့္မည္၊ အေမသည္ သားသမီးတုိင္းကုိ လြန္စြာၾကင္နာယုယ လွသည္၊ သားသမီးတုိင္း၏ ေကာင္းက်ိဳးကုိ အၿမဲပင္လုိလားေလသည္၊ မိခင္ေမတၱာမ်ား မ်ားမ်ားထားသင့္လွပါ၏

ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ တရားတုိ႔သည္ သံသရာမွလြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကုိခ်ည္း မီးေမာင္းထုိးေဟာျပခဲ့သည္ မဟုတ္၊ လက္ရွိလူေနမႈဘ၀ကုိ မီးေမာင္းထုိးျပသည့္ တရားမ်ား, ေလာကအေရး ရႈငဲ့သည့္တရားမ်ားကုိလည္း ေဟာေတာ္မူခဲ့သည္သာျဖစ္၏ ၊ တခါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ မဓုရာျမိဳ႔မွ ေ၀ရဥၨာျမိဳ႔သုိ႔ ေျခလ်ဥ္ခရီးၾကြေတာ္မူစဥ္ သစ္ပင္ရင္းေအာက္၌ ေခတၱနားေနခုိက္ လာေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကသည့္ အိမ္ေထာင္သည္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ဘ၀လမ္းညႊန္ တရားေဒသနာမ်ား ေဟာေျပာလမ္းညႊန္ေတာ္မူခဲ့သည္၊

အိမ္ေထာင္ရွင္တုိ႔ ! ေလာကမွာ အိမ္ေထာင္ေလးမ်ိဳး (စုံတဲြေလးမ်ိဳး) ရွိတယ္၊

အမ်ိဳးသားေရာ အမ်ိဳးသမီးေရာ ကုိယ္က်င့္တရား ပ်က္စီးျပီး ေပါင္းသင္းေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ ။- (ေသသူျခင္းေပါင္းသင္းတဲ့အိမ္ေထာင္)
အမ်ိဳးသားက ကုိယ္က်င့္တရား မေကာင္းဘဲ ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ေပါင္းသင္းေနတဲ့အိမ္ေထာင္၊ -(အမ်ိဳးသားကေသသူ ၊ အမ်ိဳးသမီးက နတ္သမီး)
အမ်ိဳးသမီးက ကုိယ့္က်င့္တရားမေကာင္းဘဲ ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသားနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနတဲ့အိမ္ေထာင္၊ - (အမ်ိဳးသားက နတ္သား၊ အမ်ိဳးသမီးက ေသသူ)
အမ်ိဳးသားေရာ အမ်ိဳးသမီးေရာ ကုိယ္က်င့္တရား ျပည့္စုံတဲ့ အိမ္ေထာင္..(အမ်ိဳးသားေရာ အမ်ိဳးသမီးေရာ နတ္သား နတ္သမီးစုံတဲြ)ဆုိျပီး အိမ္ေထာင္ေလးမ်ိဳး(စုံတဲြေလးမ်ိဳး) အေၾကာင္းကုိ အက်ယ္တ၀င့္ ေဟာျပေတာ္မူေလသည္၊ ခရီးသြားရင္း ေဟာသည့္တရားမ်ားလည္းျဖစ္ပါ၏ ၊အလြန္ေက်းဇူးၾကီးမားလွေပစြ ။

ဒီေနရမွာ ျမတ္စြာဘုရားက.. အမ်ိဳးသား/ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ ကုိယ္နဲ႔လဲေကာင္းတာမလုပ္၊ ႏႈတ္နဲ႔လဲ အေကာင္းမေျပာ စိတ္နဲ႔လဲ တလဲြေတြး သူေတာ္ေကာင္းေတြကုိျမင္ရင္ စိတ္တုိ ဆဲေရးေနတယ္ဆုိရင္ ဒီ အမ်ိဳးသား/အမ်ိဳးသမီး ဟာ ေသသူနဲ႔ အတူတူပါလုိ႔ သတ္မွတ္ေတာ္မူပါတယ္၊

ကုိယ္နဲ႔လဲ ေကာင္းတာကုိလုပ္ ၊ႏႈတ္နဲ႔လဲ ခ်ိဳသာနဴးညံသိမ္ေမြ႔ အက်ိဳးရွိတဲ့စကားကုိေျပာတတ္၊ အေတြးလဲေကာင္း ၊ သူေတာ္ေကာင္းေတြကုိျမင္ရင္ ေလးစားခ်စ္ခင္တတ္ တဲ့ အမ်ိဳးသား/အမ်ိဳးသမီးေတြကုိေတာ့ နတ္သား နတ္သမီးနဲ႔ တူသူ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ျပီး မေသခင္က နတ္ျပည္ေရာက္ေနသူေတြလုိ႔ မိန္႔ျမြက္ေတာ္မူခဲ့သည္၊ (အံ၊စတုကၠ၊) အိမ္ေထာင္ရွင္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးတုိင္း မွတ္သားထုိက္ပါေပစြ..အတုယူလုိက္နာသင့္ပါေပစြ..

ဘုရားရွင္အဆူဆူူတုိ႔၏ သာသနာ၀ယ္ ရဟန္းပရိသတ္ ရဟန္းမပရိသတ္ အမ်ိဳးသားပရိသတ္ အမ်ိဳးသမီးပရိသတ္-ဟု ပရိသတ္ေလးမ်ိဳး အစုံရွိရမည္ျဖစ္ရာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္လည္း သာသနာအတြက္ အေလးထားအပ္ တန္ဖုိးထားအပ္သည့္ မိန္းမျမတ္မ်ားပင္ျဖစ္၏ ။ ဤအေၾကာင္းအရာကုိ ျမင္ေတာ္မူသည့္ျမတ္စြာဘုရားက သာယာသည့္အိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္ေစဖုိ႔ တရားေတာ္အေထြေထြကုိ ဆုံးမလမ္းညႊန္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀ယ္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအခြင့္အေရးကုိ အထူးအေလးေပးေတာ္မူသည့္ သာဓကမ်ားဟုလည္း ဆုိနိဳင္ပါ၏ ။

အရွင္တိကၡဥာဏာလကၤာရ(ေယာ)
ဆက္ပါအုံးမည္

ဗုဒၶဘာသာ ႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး (၁)

ဗုဒၶဘာသာသည္ အမ်ိဳးသမီးထုကုိ အစဥ္အၿမဲ အေလးေပးခဲ့၏ ၊ အေမျဖစ္သည့္ အမ်ိဳးသမီးကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးဖုိ႔ ေလးစားဖုိ႔ တန္ဖုိးထားဖုိ႔ ညႊန္ၾကားေတာ္မူခဲ့၏ ၊ အမရာ ကိႏၷရီ မဒီ သမၻဴလတုိ႔၏ အေၾကာင္းကုိေဖာ္ထုတ္ကာ အရည္အေသြးျပည့္ သစၥာေမတၱာရွိသည့္ စံနမူနာျပ အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကုိ တခန္းတနားပင္ ျပန္လည္ေဟာျပေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

အခ်ိဳ႔ေနရာ အခ်ိဳ႔တရားေတာ္မ်ား၌ အမ်ိဳးသမီး မေကာင္းေၾကာင္းေဟာေျပာခဲ့ရျခင္းမွာ အမ်ိဳးသားျဖစ္သည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏စိတ္ကုိ ေျပာင္းလဲေပးခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္၏ ၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဘုရားေပၚမတက္ေကာင္း၊ သိမ္ထဲမ၀င္ေကာင္းစသည့္ လဲြမွားသည့္ အယူအဆတခ်ိဳ႔ ဘယ္ကေန ဘယ္သုိ႔ေပၚလာသည္ဟု မသိပါေခ်၊ အမွန္တကယ္မွာ ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္ကပင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဘုရားေရွ့ေတာ္ေမွာက္သြားေရာက္ ဖူးေျမာ္ခြင့္ရခဲ့သည္သာ၊

အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ တန္းတူ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိလဲ ရဟန္းမ(ဘိကၡဳနီ)ျပဳခြင့္ ေပးေတာ္မူခဲ့၏ ၊ အမ်ိဳးသားမ်ားနည္းတူ တန္းတူအခြင့္အေရး ေပးေတာ္မူခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္၏ ၊
တခ်ိန္က အရွင္အာနႏၵာကုိယ္တုိင္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေမးေလွ်ာက္ခဲ့ဖူး၏.. ျမတ္စြာဘုရား.. အမ်ိဳးသမီးမ်ားလဲ တရားက်င့္ရင္ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာျဖစ္နိဳင္ပါသလားဘုရားလုိ႔ ေလွ်ာက္ထားေတာ့..

အာနႏၵာ..သူတုိ႔လဲ(အမ်ိဳးသမီးမ်ားလဲ) အမ်ိဳးသားမ်ားနည္းတူ တရားထူးတရားျမတ္မ်ားရနိဳင္ပါေၾကာင္း ျပန္လည္မိန္႔ၾကားခဲ့ေလသည္၊ ဤမိန္႔ၾကားခ်က္ကုိေထာက္ဆ၍ အမ်ိဳးသမီးလည္း သူတုိ႔၏ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ စင္ၾကယ္မႈႏွင့္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳနိဳင္ဖုိ႔အတြက္ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္တန္းတူပင္ျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္အပ္ေပသည္၊

အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေရး အေလးထားေတာ္မူသည့္အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ဆုံးမရာ၌ပင္ ေယာကၡမအိမ္ကုိ ေရာက္ကာစ အမ်ိဳးသမီးစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးျဖင့္ ေနရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဥပမာျပ ဆုံးမေတာမူခဲ့ေလသည္၊( အဓုနာဂတ ၀ဓုနာသမေယန ေစတသာ ၀ိဟရိႆာမ)။ အံ၊၁၊၃၉၀၊

ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အမ်ိဳးသမီးထုကုိ.. ေယာကၡမေယာက်ၤား/မိန္းမႏွင့္ လင္ေယာက်ၤား၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားကုိလဲ ေလးစားစြာ ဆက္ဆံသင့္ေၾကာင္း အၾကံေပးေတာ္မူခဲဲ့သည္၊ (အံ၊သံ၊ပါ) အမ်ိဳးသမီးထုအေပၚထားရွိသည့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ မဟာကရုဏာေတာ္ေပတည္း။

သဂၤါေလာ၀ါဒသုတၱန္တြင္

၁၊ အိမ္မႈကိစၥနိဳင္နင္းရမည္
၂၊ လင္ေယာက်ၤားရွာေဖြထားသည့္ ပစၥည္းမ်ားကုိ သိမ္းဆည္းတတ္ရမည္၊
၃၊မိမိေယာက်ၤားမွတပါး အျခားအမ်ိဳးသားတုိ႔ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ေရး မေဖာက္ျပန္ရ၊
၄။ႏွစ္ဖက္ေဆြမ်ိဳးတုိ႔ကုိ မွ်မွ်တတ ေပးကမ္းရမည္၊
၅။ လုပ္ငန္းကိစၥေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ပ်င္းရိျခင္းမရွိ ကၽြမ္းက်င္မႈရွိရမည္..ဟု အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ လင္ေယာက်ာၤးအေပၚထားရွိရမည့္ တာ၀န္၀တၱရားမ်ားကုိ လမ္းညႊန္မိန္႔ဆုိေတာ္မူခဲ့သည္၊

သာယာေသာ အိမ္ေထာင္ေရးသည္သာ ေလာကအတြင္းေနစဥ္ႏွင့္ ေလာကမွလြတ္ေျမာက္ရာက်င့္စဥ္မ်ားကုိ က်င့္ၾကံရာတြင္ ရာႏႈံးမ်ားစြာ အေထာက္အကူျပဳနိဳင္ေၾကာင္း မီးေမာင္းထုိးျပျခင္းဟုလည္း နားလည္အပ္သည္၊ နဴးညံ့သိမ္ေမြ႔သည့္ ႏွလုံးသားပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား လိမ္မာေရးျခားရွိမွ စာရိတၱမ႑ိဳင္တည့္မတ္မွ ေလာကၾကီး သာယာမည့္အေရးကုိ ျမင္ေတာ္မူ၍ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းလည္း ျဖစ္သည္၊

သံယုတၱနိကာယ္ႏွင့္ ကု႑လေကသီဇာတ္ေတာ္တုိ႔တြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ အမ်ိဳးသားမ်ားထက္ တခၤဏုပၸတၱိဥာဏ္ (ရုတ္တရက္အေျခအေနတြင္ လွ်ပ္တျပက္သုံးသည့္ ဥာဏ္) သာလြန္ေၾကာင္း ေဟာျပေတာ္မူခဲ့သည္၊

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပမည္)
(ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူည့္ တရားမ်ားထဲတြင္ အမ်ိဳးသမီးနွင့္ဆက္စပ္ေဟာသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ေလ့လာေရးသားပါမည္။ )

အရွင္တိကၡဥာဏာလကၤာရ(ေယာ)

သာသနာျပန္႔ပြားေရးအတြက္ သာသနာ့တာ၀န္မ်ား

သာသနာဟူသည္.. ဘုရားရွင္၏ အဆုံးအမဟု အဓိပၸါယ္ရသည္၊ ဘုရားရွင္၏ အဆုံးအမသည္ မဂ္ေလးပါး၊ ဖုိလ္ေလးပါး၊ နိဗၺာန္ ၊ ပရိယတ္ ဟု ဆယ္မ်ိဳးရွိ၏၊ အမ်ားသိေနၾက ပရိယတၱိသာသနာ ၊ပဋိပတၱိသာသနာ၊ ပဋိေ၀ဓသာသနာတုိ႔ေပတည္း။
၎သာသနာသုံးရပ္ကုိပင္ စတုသစၥ၀ိနိမုေတၱာ ဓေမၼာ နာမ နတၳိ ေဒသနာေတာ္အရ သစၥေလးပါးမွလြတ္ေသာ တရားမရွိဟု မိန္႔ေတာ္မူသည့္အတြက္ သစၥာေလးပါးထဲသုိ႔ ထည့္သြင္းနိဳင္၏၊ ၎သစၥာေလးပါးကုိလဲ သတိ တလုံးတည္းျဖင့္ အႏွစ္ခ်ဳပ္၍ ရနိဳင္သည္သာျဖစ္ပါ၏ ။

ဤသာသနာေတာ္၀ယ္ မၾကည္ညိဳေသးသူတုိ႔ ၾကည္ညိဳလာဖုိ႔ ၾကည္ညိဳျပီးသူတုိ႔ တုိး၍ၾကည္ညိဳဖုိ႔ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ျခင္း၊ လုိအပ္သည့္ ကာလ ေဒသ ပုဂၢလကုိၾကည့္၍ တရားေတာ္မ်ား ေဟာၾကားျခင္းတုိ႔ ျပဳရေလသည္၊
ထုိထက္တဆင့္တက္၍ ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာ ဋီကာ အာစရိယ၀ါဒ အစုံေလ့လာမွတ္သားျခင္းေပတည္း၊

ကာလာမသုတ္ေတာ္၀ယ္ ျမတ္စြာဘုရားက မာ ပိဋကသမၸဒါေနန.. ပိဋကတ္က်မ္းဂန္နဲ႔ ကုိက္ညီပါျပီဆုိျပီး အေသမမွတ္ယူဖုိ႔ အမိန္႔ေတာ္ရွိေလသည္၊ ဥပမာဆုိရပါမူ.. လူမ်ားအျပစ္ကုိ အၿမဲၾကည့္ရႈေနျခင္းသည္ အကုသုိလ္ျဖစ္၏ အာသေ၀ါတရား တုိးပြား၏ (ဓံ႒၊)ဟု ေဟာေတာ္မူရာ၌…. လူတုိင္းကုိ ဆုိလုိသည္မဟုတ္ေခ်၊ မိဘက သားသမီးအျပစ္ကုိၾကည့္ရေပလိမ့္မည္၊ ဆရာက တပည့္အျပစ္ကုိေထာက္ျပ၍ ဆုံးမရေပလိမ့္မည္၊ သုိ႔ျဖစ္၍လဲ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ကုိယ့္ကုိဆုံးမသူကုိ ေရႊအုိးညႊန္ျပသူ(ဓံ႒) နိဓီနံ၀ ပ၀တၱာရံ ယံ ပေႆ ၀ဇၨဒႆိနံ အစခ်ီ၍ ေဟာေတာ္မူရျပန္၏ . ဆုိလုိသည္မွာ အသိမၾကြယ္ နဳနယ္သည့္ စာေပေပတံျဖင့္ အမ်ားသူငါကုိ မတုိင္းတာအပ္၊ ႏႈိင္းခ်ိန္ေလ့လာ၍ သုံးသပ္ဆုံးမအပ္သည္သာျဖစ္၏ ။

သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုရားေဟာၾကားသည့္ ပိဋကတ္သုံးပုံ မကြယ္ေအာင္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္းသည္ သာသနာတည္ေၾကာင္းအလုပ္ကုိ လုပ္ေနသည္ဟု မွတ္သားအပ္၏ ။
မွန္ပါ၏ သုတ္ ဝိနည္း အဘိဓမၼာ ပရိယတၱိဓမၼမ်ားေပ်ာက္ကြယ္ လွ်င္ကား ေနဝင္သကဲ႔သုိ႕ တစ္ေလာကလုံး အေမွာင္ဖုံးကြယ္လိမ္႔မည္ဟု (အံ-႒-၁၇၂) ၌မိန္႔ၾကားေတာ္ မူခဲ႔ေလသည္။ သာသနာေတာ္ တည္ တံ႔ျပန္႔ပြားဖုိ႔ရန္ ပရိယတၱိဓမၼကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ဖုိ႔လိုအပ္ပါသည္။ မွန္၏ သက္ေတာ္ရွည္ ဘုရားရွင္တုိ႔၏ သာသနာသည္ မ်က္ေမွာက္သာဝက တစ္ဆက္ေလာက္သာတည္တံ႔ၿပီး ဆက္လက္ မတည္တ႔ံသည္မွာ ပရိယတၱိဓမၼမရွိျခင္းေၾကာင္႔သာ ျဖစ္ပါသည္။

ဘုရားရွင္၏ သုတၱန္ေဒသနာမ်ား၌ သာသနာကြယ္ျခင္း တည္ျခင္းအေၾကာင္းမ်ားကုိ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ေဟာေတာ္မူခဲ့၏ ၊ အသိမ်ားသည့္ သာသနာကြယ္ေၾကာင္းမွာ အဂုၤတၱိဳရ္လာ သာသနာကြယ္ေၾကာင္း တရားေပါင္းကား ရဟန္းမ်ားတုိ႔ တရားမနာ စာေပမသင္ ႏႈတ္တြင္မေဆာင္ သိေအာင္မမွတ္ ဓမၼာနဳဓမၼ ပဋိပတ္ကြာ ဤငါးျဖာတည္း၊

ေနာက္လာထုိ႔ျပင္ စာသင္ပယ္ေလ်ာ က်ယ္မေဟာက်၊ က်ယ္မခ်ႏွင့္၊ က်ယ္စြာမအံ၊ မၾကံမစည္ ဤငါးလီတည္း၊
၀ါ တနည္းမွာ အကၡရာပုဒ္ ပါဌ္ ေလ့က်က္သင္က် စာခ်သူရွား လာဘ္မ်ားေအာင္ၾကံ ခုိက္ရန္ျဖစ္ပြား ဤငါးပါးသည္ ဘုရားသာသနာ ကြယ္ေၾကာင္းတည္း.. ဆုိတဲ့ အဂၤုတၱရနိကာယ္လာ သုတၱန္ကုိ အသိမ်ားလွေပ၏ ။

ဓမၼပဒတြင္မူ အယသာ၀ မလံ သမု႒ိတံ.အစခ်ီကာ သံကုိ သံဖ်က္ သံေခ်းတက္သကဲ့သုိ႔ သာသနာေတာ္ကုိလဲ သာသနာေတာ္အတြင္းက ရဟန္းေတာ္မ်ားကသာ ဖ်က္သည္..ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏.. သတိထားဖြယ္ေကာင္းေလစြ..
ဤေနရာ၌ ရဟန္းေတာ္မ်ားေရာ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဒကာ ဒကာမမ်ားပါ သက္ဆုိင္သည့္ သာသနာကြယ္ေၾကာင္း တည္ေၾကာင္းမ်ားကုိ မွ်ေ၀လုိပါ၏ ။

၁။ ဘုရားရွင္ကုိ မရုိေသျခင္း၊
၂။ တရားေတာ္ကုိ မရုိေသျခင္း၊
၃။ သံဃာေတာ္ကုိ မရုိေသျခင္း၊
၄။ မိမိအက်င့္သိကၡာကုိ မရုိေသျခင္း၊
၅။အခ်င္းခ်င္း ရုိေသေလးစားမႈ မရွိျခင္း၊ ဒီသေဘာတရားငါးမ်ိဳး သာသနာေတာ္မွာျဖစ္လာရင္ သာသနာမတည္နိဳင္ဘူး၊ သာသနာကြယ္ေတာ့မယ္လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

ေျဗာင္းျပန္အေနအားျဖင့္ သာသနာႏွင့္တာ၀န္ဟုလည္း ဆုိထုိက္လွ၏ ။ သာသနာတည္ဖို႔အတြက္ သာသနာ မကြယ္ဖုိ႔အတြက္ ဒီတာ၀န္ေတြလုပ္ေဆာင္ရမည္ဟု မွတ္သားနိဳင္၏ ။
ဘုရားရွိခုိးျခင္း၊ ဂုဏ္ေတာ္ပြားျခင္း၊တရားေတာ္မ်ားျဖန္႔ေ၀ျခင္း၊ ထိန္းသိမ္းျခင္း၊ျပန္႔ပြားေအာင္ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ ေရးသားျခင္း၊ ပုိ႔ခ်ျခင္း၊ မိမိကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ တန္ဖုိးထား ေလးစားျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္ေအာင္ေျပာဆုိျခင္း၊ ရုိေသျခင္း။ ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္းမ်ားသည္ သာသနာေတာ္တည္ျခင္း၏ အေၾကာင္း သူေရာ ငါပါ လုပ္ရမည့္ တာ၀န္ဟု နားလည္မွတ္သားအပ္၏၊ ဤကား ကိမိလသုတၱန္အလုိ ဆုိျခင္းေပတည္း။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ဆုိရလွ်င္

သူတစ္ပါးအျပစ္ကုိ မေမးဘဲ ေျပာေလ့ရွိသူ
ေမးလွ်င္ေတာ့ အေတာမသတ္ တရစပ္ ေျပာတတ္သူ
မိမိအျပစ္ကုိ ေမးေသာ္လည္း ဖုံးဖိထားသူ
မေမးဘဲေနေသာ္ မိမိအျပစ္ကုိ လုံး၀ဖုံးထားတတ္သူ.သည္ သူေတာ္ေကာင္းမဟုတ္ သူေတာ္ေကာင္း စိတ္ဓာတ္ရွိသူမဟုတ္ဟု ဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူသည့္အတြက္ ငါလုပ္သင့္တာလုပ္မိရဲ့လား၊ မလုပ္သင့္တာေတြလုပ္မိေနလားလုိ႔ မိမိကုိယ္ကုိ ဆင္ျခင္ရင္း သူေတာ္ေကာင္းႏွလုံးသားျဖင့္ ဘုရားသာသနာကုိ တတ္နိဳင္သမွ် ဥာဏ္မွီသမွ် ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါစုိ႔။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္ေဒသနာေတာ္တုိ႔သည္ က်ယ္၀န္းနက္ရႈိင္းလွစြာ၏ ၊

နားၾကားပ်င္းကပ္တယ္.. (သုိ႔) ပုဂၢိဳလ္အေနအထားကုိ ဓမၼျဖင့္ တုိင္းတာျခင္း..

ျမန္မာစကားမွာေတာ့ ကုိယ္မၾကားခ်င္တဲ့အရာ ကုိယ္သေဘာမက်တဲ့အရာ ကုိယ္လက္မခံနိဳင္တဲ့အရာေတြမွာ.. လာေျပာမေနနဲ႔ နားၾကားပ်င္းကပ္တယ္..လုိ႔ ေျပာဆုိၾကပါတယ္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ကလဲ ဒီလုိသေဘာတရားေတြကုိ ေစာစီးစြာေဖာ္ထုတ္ေဟာျပေတာ္ မူခဲ့တယ္၊ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက အျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး(မိတ္ေဆြျဖစ္ေစ၊ဆရာျဖစ္ေစ၊ မိဘျဖစ္ေစ၊ သားသမီးျဖစ္ေစ)ကုိ ဒီလုိစကားေတြ ေျပာတဲ့အခါ သူတုိ႔က နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္တဲ့၊ သင့္ရဲ့အေကာင္းဆုံးေျပာျပတဲ့ စကားကုိ သူတုိ႔က လက္ခံၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး..တဲ့..

၁၊ သဒၶါတရားမရွိတဲ့သူကုိ သဒၶါတရားနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့စကား သြားေျပာရင္ နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္၊
(ကုိယ္ေျပာတဲ့စကားကုိ အေကာင္းမထင္ဘူး)။

ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသုံးပါးကုိ ၾကည္ညိဳေလးစားတဲ့သူက ဘုရားအေၾကာင္း တရားအေၾကာင္း သံဃာအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပတဲ့အခါ သဒၶါတရားမရွိသူေတြက ဒီလုိစကားမ်ိဳးကုိ နားေထာင္ခ်င္မွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘာေတြလာ ေျပာေန တာလဲ..ေၾကာင္သူေတြ ၾကြက္သူခုိးပါကြာ.. ေျပာေတာ့ ဘုရား ဘုရားနဲ႔ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ကုိးယုိ႔ ကားယားလုပ္တဲ့သူပါ..လုိ႔ ျပန္ေျပာပါလိမ့္မယ္။

တကယ္လုိ႔ ျပန္မေျပာဘူးဆုိရင္ေတာင္ မၾကိဳက္တဲ့အမူအရာျပလိမ့္မယ္၊ တရားေခြေလးဖြင့္လုိက္ရင္ အကုန္လစ္ေျပးကုန္ပါတယ္။ လစ္မေျပးလဲ အိပ္ငုိက္ကုန္ပါတယ္.. ဒီသေကၤတ ဒီသေဘာတရားေတြဟာ သဒၶါတရားမရွိတဲ့အတြက္ သဒၶါတရားနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြေပၚမွာ စိတ္၀င္စားမႈ မျပသျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားရွိခုိးတာ ဘုရားစာရြတ္တာ တရားနာယူတာ.. တရားစကားေျပာတာ တရားေဆြးေႏြးတာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိဖူးေျမာ္တာ..သံဃာေတာ္တုိ႔ရဲ့ စကားကုိ မွတ္သားနာယူတာဟာ သဒၶါတရား ရွိသူမ်ားရဲ့ ျပယုဂ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသုံးပါးကုိ ေလ့လာလုိက္စားတဲ့အတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာတာ ပီတိျဖစ္ရတာ ဘ၀ေနနည္း ရတာ.စတဲ့သေဘာတရားေတြကုိ သဒၶါတရား မရွိတဲ့သူက မသိပါဘူး။

မသိေတာ့ ဘုရားသံ တရားသံ သံဃာသံ ဘုန္းၾကီးသံၾကားရင္ နားၾကားပ်င္းကပ္ေနေတာ့တာပါ။ သဒၶါတရားရွိသူက်ေတာ့ ဒီလုိအသံေတြကုိ ထပ္ခါထပ္ခါ ၾကားခ်င္ေနပါတယ္.. ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္က ေဟ့..သဒၶါတရားမရွိတဲ့သူကုိ သဒၶါတရားနဲ႔ ဆက္စပ္တာေတြ သြားမေျပာနဲ႔၊ သြားေျပာလဲ နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္တဲ့၊ (အသဒၶႆ သဒၶါကထာ ဒုကၠထာ)။

၂။ ကုိယ့္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့သူကုိ ကုိယ့္က်င့္တရား(သီလ)နဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့စကား သြားမေျပာနဲ႔ နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္.တဲ့။

ဟုတ္ပါတယ္ ကုိယ္က်င့္တရားမေကာင္းတဲ့သူဟာ ဘယ္သူက ကုိယ္က်င့္တရား သိပ္ေကာင္းတာ.ဘယ္သူက လိမ္မာတာ ဘယ္သူကေတာ့ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိရုိးသားတာ..စတဲ့ စကားေတြကုိ နားမေထာင္ခ်င္ေပဘူး။ ကုိယ့္က်င့္တရားမေကာင္းသူရဲ့ စိတ္ထဲမွာ သူလုိပဲ ကုိယ္က်င့္တရား မေကာင္းသူ ကိုယ္က်င့္တရား အားနည္းသူေတြကုိ သေဘာက်ေနေတာ့တာပါ၊ ကုိယ့္က်င့္တရား မေကာင္းသူေတြရဲ့ အျပဳအမူ အေျပာအဆုိေတြကုိ သေဘာက်ေနတတ္ပါတယ္။

ဘုရားေက်ာင္းကန္သြားျပီး ဥပုသ္ေစာင့္ဖုိ႔ သီလယူဖုိ႔ေျပာဆုိတုိက္တြန္းတဲ့အခါ ေျပာဆုိတုိက္တြန္းသူကုိ မုန္းပစ္တတ္ပါတယ္။ သူ႔ကုိျမင္ရင္ စိတ္ထဲမွာ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတတ္တယ္။
အတင္းအဖ်င္းေျပာတဲ့စကား၀ုိင္း တေနကုန္ေျပာလုိ႔ ဘာတစ္ခုမွ အက်ိဳးမျဖစ္တဲ့ စကား၀ုိင္းမွာဆုိရင္ေတာ့ ထိပ္ဆုံးကေန တက္တက္ၾကြၾကြၾကီး ပါ၀င္တတ္ပါတယ္။ဒါဟာ သီလမရွိသူ ကုိယ့္က်င့္တရားမေကာင္းသူေတြရဲ့ ျပယုဂ္တစ္ခုပါ ၊

ကုိယ့္စိတ္ဓာတ္ရဲ့ အေနအထားကုိ ကုိယ့္ရဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက သက္ေသျပတယ္ မဟုတ္လား၊ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက သီလမရွိသူ(ကုိယ္က်င့္တရားမေကာင္းသူ)ကုိ သီလ(ကုိယ္က်င့္တရားနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့စကား) သြားေျပာရင္ နားၾကားပ်င္းကပ္မယ္..လုိ႔ ေဟာျပေတာ္မူတာပါ၊( (ဒုႆီလႆ သီလကထာ ဒုကၠထာ)။


၃။ အၾကားအျမင္နည္းတဲ့သူကုိ ဗဟုသုတနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့စကား ေျပာၾကားရင္ နားၾကားပ်င္းကပ္မယ္..တဲ့..

ဗဟုသုတေလ့လာလုိက္စားမႈ နည္းေတာ့ ဘာမွမသိ၊ ဘာ ဗဟုသုတမွမရွိ၊ အိမ္ရယ္ အလုပ္ရယ္ ထမင္းစားတာရယ္ တီဗီၾကည့္တာရယ္ေလးခုေလာက္ပဲ စိတ္၀င္စားေတာ့တာပါ၊ က်န္တဲ့ ဗဟုသုတပုိင္းဆုိင္ရာ စကားရပ္ေတြ စာအုပ္စာေပအေၾကာင္းေတြကုိေျပာတဲ့အခါ..ဒါေတြက ထမင္းစားရတာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ.. စိတ္မ၀င္စားပါဘူး လုိ႔ ျပန္ေျပာတတ္ပါတယ္. ကမၻာၾကီးရဲ့ အုိဇုိးလႊာ ပါးတာ ထူတာထက္ ထမင္းစားရဖုိ႔သာအဓိကပါဗ်ာ.လုိ႔လဲ ထိထိခုိက္ခုိက္ စကားလုံးေတြကုိ ေျခြခ်တတ္ပါေသးတယ္. ဗဟုသုတ ေလ့လာလုိက္စားသူကေတာ့ ဗဟုသုတ ျဖစ္ေစမယ့္ စကားမ်ိဳးေတြကုိ ႏွစ္သက္သေဘာက်တတ္သလုိ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးေလ့တတ္ပါတယ္.. ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ၾကိဳတင္ျမင္ေတာ္မူ သိေတာ္မူပါတယ္.. အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတနည္းတဲ့သူကုိ ဗဟုသုတနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့စကား သြားမေျပာနဲ႔..နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္တဲ့.။.(အပၸႆုတႆ သုတကထာ ဒုကၠထာ)။

၄။ ႏွေျမာတဲ့သူ ကပ္ေစးနဲတဲ့သူကုိ စြန္႔လႊတ္ဖုိ႔ ေပးကပ္ဖုိ႔ လွဴဖုိ႔သြားမေျပာနဲ႔၊ နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္.တဲ့။

ကုိယ္လက္ထဲမွာရွိတဲ့ ပစၥည္းကုိ လူမ်ားေတြကုိ မွ်ေ၀ေပးနိဳင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးဟာ စိတ္ဓာတ္အဆင့္ျမင့္သူေတြသာ လုပ္နိဳင္တဲ့အလုပ္ပါ၊ ဗုဒၶဘာသာရယ္ ခရစ္ယာန္ရယ္ အစၥလာမ္ရယ္ မဟုတ္ဘဲ၊ ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆုိ ကုိယ့္ရွိတဲ့ပစၥည္းကုိ ကုိယ့္အတြက္ မိသားစုအတြက္ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ နိဳင္ငံနဲ႔လူမ်ိဳးအတြက္ မွ်ေ၀ေပးနိဳင္သူမွ လူေကာင္းလုိ႔ ေျပာရမယ္၊ အဆင့္ျမင့္တဲ့သူလုိ႔ ဆုိရပါမယ္၊ ႏွေျမာတဲ့သူကေတာ့ ေပးရမယ္ဆုိတဲ့စကား လွဴရမယ္ဆုိတဲ့စကားမ်ိဳးကုိ မၾကားလုိပါဘူး၊ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေနရမွာ ဘယ္ေလာက္လွဴေနတယ္ဆုိတာကုိ အသိအမွတ္ျပဳဖုိ႔ ၀န္ေလးတတ္တယ္၊ လွဴတာနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့စကား မၾကားလုိဘူး၊

ဒါေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရားက ႏွေျမာတဲ့သူကုိ လွဴတာနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့စကားသြားေျပာရင္ နားၾကားျပင္းကပ္လိမ့္မယ္.လုိ႔ ေဟာေတာ္မူတာျဖစ္ပါတယ္၊( မစၦရိယႆ စာဂကထာ ဒုကၠထာ)၊

၅။ ပညာမရွိတဲ့သူကုိ ပညာနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့စကား သြားေျပာရင္ နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္.တဲ့..

ဒီေနရာမွာ ပညာဆုိတာက ၀ိပႆနာပညာကုိ ဆုိလုိပါတယ္၊ ရုပ္တရား နာမ္တရားေတြအေၾကာင္းေျပာရင္ အိပ္ခ်င္တယ္. နားမေထာင္ခ်င္ဘူး စိတ္မ၀င္စာဘူး၊ တရားထုိင္တယ္ဆုိတာ အလုပ္မရွိတဲ့သူေတြလုပ္တဲ့ အလုပ္လုိ႔ သူကယူဆတယ္၊ တရားထုိင္သူေတြကုိေတာင္ သူက သနားသေယာင္ေယာင္ ေျပာျပစ္လုိက္ေသးတယ္..တကယ္ေတာ့ တရားထုိင္တဲ့အတြက္ ဘ၀စိတ္ခ်မ္းခ်မ္း သာသာေနရပုံ. ဆင္းရဲဒုကၡကေန လြတ္ေျမာက္နိဳင္ပုံေတြကုိ မသိရွာေတာ့ သူက တရားထုိင္သူေတြကုိ သနားသလုိလုိ ေျပာေနတတ္ျပန္တယ္..ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶက ပညာမရွိတဲ့သူေတြကုိ ပညာနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့စကား သြားေျပာရင္ နားၾကားပ်င္းကပ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေဟာေတာ္မူခဲ့တာပါ၊
မိမိစရုိက္နဲ႔ ဆန္က်င္ဖက္ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ့ အေနအထားကုိ သတိထားျပီး မိမိပတ္၀န္းက်င္မွာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနနိဳင္ဖုိ႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

အဂုၤတၱရနိကာယ၊ ဒုကၠထာ သုတၱံကုိ ျပန္လည္ပူေဇာ္ပါသည္။ အရွင္တိကၡဥာဏာလကၤာရ

(သိလုိေရးျဖင့္ ေမးေလွ်ာက္ထားသူ မဆုရည္(စကၤာပူ)သုိ႔ )

အဓိက.က ကုိယ္ပါပဲ

ေစတနာဆိုးႏွင့္
ရင္ဆုိင္တုိးေသာ္လည္း
မိမိဘက္က
ႏွလံုးသြင္းေကာင္းလွ်င္
ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္၏ ။

...ေစတနာေကာင္းႏွင့္
အေၾကာင္းဆံုသည့္တုိင္
မိမိဘက္က
ႏွလံုးသြင္းညံ့လွ်င္
အကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္၏ ။
ကုသိုလ္-အကုသိုလ္ ဟူသည္
သူတစ္ပါး ေပးသည္မဟုတ္ ။
မိမိကသာ ယူသူျဖစ္ပါ၏ ။

ေတာရေပ်ာ္ မေလးျငိမ္၏ အဆုိအမိန္႔ ခံယူခ်က္ကုိ သေဘာက်တဲ့အတြက္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါတယ္.. မိမိအၾကိဳက္ေပါ့.

အနာဂတ္ကိုေမွ်ာ္ၾကည့္ပါ

ခက္ေတာ့ခက္တယ္၊ ခက္တာက ေျပာရလည္းခက္ ဆိုရလည္းခက္ လုပ္ရလည္းခက္တယ္လို႕ဆိုရမွာပဲ၊ တကယ္လည္း ေနရာတိုင္း အခက္ကေတြ႔ေနတာကိုးဗ်။ သာသနာေတာ္ထဲမွာက ပိုေတာင္ခက္လာေသး အဓမၼနဲ႕ ဓမၼက ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ ထင္ရွားရွိကတည္းကိုက အားျပိဳင္လာေနၾကတာ ဒီဘက္ေခတ္ေရာက္လာတဲ့အထိပဲ။

အဓမၼေတြမ်ားလာေလေလ လူအပါအ၀င္ သုံးဆယ္တစ္ဘုံသားေတြအတြက္ အပါယ္ေလးဘုံ ပိုျပီးက်ယ္ျပန္႕ လာေလေလပဲ ၊အေယာင္ျပဓမၼကိုဖန္တီးရင္းအဓမၼကိုဖန္တီးေနၾကတဲ့ ေလာကဖ်က္သတၱ၀ါေတြ လူေယာင္ဖန္ဆင္းျပီး
ေလာကထဲေရာက္ေနၾကတာ မနည္းဘူးေကာ။ အဲလိုေလာကဖ်က္သတၱ၀ါေတြေၾကာင့္တရားရိပ္သာေတြက စီပြားေရး ကုမၸဏီတစ္ခုလိုျဖစ္လာေနၾကတယ္။

ရိပ္သာျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အမ်ားဆုံးလွဴနိုင္တဲ့သူက ဒီရိပ္သာရဲ႕ဥကၠ႒ေတြျဖစ္လာျပီး တာ၀န္ရွိဆရာေတာ္ေတြကိုမ်က္ကြယ္ျပဳ ေဘးမွာထားျပီးေက်ာင္းေဂါပကလို႕ေျပာရမလား ရိပ္သာအက်ဳိးေတာ္ေဆာင္အဖြဲလို႕ေျပာရမလားအဲဒီအဖြဲ႔ေတြက အဲဒီရိပ္သာကို အားလုံးခ်ဳပ္ကိုင္ အာဏာသိမ္းေတာ့တာပါပဲ။

ျပီးေတာ့ရိပ္သာေတြထဲမွာက စီပြားေရးသမား သူေ႒းၾကီးေတြေပါလာေတာ့ ဘုရားတကာအမည္ခံျခင္တဲ့ သူေ႒းေလးေတြက အခြင့္အေရးရဖို႕ဒီသူေ႒းၾကီးေတြနဲ႕အဆက္သြယ္ရျခင္ေတာ့ မလွဴခ်င္လည္းလွဴျပီးရိပ္သာထဲမွာေနရာရေအာင္ယူျပီး ေနာက္ေတာ့အားျပိဳင္လာၾကတယ္ေဂါပကေနရာလုပြဲေပါ့ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ဆီကို ဘယ္သူကဘယ္လိုဘုရား
ဘယ္၀ါကဘယ္နည္းဘုရား ဆိုသလို တိုင္ဦးရာနိုင္ဆိုသလိုျဖစ္ေနၾကတာလည္းမနည္းပါလား။

က်ေနာ္အားလုံးကိုမဆိုလိုပါ တကယ္ကိုယ္က်ဳိးစြန္႕ျပီးလုပ္ေနတဲ့သူေတာ္ေကာင္းအနည္းငယ္ရွိေနပါသည္ အမ်ားစုကေတာ့ ရိပ္သာတစ္ခုခု နာမည္ၾကီးေက်ာင္းတိုက္တစ္ခု နာမယ္ၾကီးဆရာေတာ္တစ္ပါးပါးကို အိပ္ထဲထည့္ခ်င္ေသာေစတနာက
သာသနာေတာ္ကိုခ်ည္းေျမာက္ေထာက္ပံ့ခ်င္စိတ္ထက္ပိုပါသည္။

ဆရာဒကာလက္တြဲညီမွသာသနာအေရာင္တက္မည္ကို သိပါေသာ္လည္း တစ္ဦအမွားကို တစ္ဦးက မေထာက္ပဲေနေသာ္
သာသနာေတာ္ပ်က္လိမ့္မည္၊ အခုက်ေနာ္တို႕ေခတ္မွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာေတာ္ကိုမပ်က္ပ်က္ေအာင္နည္းေပါင္းစုံနဲ႕ အဖ်က္ခံေနရတယ္လို႕ က်ေနာ္ထင္သည္၊ ေငြရွိသူကေငြနဲ႕ဖ်က္သည္၊အာဏာရွိသူက အာဏာနဲ႕ဖ်က္သည္
သာသနာေတာ္ကိုျပဳခ်င္ေရာင္ေဆာင္ျပီး မဟုတ္ေသာ၀ါဒျဖင့္ သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္ဆီးေနၾကသူမ်ားလည္း ရွိပါသည္၊

ပိုျပီးေတာ့သနားစရာေကာင္းတာက လုပ္သမွ်မွန္တယ္ထင္ျပီးလိုက္လုပ္ေနၾကေသာ ေနာက္လိုက္မ်ားျဖစ္ၾက၏
ဒီေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ဟာ သာနာေတာ္အတြက္ အက်ဳိးျဖစ္ေစလား အက်ဳိးမဲ့လား အနာဂတ္ကိုၾကည့္ေပးပါလို႔။

ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ
ဥပသကာ

ကုိဥပါသကာ အီးေမးလ္မွ ေပးပုိ႔လာသည္ကုိ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။ ဟုတ္သင့္သေလာက္ေတာ့ ဟုတ္ေနၾကဟန္ရွိပါသည္။ စာရင္းဇယားမရွိ၍ ေသခ်ာေတာ့ မသိပါ။ (အရွင္ေယာ)

မေပါင္းသင္းသင့္သူမ်ား

(၁) မေကာင္းမႈကို ျပဳသူမ်ား


(၂) မုသားေျပာတတ္သူမ်ား


(၃) ကိုယ္က်ိဳးကုိသာ အလိုရွိလို ့ ဆည္းကပ္လာသူမ်ား


(၄) အေယာင္ေဆာင္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား


(၅) ႏႈတ္နဲ ့သာ အေဆြခင္ပြန္းဖဲြ ့တတ္ၿပီး ကုိယ္မပါတဲ့သူမ်ား


(၆) ႏႈတ္ေျပာတစ္ျခား အလုပ္တစ္ျခား ျပဳမူေျပာဆိုတတ္သူမ်ား


(၇) အရွက္အေၾကာက္ မရွိတဲ့သူမ်ား


(၈) ေက်းဇူးကို မသိတတ္သူမ်ား


(၉) မုန္းလြယ္ ခ်စ္လြယ္ေသာ စိတ္ရွိသူမ်ား


(၁၀) အႏ ၱရာယ္ျပဳရေအာင္ ေပါင္းေဖာ္လာသူမ်ား


(၁၁) စကားမတည္၊ ဒုစရိုက္အလုပ္ေတြကို ျပဳလုပ္ၿပီး ေတြ ့သမွ်သတၱ၀ါေတြကို

ညွင္းဆဲတတ္သူမ်ား


(၁၂) စကားသာေျပျပစ္ၿပီး စိတ္မပါပဲ ဟန္ေဆာင္ေပါင္းကာ အခြင့္အေရးရွာတတ္တဲ့ သူမ်ား


(၁၃) ျမင္ျမင္သမွ်ကို လိုခ်င္မက္ေမာတတ္တဲ့အျပင္ မိတ္ေဆြကိုပါ ဖ်က္ဆီးသြားတတ္သူမ်ား


(၁၄) ႏႈတ္ကသာခ်ိဳသာၿပီး စိတ္ေကာက္တတ္တဲ ့သူမ်ား။


(ကိုယ္က်င့္မဂၤလာ - အရွင္ကုမာရ)

ေယာအသင္း(မေလးရွား)ရဲ့ ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပဲြ

ေယာအသင္း(မေလးရွား) အသင္းသူ အသင္းသားမ်ား

ေယာအသင္းဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပဲြသုိ႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကသည့္ သံဃာေတာ္မ်ား

စကၤာပူေရာက္ ေယာနယ္သူ ေယာနယ္သားမ်ားစုေပါင္း၍ ေယာအသင္း(စကၤာပူ)ကုိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က စတင္ဖဲြ႔စည္းသကဲ့သုိ႔ မေလးရွားနိဳင္ငံေရာက္ ေယာသူ ေယာသားမ်ားကလည္း ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာပင္ ေယာအသင္း(မေလးရွား)ကုိ စတင္ဖဲြ႔စည္းခဲ့သည္။
ေယာသူ ေယာသားအခ်င္းခ်င္း မၾကာမၾကာေတြ႔ဆုံနိဳင္ရန္၊ လူမႈေရးအခက္အခဲမ်ား ၀ုိင္း၀န္းေျဖရွင္း၇န္ႏွင့္ အခါအားေလ်ာ္စြာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ စုေပါင္းျပဳလုပ္ၾကရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဖဲြ႔စည္းတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ေယာအသင္းသည္ ယခုအခါ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္၍ သုံးႏွစ္တာ ကာလသုိ႔ပင္ ေရာက္ရွိလာခဲ့ျပီျဖစ္သည္။

ႏွစ္သစ္ကူးပဲြမ်ား သီတင္းကၽြတ္ တန္ေဆာင္တုိင္ႏွင့္ အားလပ္ရက္မ်ားတြင္ ေယာသူ ေယာသားအခ်င္းခ်င္းစုေပါင္း၍ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈျပဳျဖစ္ခဲ့ၾကသည္၊ ေတြးလုိက္တုိင္း ၾကည္နဴး၀မ္းေျမာက္စရာ ေကာင္းလွ၏။ ယခုလည္း ေယာအသင္း မေလးရွားမွ ကြာလာလမ္ပူရွိ ရတနာရာမေက်ာင္း၌ သံဃာေတာ္ (၄၅)ပါးအား စုေပါင္း ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျပီး ဂန္႔ေဂါျမိဳ႔ က်က္သေရေဆာင္ ေဖာင္ေတာ္ဦးေစတီေတာ္ျမတ္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ေရးအတြက္ အလွဴေငြ ၂ သိန္းတိတိ ေပးအပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည္။ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ခ်ီးမြမ္းသည့္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကုိ ျပဳလုပ္ၾကျခင္းလည္းျဖစ္ပါ၏။

ထုိ႔အျပင္ ေယာအသင္း(မေလးရွား)သည္ ေထာင္အတြင္းေရာက္ရွိေနေသာ ေယာသူ ေယာသားမ်ားအား ေငြေၾကးစုိက္ထုတ္၍ အျပင္ဖက္ေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးျခင္း ျမန္မာျပည္သုိ႔ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ေပးျခင္းမ်ားလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ဘုရားရွင္၏လမ္းစဥ္ျဖစ္ေသာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားအက်ိဳးကုိ တတ္နိဳင္သေလာက္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးၾကျခင္းလည္း ျဖစ္ပါ၏။
မွန္ပါ၏.. ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကုိ နည္းသည္ဟူ၍ အထင္မေသးရာ၊ ေကာင္းကင္မွ မုိးေပါက္သည္ အနည္းငယ္စီပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရအုိးစသည္ကုိျပည့္ေစသကဲ့သုိ႔ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိလည္း အနည္းစီျပဳလုပ္ ဆည္းပူလွ်က္ တုိးေအာင္မ်ားေအာင္ ျပဳလုပ္ရာ၏..ဟု ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္ လမ္းညႊန္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းနည္း အနဳပညာ

ေယာနိေသာ မနသိကာရ ဆုိတဲ့ ပါဠိစကားလုံးကုိ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းျခင္းလုိ႔ ဘာသာျပန္ပါတယ္၊ လူမႈေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မိသားစုအေရး ဘာသာေရး ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ ႏွလုံးသြင္းမွန္ကန္သူမ်ားဟာ စိတ္ေက်နပ္မႈကုုိ ရနိဳင္ေပမယ့္ အေယာနိေသာ မနသိကာရ ႏွလုံးသြင္း မမွန္ကန္သူ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးမသြင္းနိဳင္သူမ်ားကေတာ့ စိတ္ေက်နပ္မႈနဲ႔ေ၀း ေပ်ာ္ရႊြင္မႈနဲ႔လဲ ေ၀းေနတတ္ပါတယ္၊

ေလာကအေရးျဖစ္ျဖစ္ ေလာကုတၱရာအေရး မွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ေအာင္ စိတ္ကုိေလ့က်င့္ထားသင့္ပါတယ္၊ ေယာနိေသာ မနသိကာရရွိသူမ်ားဟာ ေလာကုတၱရာအေရးမွာလဲ တရားအသိေတြ ေျဖးေျဖးခ်င္း ျမွင့္တင္ခြင့္ရ ျမင့္ခြင့္ရၾကတယ္.( ကုိရင္ေလး ပ႑ိတ ကုိရင္သုခတုိ႔လုိ႔ ေတြ႔သမွ် အာရုံကုိ အေကာင္းဖက္ဆဲြယူ ဥာဏ္ယွဥ္ျပီးေတြးနုိင္ေတာ့ တရားထူးေတာင္ရသြားၾကပါတယ္) ဘုရားရွင္ရဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္မွာေတာ့ ေယာနိေသာ မနသိကာရ မရွိရင္ မျဖစ္ေသးတဲ့ အကုသုိလ္ေတြျဖစ္တယ္ ျဖစ္ျပီးသား အကုသုိလ္ေတြ တုိးျပီးျဖစ္တယ္လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္..

မွန္ပါတယ္.. ဘုရားရွင္ တရားေဟာေတာ္မူတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး တိတၳိေတြက ‘ ေဂါတမဗုဒၶက တရားေဟာေတာင္ မ်က္ႏွာလုိက္ျပီး ေဟာတယ္ သူ႔တပည့္ေတြက်ေတာ့ တရားေတြအမ်ားၾကီး ေဟာျပီး သူတုိ႔ကုိေတာ့ နည္းနည္းေလးပဲ တရားေဟာတယ္ လုိ႔ ကဲ့ရဲ့ပစ္တင္ၾကပါတယ္.. ဒီေနရာမွာ တိတၳိေတြရဲ့ ႏွလုံးသြင္းကုိ သတိထားနုိင္ပါတယ္..တခါတရံ ကုိယ့္အလုိက် မျဖစ္တုိင္း စြပ္စဲြေျပာဆုိခ်က္ေတြဟာ အမွန္တရားနဲ႔ ေ၀းေနတတ္သလုိ ကာယကံရွင္ကုိယ္တုိင္လဲ အကုသုိလ္တုိးပြားရပါတယ္။
အေျပာခံရသူက ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ ေျပာတဲ့လူ ႏွလုံးသြင္းမမွန္တဲ့လူကေတာ့ မေျပာခင္လဲ စိတ္ဆင္းရဲရ ေျပာျပီးျပန္ေတာ့လဲ ေနာင္တေတြ တေပြ႔တပုိက္ျဖစ္ေနတတ္တယ္.ဒါဟာ အာရုံေတြအေပၚမွာ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးမသြင္းတတ္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က အတုလဆုိတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔တပည့္ငါးရာနဲ႔အတူ တရားနာဖုိ႔ ေက်ာင္းကုိေရာက္လာပါတယ္..ပထမဆုံး ေတြ႔ရတဲ့ မေထရ္က အရွင္ေရ၀တ တဲ့.ဒီမေထရ္က သမာပတ္၀င္စားျပီး ေအးေဆးစြာေနတတ္တဲ့ မေထရ္ဖုိ႔ တရားမေဟာပါဘူး. အတုလ က မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး အရွင္သာရိပုတၱရာဆီသြားပါတယ္..အရွင္သာရိပုတၱရာကေတာ့ အဘိဓမၼာနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့ သိမ္ေမြ႔တဲ့ သေဘာတရားေတြပဲ ေဟာျပေတာ့ ..ဒီေလာက္ခက္ခဲတဲ့ တရားေတြကုိပဲ ေဟာရသလားဆုိျပီး မေက်မနပ္ျဖစ္ျပန္ပါတယ္..

အရွင္အာနႏၵာဆီေရာက္ေတာ့ အရွင္အာနႏၵာက လြယ္ကူတဲ့ တရားကုိ ခပ္တုိတုိပဲ ေဟာျပေတာ့ အရွင္ဘုရားရယ္ တရားေဟာတာက တုိလုိ္ကတာဆုိျပီး မေက်မနပ္ ျဖစ္ျပန္ပါတယ္..ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘုရားရွင္ဆီေရာက္ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ျပန္ေလွ်ာက္ျပေတာ့..ဘုရားရွင္က..ေလာကမွာ ဘယ္သူမွ အကဲ့ရဲ့ခံရတာ မလြတ္နုိင္ဘူး လုိ႔ ေဟာျပလုိက္ပါတယ္..ဒီေနရာမွာ အတုလ ဒကာရဲ့ ႏွလုံးသြင္းကုိ ေတြ႔ျမင္နုိင္ပါတယ္.. တရား မေဟာေတာ့ မေဟာဘူး.. တရားရွည္ျပန္ေတာ့ ရွည္လုိက္တာ..တရားတုိတုိပဲ ေဟာေတာ့ တုိလုိ္က္တာတဲ့… ေလာကမွာ အတုလလုိ လူေတြ ရွိေနပါတယ္.. ဘာဘဲလုပ္လုပ္ မေက်နပ္နုိင္တာ..တခါတရံ ကုိယ္တုိင္လုပ္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကုိေတာင္ မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး ကုိယ့္ဟာကုိ စိတ္တုိေနတတ္ျပန္တယ္.. မိသားစုအတြင္းမွာလဲ မနက္မုိးလင္းအိပ္ယာထ ျပီးဆုိကတည္းက ..တပူပူ တဆူဆူ လုပ္တတ္တဲ့သူေတြကုိ ေတြ႔ျမင္နုိင္ပါတယ္.. က်က္သေရရွိတဲ့ တေန႔တာ မနက္ခင္းဟာ ဒီလုိ ဆူညံ ပူညံသံေတြေၾကာင့္ အက်ဥ္းတန္ရပါတယ္..

အဲလုိျဖစ္ရတာဟာ ကာယကံရွင္ရဲ့ အာရုံတစ္ခု အေပၚမွာ ႏွလုံးသြင္း မမွန္ကန္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္ရသလုိ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္လဲ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္ေဟာျပေတာ္မူပါတယ္.. အေကာင္းျမင္၀ါဒ မရွိသူ ဆူညံပူညံလုပ္တတ္သူနဲ႔ ေနတာမ်ားလာေတာ့.. ဆူညံပူညံသံပဲၾကားရ..ဆူညံ ပူညံသံၾကားမွာ ေနရတ့ဲသူဟာလဲ သူကုိယ္တုိင္ ဘ၀အတြက္ ယုံၾကည္မႈနည္းပါး..ယုံၾကည္မႈနည္းပါးလာေတာ့ အာရုံေတြသမွ်ကုိ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးမသြင္းနုိင္ေတာ့ပါဘူး..

အာရုံေတြအေပၚမွာ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းနည္း အနဳပညာတစ္ခု ရဖုိ႔အတြက္..

သူေတာ္ေကာင္းကုိ ေပါင္းသင္းရပါမယ္..
သူေတာ္ေကာင္းကုိ ေပါင္းသင္းမွ သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ့ အသံ..သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ့ တရားကုိ နားေထာင္ခြင့္ရပါမယ္..
ဒီလုိနားေထာင္ခြင့္ရမွ ယုံၾကည္မႈတုိးတက္ပါမယ္
ယုံၾကည္မႈတုိးတက္မွ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ပါမယ္
အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းတတ္မွ သတိသမၸဇဥ္ ဥာဏ္ယွဥ္နုိ္င္ပါမယ္
ဒီလုိ ဥာဏ္ယွဥ္နုိင္မွ ကို္ယ့္ကုိယ္ကုိ ေစာင့္စည္းနုိင္ပါမယ္ ဒီလုိေစာင့္စည္းနုိင္ပါမယ္ ေကာင္းတာလုပ္နုိ္င္ ေျပာနုိင္ ၾကံစည္နုိင္ပါမယ္..
ဒီလုိ လုပ္ေျပာၾကံစည္နုိင္မွ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ၾကိဳးစားနုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္..ဒါကေတာ့ ဘုရားရွင္အလုိ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းျခင္း အနဳပညာတစ္ရပ္ပါပဲ။

တုိေတာင္းတဲ့ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေနနုိင္ဖုိ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ဖုိ႔လုိသလုိ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔အတြက္လဲ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ဖုိ႔ အေရးၾကီးလွပါတယ္. အတၱ မာနလြန္ကဲလာရင္ အေပါင္းအသင္းေကာင္းေတြကုိ လက္လြတ္ဆုံးရႈံးနုိင္ပါတယ္. အေပါင္းအသင္းေကာင္း ရွားပါးသူမွာလဲ အာရုံေတြေပၚမွာ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းနုိင္ဖုိ႔ မျဖစ္နုိင္ပါဘူး.ေယာနိေသာ မနသိကာရ မရွိေလ ဘ၀ဟာ ပုိျပီး အထီက်န္ဆန္ေလျဖစ္ေတာ့မွာပါ.ဒါေၾကာင့္ ေတြ႔သမွ် အာရုံေတြအေပၚမွာ ဥာဏ္ယွဥ္ျပီး အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းနုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါစုိ႔လုိ႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ ပုိ႔စ္ကုိ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပပါသည္။ ။

အရွင္တိကၡဥာဏာလကၤာရ

မိမိကုိယ္ကုိ တူးျဖိဳမိသူမ်ား

အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ)ေရးသားသည့္ မိမိသေဘာက်သည့္ ပုိ႔စ္ကုိ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။ ။


စာေရးသူသည္ ဇာတိရြာဘက္မွ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္တစ္ပါး ႂကြလာသည္ဟု သတင္းၾကားသျဖင့္ အုတ္က်င္းဘူတာအနီးရွိ စိန္ပန္းေက်ာင္းသို႔ ေတြ႔ဆံုရန္သြားေရာက္ရာ ၿမိဳ႕ထဲႂကြသြားသည္ဆိုသျဖင့္ ေစာင့္ဆိုင္းရင္း အနီးမွာေတြ႔သည့္ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ဘာသာေရးမဂၢဇင္း အေဟာင္းေလးတစ္အုပ္ကို ဖတ္႐ႈ႕ၾကည့္ေနမိ၏။

ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္း ေကာင္းမြန္မွန္ကန္သည့္ အေရးအသား အေတြးအေခၚမ်ား ပါသလို စိတ္ပ်က္စရာအေတြးအေခၚမ်ား ပိဋကတ္ေတာ္၌ မပါသည့္ ပံု၀တၳဳမ်ားကို ေတြ႔ရွိရျပန္ရာ ဘာသာေရးမဂၢဇင္း သံုးေလးအုပ္ေပါင္းမွ ဂမၻီရအမည္ခံ မဂၢဇင္း စာအုပ္တစ္အုပ္စာမွ်သာ ရွိသျဖင့္ ဘာသာေရးစစ္စစ္ဘက္က အားနည္းရသည့္ၾကားထဲ ဘာသာေရးအမည္ခံ မဂၢဇင္းမွာပင္ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ေတာ္ႏွင့္ မညီညြတ္သည္ကို ေတြ႔ရျပန္ေသာအခါ မိမိတို႔ ရဟန္းသံဃာေတြ တာ၀န္ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္ဟုသာ ေျဖသိမ့္ရေတာ့သည္။

ထိုမဂၢဇင္းမွ ပိဋကတ္ေတာ္ႏွင့္ မညီညြတ္သည္တို႔ကို ထုတ္ျပပါမည္။

စာမ်က္ႏွာ-၂၂ တြင္ `နတ္သားေတြ ပန္းပန္ေလေရာ့သလား´ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးထားသည့္ေဆာင္းပါးတြင္ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ဓမၼသာကစၧာစကား၀ိုင္း အဖြဲ႔၀င္မ်ား ကၽြႏ္ုပ္၏အိမ္သို႔ အလ်ိဳအလ်ိဳ ေရာက္လာၾက၏။ သူတို႔သည္ ပိေတာက္ပင္မွ ပန္းခက္မ်ားကို ခူးယူကာ ရနံ႔ကို ႐ွဴ႐ိႈက္ေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က မိမိတို႔၀တ္ဆင္လာေသာ အက်ႌအိပ္ကပ္ အတြင္းတြင္ ပိေတာက္ပန္းခက္ကေလးမ်ားကို အျမတ္တႏိုး ထည့္ထားလိုက္ၾက၏။

`ေဟ့လူေတြ… က်ဳပ္က ေစတနာနဲ႔ေျပာမယ္ေနာ္။ ခင္းဗ်ားတို႔အိပ္ကပ္ထဲက ပိေတာက္ခက္ကေလးေတြ မညႇိဳးမီ စြန္႔ျဖစ္ေအာင္ စြန္႔ပစ္လိုက္ၾက။ မစြန္႔မိလို႔ကေတာ့ ပန္းေတြညႇိဳးသြားရင္ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း စုတိစိတ္က်သြားႏိုင္တယ္။ လူကိုရယ္လို႔ေတာ့ အတိအက် မေျပာႏိုင္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ နတ္ေတြကျဖင့္ သူတို႔ပန္ထားတဲ့ပန္းေတြ ညႇိဳးသြားၿပီဆိုရင္ စုတိစိတ္ က်ေတာ့တာတဲ့ဗ်။´

ဦးလွေမာင္က ေနာက္သလို ေျပာင္သလို အတည္လိုလိုႏွင့္ ေကာက္ကာငင္ကာ ေျပာေတာ့၏။ အားလံုးက သူ႔ကို ေငးၾကည့္ေနၾကသည္။ မည္သူကမွ စကားတစ္ခြန္း မဟၾက။

`ဦးလွေမာင္ရယ္… ပန္ထားတဲ့ပန္းညႇိဳးတာနဲ႔ စုတိရတယ္လို႔ဗ်ာ… မဟုတ္ကဟုတ္က.။ နတ္ေတြစုတိခါနီးမွာ နတ္ပန္းညႇိဳးတယ္ဆိုတာက ပန္ထားတဲ့ပန္း မဟုတ္ဘူးဗ်။ ဟို ပန္းညႇိဳးတာကို ေျပာတာ။ ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ..။ နတ္သားေတြက ပန္းပန္မွာတဲ့လဲ။ လူေတြမွာေတာင္ ပန္းပန္တဲ့ေယာက်္ားဆိုတာက ခပ္ရွားရွားရယ္ပါ။ နတ္သမီးေတြကေတာ့ ပန္းပန္တယ္ဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ကၽြႏ္ုပ္က ေျပာရ၏။

`ဦးသူရႀကီး… ခင္ဗ်ား ေတာက္တီးေတာက္တဲ့စကားေတြ မေျပာနဲ႔ဗ်။ က်ဳပ္က က်မ္းဂန္အရွိအတိုင္း ေျပာေနတာ။ က်ဳပ္က က်မ္းဂန္ကိုလႊတ္ၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။ နတ္ေတြစုတိေတာ့မယ္ဆိုရင္ နိမိတ္ငါးပါး တစ္ခုခုျပသတဲ့။ အဲဒီနိမိတ္ေတြက…

၁။ နတ္၀တ္တန္ဆာ ဒါြဒရာေတြ ညႇိဳးႏြမ္းျခင္း။

၂။ နတ္ပန္းညႇိဳးျခင္း။

၃။ လက္ကတီးၾကားက ေခၽြးယိုျခင္း။

၄။ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါ ေမွးမွိန္ပ်က္ယြင္းျခင္း။

၅။ လက္ရွိဘံုဘ၀တြင္ မေပ်ာ္ပိုက္ေတာ့ျခင္း-တဲ့ဗ်´ ဦးလွေမာင္က ေျပာသည္။

`က်ဳပ္က ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ ေျပာတာ မဟုတ္ရပါဘူး ဦးလွေမာင္ရယ္…။ က်ဳပ္လည္းတစ္ခ်ိန္က နတ္ေတြ စုတိစိတ္က်ေတာ့မယ္ဆိုရင္ နတ္ပန္းညႇိဳးတယ္ဆိုတာကို ပန္ထားတဲ့ ပန္းေတြ ညႇိဳးတာလို႔ပဲ နားလည္ခဲ့တာပါပဲ။ ေတာင္းတန္းသာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးဥတၱမသာရကို ဖူးေတြ႔ရေတာ့မွပဲ ဆရာေတာ္ႀကီးေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ နတ္ေတြ စုတိခါနီး နတ္ပန္းညႇိဳးတယ္ဆိုတာ ပန္ထားတဲ့ပန္း မဟုတ္ဘူး။ ဟုိပန္းညႇိဳးတာလို႔ သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္ဗ်ာ။ ပန္ထားတဲ့ပန္းညႇိဳးလို႔ကေတာ့ ပန္းအသစ္လဲၿပီး ပန္ေတာ့မွာေပါ့´(ပ)

တစ္ရက္မွာေတာ့ က်ဳပ္မိသားစုက ဆရာေတာ္ႀကီးကို ဆြမ္းကပ္ဖို႔အသြားမွာ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးက ရန္ကုန္က ဒကာႏွစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာေနတယ္။ ဒကာေတြက ဘာေလွ်ာက္တယ္ေတာ့မသိဘူး။ ဆရာေတာ္ႀကီးက နတ္ေဆးဂမုန္းပင္ကို ညႊန္ျပၿပီး…

`ဒီေဆးက ေယာက်္ားေတြအားအတြက္ကျဖင့္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ေဆးပင္ပဲ။ လူေတြမွာ ပန္းညႇိဳးရင္ လူညႇိဳးတယ္။ ပန္းေသရင္ လူေသတယ္။ အဲဒါ ၿမဲၿမဲမွတ္ထား´လို႔ ေျပာတယ္။

ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ့ အဲဒီစကားကို ၾကားရေတာ့ က်ဳပ္အေတြးတစ္ခု ေပါက္လာတယ္။ က်ဳပ္ေတြးမိလိုက္တာက…

`နတ္ဆိုတာ ကာမသတၱ၀ါသက္သက္ပဲ။ နတ္ကာမဂုဏ္ဆိုတာ လူ႔ကာမဂုဏ္ထက္ အဆမ်ားစြာ သာတယ္။ ဒီကာမဂုဏ္ကိစၥေတြကို မခံစားႏိုင္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီနတ္ဆိုတဲ့ သတၱ၀ါဟာ သူ႔ရဲ့လက္ရွိဘ၀ကို ဘယ္မွာေပ်ာ္ပိုက္ႏိုင္ပါေတာ့မလဲ။ နတ္၀တ္တန္ဆာ ဒြါဒရာေတြကို လဲခ်င္ဖယ္ခ်င္စိတ္လည္း ရွိေတာ့ဟန္ မတူပါဘူး။ အေသြးအသားေတြ ဆုတ္ယုတ္ညႇိဳးေလ်ာ္ၿပီး ေခြၽးေစးေတြျပန္ေနပါလိမ့္မယ္-လို႔ေပါ့ဗ်ာ။´

နတ္တို႔စုေတခါနီး နိမိတ္ငါးပါးထင္ပံုကို ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္္ ပဥၥပုဗၺနိမိတၱသုတ္-တြင္ ေဟာေတာ္မူပါသည္။ ထိုပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္ကို အနည္းငယ္ထုတ္ျပပါမည္။

၈၃။ ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ နတ္တို႔သည္ နတ္ျပည္မွ စုေတခ်ိန္ နီးေသာအခါ ထုိနတ္သားအား `ပန္ဆင္ေသာ ပန္းတို႔ ညႇိဳးႏြမ္းကုန္၏၊ အ၀တ္တန္ဆာတို႔ ညစ္ႏြမ္းကုန္၏၊ လက္ကတီး (ခ်ဳိင္း) ၾကားတို႔မွ ေခြၽးထြက္ကုန္၏၊ ကိုယ္၌ အေရအဆင္း မလွျခင္းသို႔ ေရာက္ရ၏၊ နတ္သားသည္ မိမိေနရာ နတ္ဗိမာန္၌ မေမြ႕ေလ်ာ္´ ဟူေသာ ဤပုဗၺနိမိတ္ငါးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာ ကုန္၏။

ထိုပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္ကို ဖတ္ခြင့္ရလွ်င္ပင္ ပန္ဆင္ထားေသာပန္းမ်ား ညႇိဳးႏြမ္းျခင္းဟု သိႏိုင္ပါသည္။

မဟာဗုဒၶ၀င္ (ဒုတိယတြဲ) အႏုဒီပနီ (ကူ) တြင္ (၁) နတ္ပန္းတုိ႔ညႇိဳးႏြမ္းျခင္း-ဟူသည္ကား… ထိုနတ္ဘ၀ပဋိသေႏၶယူေသာေန႔ (နတ္ျဖစ္ေသာေန႔)၌ အဆင္တန္ဆာ ျဖစ္လာခဲ့ကုန္ေသာ နတ္ပန္းတို႔ညႇိဳးႏြမ္းလာရျခင္းကို ဆိုလိုသည္။ ထိုနတ္ပန္းတို႔သည္ နတ္ဘ၀ကို ရသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ထိုနတ္တို႔၏ကိုယ္၌ အသင့္ျဖစ္ေပၚပါရွိလာၾကၿပီးလွ်င္ နတ္သက္တမ္းတေလွ်ာက္လံုး နတ္တဘ၀လံုးတြင္ မည္သည့္အခါမွာမွ မညႇိႏြမ္းခဲ့ပဲ အၿမဲအစဥ္ပင္ လန္းဆန္းလတ္ဆတ္ခဲ့၍ ထိုနတ္ဘ၀က စုေတခါနီးကာလ လူတို႔၏ အေရအတြက္အားျဖင့္ ခုနစ္ရက္မွ်သာ အသက္ႂကြင္းက်န္ေတာ့သည့္အခါမွာ ညႇိဳးႏြမ္း လာကုန္သည္။

(လူျပည္၌ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးမားေသာသူမ်ား စုေတခါနီး ဥကၠာက်ျခင္း ေျမလႈပ္ျခင္းစေသာ နိမိတ္တို႔ျဖစ္ေပၚလာကုန္သကဲ့သို႔ နတ္ျပည္၌လည္း တန္ခိုးႀကီးမားေသာ နတ္သားနတ္သမီးမ်ားမွာသာ ထိုပုဗၺနိမိတ္မ်ားျဖစ္သည္။ နတ္တိုင္းမျဖစ္။ ထိုပုဗၺနိမိတ္မ်ား၏ အက်ိဳးအျပစ္မ်ားကိုလည္း ပညာရွိေသာနတ္မ်ားသာ သိသည္။ ပညာမရွိေသာနတ္တို႔ မသိကုန္။)

စာမ်က္ႏွာ- ၃၃ `ပ႒ာန္း (၂၄) ပစၥည္း သေဘာသဘာ၀မ်ား´ ဟူေသာ ေဆာင္းပါးတြင္လည္း ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႔ရျပန္၏။

`တရားအလံုးစံုကို ထိုးထြင္း၍ အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူႏိုင္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ရွင္၏ `သဗၺညဳတေရႊဉာဏ္ေတာ္´ကို တိုင္းတာတြက္ခ်က္၍ မရႏိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္ သဒၶါၾကည္ညိဳ လိုစိတ္ျဖင့္ သိခ်င္ၾကမည္သာ ျဖစ္သည္။ ဘုရားမွအပ ပညာအရာတြင္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ရ အရွင္သာရိပုတၱရာကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးပင္လွ်င္ `ဘုရားရွင္တို႔၏ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္သည္ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တို႔ကိုသာ ျမင္ႏိုင္ၿပီး နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာတို႔ကို မထိမသိႏိုင္ေလာက္ေပ´ဟု စိတ္တြင္ ႀကံေတြးဆမိ၏။

ထိုအႀကံကို သိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခ်က္ခ်င္းပင္ အရွင္သာရိပုတၱရာကို အပါးမွ ထပ္ၾကပ္မကြာ လုိက္ပါေစလ်က္ နတ္ျပည္၊ ႐ူပျဗဟၼာဘံု စသည္တို႔ကို ျဖတ္ေက်ာ္ကာ အ႐ူပျဗဟၼာဘံုသို႔ ၀င္ေရာက္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္ေရွ႕မွ သြားႏွင့္သျဖင့္ ရွင္သာရိပုတၱရာလည္း ေနာက္မွလိုက္ပါလာရာ နတ္ျပည္၊ ႐ူပျဗဟၼာဘံုတို႔တြင္ ျပႆနာတစ္စံုတစ္ရာ မေတြ႕ခဲ့ရ။ အ႐ူပျဗဟၼာဘံုအ၀င္၀မွာပင္ ေျခလွမ္းလိုက္တိုင္း `ဟာ ကိုယ္ေတာ္ ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ။ တက္နင္းမိၿပီဘုရာ့´၊ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ကို ၀င္တိုက္မိၿပီ၊ ၀င္တိုက္မိၿပီ´စသည့္ ႐ုပ္မျမင္ရ၊ အသံမ်ားကိုသာ ၾကားၾကားေနရသျဖင့္ ေရွ႕ဆက္လွမ္းမရ အခက္ေတြ႕ေနရရွာသည္။ ထိုစဥ္ ျမတ္စြာဘုရားက အနားသို႔ ျပန္ေရာက္လာကာ `ခ်စ္သား ငါ၏ ေျခခ်ရာအတိုင္း လိုက္ခဲ့ေလာ့´ဟု ႁမြက္သျဖင့္ ေျခဖ၀ါးေတာ္ ခ်ရာအတိုင္း လိုက္ေတာ့မွ ဘာအသံမွ် မၾကားရေတာ့ေပ။

ဤအခါမွပင္ အရွင္သာရိပုတၱရာ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီးသည္ ႐ုပ္မေတြ႕ရဘဲ အသံသာ ၾကားၾကားေနရေသာ ႐ုပ္မရွိသည့္ ျဗဟၼာႀကီးမ်ား (အ႐ူပျဗဟၼာဘံု) အမွန္တကယ္႐ွိေၾကာင္း၊ ဘုရားရွင္၏ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္သည္ ေတြးမိႀကံမိသည္ကိုပင္ သိျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ႐ုပ္တရားမ်ားကိုသာမက နာမ္တရားမ်ားကိုပါ ေကာင္းစြာပိုင္ပိုင္ ထိသိေတြ႔ျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း အံ့ၾသခ်ီးက်ဴး ၀န္ခံခဲ့ရသည္။ (၃၄)

အထက္ပါပံု၀တၳဳသည္ မည္သုိ႔မွ် မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ႐ုပ္မရွိျဗဟၼာႀကီးမ်ားဟု ဆိုထားၿပီး `တက္နင္းမိၿပီဘုရား´ဟု မည္သည့္ပါးစပ္က အသံထြက္ပါသနည္း။ သဗၺညဳတဉာဏ္ ေတာ္သည္ ေတြးမိႀကံမိသည္ကိုပင္ သိျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း-ဟူေသာ ခ်ီးက်ဴးစကားသည္လည္း ခ်ီးက်ဴးရာမေရာက္ပါ။ သာမန္ ပရစိတၱ၀ိဇာနနအဘိညာဥ္ ရလွ်င္ပင္ သိျမင္ႏိုင္ပါသည္။

ထိုမဂၢဇင္းတြင္ပင္ စာမ်က္ႏွာ- ၅၀ ၌ `ဘုရားနဲ႔ မေတြ႔ခ်င္တဲ့မိန္းမ ဘုရားခၽြတ္လို႔ မကၽြတ္လိုတဲ့မိန္းမ´ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ပိဋကတ္၌ မပါေသာ ဇာတ္၀တၳဳတစ္ပုဒ္ ေတြ႔ရျပန္ပါသည္။

ဇာတ္လမ္းကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေရးျပရလွ်င္ `အခါတစ္ပါး ဘုရားရွင္သည္ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ႏွင့္အတူ ဆြမ္းခံႂကြရာ တေန႔ရာအေရာက္ ေျမႀကီးကိုစိုက္ၾကည့္ၿပီး ဆက္ႂကြေတာ္မူ၏။ အရွင္ေမာဂၢလာန္က တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ ထိုေနရာကို ၾကည့္ေသာအခါ ဘုရားရွင္ႏုစဥ္က မယားေတာ္စပ္ခဲ့ဘူးေသာ `မိဗာလ´ကို ငရဲ၌ေတြ႔ရ၏။ ဘုရားက `မခၽြတ္ထိုက္သည့္အတြက္ တရားေဟာၿပီး မဆံုးမလို´ဟု မိန္႔ေသာအခါ အရွင္ေမာဂၢလာန္က ရင္ထဲတႏံု႔ႏံု႔နဲ႔ ျဖစ္ေနၿပီး `တေန႔ေန႔ေတာ့ ဒီမိန္းမကို ငါကယ္မယ္´လို႔ စိတ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့သတဲ့။

တစ္ေန႔မွာ အရွင္ေမာဂၢလာန္ဟာ ဘုရားရွင္ထံ ခြင့္ပန္ကာ တန္းခိုးေတာ္နဲ႔ အ၀ီစိငရဲကို ဆင္းၿပီး အဲဒီမိန္းမကို ဘုရားရွင္ဆီ ေခၚသြားခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ယမမင္းႀကီးကိုေျပာရာ ခြင့္ျပဳရသတဲ့။

အရွင္ေမာဂၢလာန္ဟာ အဲဒီမိန္းမကို ဆီးပူအုိးႀကီးထဲကေန ဆံပင္ကိုဆြဲကာ ဆယ္ထုတ္ၿပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပရာ `သင္တို႔ ဘုရားကို မေတြ႔လိုၿပီ´ဆိုၿပီး ဆီပူအိုးထဲ ျပည္လည္ခုန္ခ်သြားသတဲ့။

အရွင္ေမာဂၢလာန္လည္း ေက်ာင္းေတာ္ ျပန္လာ အက်ိဳးအေၾကာင္းေလွ်ာက္ထားရာ့ ဘုရားရွင္က အတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေဟာျပေတာ္မူ၏။

အတိတ္က ဗာရာဏသီျပည္မွာ ဘုရားေလာင္းသည္ လယ္သမားျဖစ္ကာ အခ်ိန္တန္ေသာ္ လွသေလာက္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟႀကီးေသာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ေလ၏။ မိုးရာသီကာလ လယ္ထြန္ရေသာအခါ မိန္းမက ဖားေကာက္ခဲ့ရန္ မွာၾကားသျဖင့္ ဖားေကာက္သြားရ၏။ အိမ္ေရာက္ေသာအခါ မိန္းမက ဖားမ်ားကို သတ္ျဖတ္ကာ ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ေပးရမည္ဟု ဆိုျပန္သျဖင့္ မီးေမႊးၿပီး ေရေႏြးအိုးတည္ကာ သစၥာဆိုၿပီး ဖားမ်ားကို ပြက္ပြက္ဆူေသာ ေရေႏြးအိုးထဲသို႔ ထည့္လုိက္၏။ သစၥာတန္ခိုးေၾကာင့္ ဖားမ်ားသည္ စမ္းေရပမာ ေအးျမေနေသာ ေရေႏြးအိုးထဲတြင္ ကူးခပ္ေနၾက၏။

ထိုအျဖစ္အပ်က္ကို ဘုရားေလာင္း၏ မိန္းမက ေတြ႔ျမင္ၾကားသိရေသာအခါ `ေၾသာ္.. ရွင့္အႀကံ က်ဳပ္ ေသေသခ်ာခ်ာ အခုမွသိေတာ့တယ္။ မလွတဲ့စကား မတရားေျပာတတ္တဲ့ လူေပပဲ။ ပါးစပ္က ဘုရား ဘုရား … လက္က ကားယား ကားယားနဲ႔။

ဘုရားစင္စစ္ ရွင္သာျဖစ္က

စနစ္ဆံု၍ ငါမေတြ႔လို

မေမ့တိမ္းညြတ္ အပါယ္လြတ္ေအာင္

ရွင္ခၽြတ္လာလည္း ငါမကၽြတ္လို-ဆိုတဲ့ ဥဒါန္းစကား ဆိုလိုက္ပါသတဲ့။

အဲဒီကေနာက္ ကမၻာမ်ားစြာၾကာေသာအခါ ဘုရားေလာင္းက ေဂါတမဘုရားရွင္ျဖစ္ကာ မိဗာလကေတာ့ အ၀ီစိငရဲမွာ ခံေနရတုန္းျဖစ္ပါသတဲ့။ ေနာင္အရိေမေတၱယ်ဘုရား ပြင့္ေတာ္မူၿပီး ပရိနိဗၺာန္ျပဳသြားေစဦး မိဗာလတို႔ကေတာ့ အ၀ီစိငရဲက ကၽြတ္ဦးမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြကလည္း အဲဒီဘ၀တုန္းက ရင့္ရင့္သီးသီး ႏႈတ္ဥဒါန္းႀကီးခဲ့မိလို႔ပါပဲတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔တေတြဟာ ႏႈတ္ဥဒါန္း မႀကီးမိေစဖို႔ ဂ႐ုျပဳသင့္ပါတယ္.။-ဆိုၿပီး ေဆာင္းပါးကို အဆံုးသတ္ထားပါတယ္။

ဘယ္က်မ္းကလာတဲ့ ပံု၀တၳဳမွန္းလည္း မသိရ။ က်မ္းကိုးလည္းမပါ။ ၀တၳဳသေဘာသြားသည္ အဓိပၸါယ္လည္း မရွိ။ ပိဋကတ္ေတာ္၌ မပါေသာ ထိုသို႔ေသာ ၀တၳဳမ်ားသည္ ဘယ္ကလာမွန္းမသိ။ ပိဋကတ္၌ ရွိသည္ထက္ပင္ လူသိမ်ားလွ၏။ ဥပမာ- ၀ိသာခါသည္ ကာမဂုဏ္ကိစၥ မည္သည့္အခါကမွ် အားမရခဲ့ေၾကာင္း ႏြားမျဖစ္ေသာ တစ္ဘ၀သာ အားရခဲ့ေၾကာင္း ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထားသည္ဆိုေသာ ကိစၥ၊ `၀ိသာခါ ငါဘုရားကို ဘယ္အခ်ိန္ေမ့သလဲ´ဟု ဘုရားရွင္ေမးရာ ကာမဂုဏ္မွီ၀ဲခ်ိန္ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္း ေလွ်ာက္သျဖင့္ ထိုအခ်ိန္၌ပင္ ငါဘုရားကို သတိရသင့္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္မိန္႔ေတာ္မူသည္-ဟူေသာ ကိစၥ၊ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ ေမ်ာက္ျဖစ္ဖူးေသာေၾကာင့္ ၀ါသနာကို မစြန္႔ႏိုင္ပဲ ေျမာင္းေတြ႔တိုင္း ခုန္ကူးသည္ဟူေသာ ကိစၥ၊ အရွင္ေမာဂၢလာန္ ငရဲျပည္သြားရာ ငရဲမီး အလိုက္ခံရသည္ဟူေသာ ကိစၥ စသည္ျဖင့္ မ်ားျပားလွ၏။

ထိုသို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်မရွိသည့္ ဇာတ္၀တၳဳမ်ား ေတြ႔လာခဲ့ေသာ္ အယ္ဒီတာမင္းမ်ား ေကာင္းစြာစိစစ္သင့္၏။ ပိဋကတ္ေတာ္၌ မပါဘဲလ်က္ ၀ါ- ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္မေျပာအပ္ပါဘဲလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာအပ္ ေျပာအပ္သည္ဟု ျပဆိုမိေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို မဟုတ္မမွန္ လုပ္ႀကံစြပ္စြဲရာေရာက္ ပါသည္။ မိမိကိုယ္ကိုလည္း တူးၿဖိဳဖ်က္ဆီးရာေရာက္ပါသည္။ ေအာက္ပါေဒသနာကို သတိျပဳပါ။…

`ရဟန္းတို႔ ဤသူႏွစ္မ်ိဳးတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို မဟုတ္မမွန္ ေျပာဆို စြပ္စြဲတတ္ကုန္၏။ အဘယ္ ႏွစ္မ်ိဳးတို႔နည္း ဟူမူ- ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္သည္ကို `ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ ေျပာအပ္သည္´ ဟု ျပေသာသူ၎၊ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ေျပာအပ္သည္ကို `ျမတ္စြာဘုရား မေဟာအပ္ မေျပာအပ္´ ဟု ျပေသာသူ၎ တို႔တည္း။ ရဟန္းတုိ႔ ဤသူႏွစ္မ်ိဳးတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို မဟုတ္မမွန္ ေျပာဆို စြပ္စြဲတတ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။´(အဂုၤတၱိဳရ္၊ ဒုကနိပါတ္၊ ဗာလ၀ဂ္)

(ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ထိုမဂၢဇင္း၌ပါေသာစာမ်ား၊ ထိုစာေရးဆရာတို႔ေရးေသာ စာမ်ားသည္ လစဥ္ အမွားခ်ည္းသာ-ဟု မဆိုလိုပါ၊ ပိုမိုဂ႐ုျပဳကာ ေရးသားထုတ္ေ၀ၾကေစ လိုရင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။)

အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ)

ၾကည္ညိဳလုိက္စမ္းပါ …

ေလာက၌ အေကာင္းျမင္၀ါဒီ အဆုိးျမင္၀ါဒီဟုႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။အထူးသျဖင့္ ယေန႔ေခတ္သည္ အဆုိးျမင္၀ါဒီသမားတုိ႔ တုိးပြားႀကီးထြားေသာ ေခတ္ျဖစ္ေလသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ ေခတ္ႀကီးတြင္ နိႏၵာ+ပသံသ ေလာကဓံ ႏွစ္ျဖာကုိ ခံနိဳင္ရည္စြမ္း မရွိသူအဖုိ႔ ဒုကၡသံသရာ ပင္လယ္ေ၀ဖုိ႔သာ ရွိေတာ့သည္။

သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းတုိ႔အေပၚ၀ယ္ မိဘေမတၱာအျပည့္၀ျဖင့္ ရႈ႕ျမင္သုံးသပ္ သာသနာေတာ္၏ အဓြန္႔ရွည္တည္တဲ့ေရးကုိ လုိလားသည့္ ေက်ာင္းမတဦး၏ ရွင္သာမေဏ ရဟန္းငယ္မ်ားအေပၚ ေစာင့္ေရွာက္ပုံ ကုိ ယေန႔ေခတ္ အျပစ္ကုိသာျမင္ အတုေယာင္ကုိသာ အဟုတ္ႀကီးထင္ေနၾကသည့္လူအမ်ားစုအတြက္ ေဖၚျပလုိပါသည္။

မႏၲေလးၿမိဳ႕ ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ ေအာင္ျမင္ေနသည့္ စာသင္တုိက္ႀကီး၏ ေက်ာင္းအမျဖစ္သည့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး၏ မ်က္ႏွာအသြင္ျပင္သည္ က်က္သေရးလည္းရွိ စိတ္ဓာတ္ကလည္း တကယ္ပင္ မြန္ျမတ္ပါေပ သည္။ စာသင္သား သံဃာ၂၀၀ေက်ာ္ကုိ ေန႔စဥ္ ဟင္းေကာင္းတခြက္ စီမံကာ လွဴဒါန္းေလ့ရွိသည့္ ေက်ာင္းအမႀကီးသည္ မိခင္ေမတၱာအျပည့္ျဖင့္ သူမ လွဴဒါန္းထားသည့္ ေက်ာင္း၀န္းအတြင္းကုိ ေလ့လာ ၾကည့္ရႈ႕ စိစစ္ေလ့ရွိသည္။ စည္းကမ္းလည္း အလြန္ပင္ႀကီးသည့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီးျဖစ္သည္။

သူမလွဴဒါန္းထားေသာ ေက်ာင္းအတြင္း စာသင္ေနသည့္ ရွင္သာမေဏမ်ားသည္ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ (၇)ႏွစ္မွသည္ အသက္ (၁၉)ႏွစ္အရြယ္ထိျဖစ္သည္။ ရဟန္းငယ္မ်ားမွာလည္း အသက္အားျဖင့္ (၂၀)၀န္းက်င္ ႏွင့္ (၃၀)ၾကားမွာ ရွိၾကသည္။ အသက္ေလးေက်ာ္ဆုိသည္မွာ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ တပါးသာရွိသည္။

ေလာကီအျမင္ႏွင့္ၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ (၇)ႏွစ္ႏွင့္ (၁၅)ႏွစ္အရြယ္မ်ားသည္ အလြန္ပင္ ေဆာ့လိုၾကအၿငိမ္ မေနၾကသည့္ အရြယ္မ်ားျဖစ္သည္။ ကုိရင္ဆုိသည္နာမည္ႏွင့္လုိက္ေအာင္ ဆရာသမားမ်ားက ေန႔စဥ္ ညစဥ္ ဆုံးမထား၍သာ အရြယ္ႏွင့္မမွ် ကုိယ္အမႈအရာ ႏႈတ္အမူအရာေလးေတြ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းေနသည္။ ဆရာသမား မ်ားကြယ္ရာေရာက္သြားလွ်င္ေတာ့ သကၤန္းကုိ ေဘးခ် ကေလးသဘာ၀ ထိန္းခ်ဳပ္မရ ႀကံဖန္ကာ ေဆာ့ၾကသည္။
စာေရးသူ ကုိရင္ေပါက္စဘ၀ အသက္အားျဖင့္ (၇)ႏွစ္သားအရြယ္မွာ ရြာထဲ ဆြမ္းခံသြားရင္း တခါတရံ အေဖၚေကာင္းရင္ သပိတ္ကုိေဘးခ် သင္းပုိင္လိပ္ထဲက သေရခြင္းေျဖကာ သေရပင္ ပစ္တမ္း ေဆာ့လုိ႔ ဆရာေတာ္က ႀကိမ္နဲ႔ေဆာ္ ခံရတာ အႀကိမ္ေပါင္း မနည္းပင္။

ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း အိမ္သာေရခ်ဳိးခန္းပါ မက်န္ လုိက္လံၾကည္တတ္သည့္ သူမသည္ တခါတခါ ကုိရင္ေလးမ်ား ေက်ာင္းေဆာင္အတြင္း အ၀တ္စုတ္ကုိလုံး ေဘာလုံးကန္ၾကသည္ကုိလည္း ေတြ႔ျမင္ရသလုိ တခါတခါ ကုိရင္ႀကီးမ်ား စာအုပ္ေဘးခ် က်ားထုိးၾကသည္ကုိလည္း ေတြ႔ျမင္ရသည္။

သူမသည္ ဆရာေတာ္ႀကီးကုိလည္း မေလွ်ာက္၊ သူကုိယ္တုိင္လည္း မျမင္သကဲ့သုိ႔ ေရွာင္ဖဲသြားတတ္သည္။ ေက်ာင္းရွိကပၸိယမ်ား ကုိရင္ေလးတုိ႔ ေဆာ့သည္ကုိျမင္၍ ဆရာေတာ္ကုိ ေလွ်ာက္လုိက္၍ ဆရာေတာ္က ရိုတ္လ်င္လဲ ဦးဇင္းရယ္ မရိုက္ပါနဲ႔ ကုိရင္ေလးေတြက ကေလးအရြယ္ေတြပဲ ေဆာ့ခ်င္ၾကမွာေပါ့ ဒဏ္ေလးေလာက္ပဲ ေပးၿပီး ေက်နပ္လုိက္ပါ ဆုံးမလုိက္ပါ ဦးဇင္းရယ္ဟု ေျဖသိမ့္တတ္သည္။

သူမ၏ ကုိရင္ေလးတုိ႔ေပၚထားရွိသည့္ သေဘာထားကုိ ကပၸိယႀကီးအား ေျပာျပသည္ကုိ ဤသုိ႔ ၾကားမိသည္….
ကပၸိယႀကီးရယ္ ကုိရင္ေလးေတြ ေဆာ့တာ မဟုတ္တာေလးေတြကုိ ဆရာေတာ္ကုိ မေလွ်ာက္ပါနဲ႔။ သူတုိ႔ေလးေတြက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ မိဘနဲ႔ခြဲ ရပ္ရြာနဲ႔ခြဲကာ ပိဋကတ္စာေပေတြက်က္ သာသနာေတာ္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတာကုိ ေက်နပ္လုိက္စမ္းပါတဲ့။ ရွင္လည္း မ၀တ္နိဳင္၊ က်မလည္း ၀တ္ခြင့္မရတဲ့ သကၤန္းကို ရုံကာ တခါတခါ ဆြမ္းခံသြားခါနီ သူတုိ႔ေလးေတြ တန္းစီရပ္လုိ႔ သပိတ္ေလးေတြ ပိုက္ကာ သူတုိ႔ဆရာသမားေရွ႕မွာ ၾသ၀ါဒကုိ ခံယူ မ်က္လုံးလုံးေတြ မွိတ္၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ရပ္ေနတာေလးကုိ ျမင္လုိက္ရရင္ က်မျဖင့္ေလ (၇)ႏွစ္သားနဲ႔ ရဟႏၲာျဖစ္သြားတဲ့ ရွင္ပ႑ိတတုိ႔ ရွင္သံကိစၥတုိ႔မ်ားလားလုိ႔ စိတ္ထဲမွာၾကည္ႏူးမိတယ္။ ပီတိေတြျဖစ္ သဒၶါတရားေတြ ပြားမ်ားမိပါတယ္တဲ့။

ေဆာ့တတ္တဲ့အရြယ္မွာ ကေလးစိတ္ကရွိေနေတာ့ ပုထုဇဥ္ကုိရင္ေလးေတြပဲ ကပၸိယႀကီးရယ္ အျပစ္ေတာ့ ဘယ္ကင္းပါ့မလဲ။ သကၤန္း၀တ္ထားလုိ႔သာ ကုိရင္ေခၚရတာကုိး။ သူ႔အရြယ္ သူ႔သဘာ၀ အတြင္းစိတ္ကေတာ့ ေဆာ့ခ်င္ေနရွာမွာေပါ့။ ဒီလိုအရြယ္ေလးနဲ႔ ငါတုိ႔မလုပ္နိဳင္တာေတြ သူတုိ႔က လုပ္ေနတာပါလားလုိ႔ သိလုိက္ရင္ သူတုိ႔အေပၚနားလည္လုိ႔ရတာေပါ့ ကပၸိယႀကီးရယ္။

စာက်က္လုိက္ ေဆာ့လုိက္နဲ႔ ဒီလိုနဲ႔ပဲ လေတြကုန္ ႏွစ္ေတြကုန္ ကုိရင္ေလးကေန ကုိရင္ႀကီး၊ ကုိရင္ႀကီးကေန ဦးဇင္းေလး၊ ဥိးဇင္းေလးကေန ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ျဖစ္သြားရတာပဲေလ။ ကုိရင္ေလးေတြကုိ သာသမီးလုိ သေဘာထားၿပီး ခ်စ္လိုက္စမ္းပါ ကပၸိယႀကီးရယ္တဲ့။
ေနာက္ရွိေသးတယ္ကပၸိယႀကီးေရ…. သားအလတ္ေတြရွိေသးတယ္တဲ့။ သားအငယ္ေတြက ေဆာ့ရုံပဲရွိတာ။ စိတ္မပူရဘူး ကပၸိယႀကီးေရ….. သားအလတ္ေတြက သိတဲ့အတုိင္း အသက္က (၁၅) (၁၆) (၁၇) (၂၀)ႏွစ္ေတြေလ။ ေလာကီေျပာေျပာရရင္ လူပ်ဳိေပါက္စ ၿမီးေကာင္ေပါက္ အရြယ္ေတြေပါ့။ ဒီအရြယ္ေတြက ကြမ္း၀ါးခ်င္လာတယ္ ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္လာတယ္။ ေကာင္မေလးေတြေပၚ စိတ္၀င္စားလာတဲ့ အရြယ္ေတြ ေပါ့။ က်မကသိတယ္….ဒီကုိရင္ႀကီးေတြဦးဇင္းငယ္ေလးေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းဘယ္ေရာက္ေနတယ္ဆုိတာ။ ကပၸိယႀကီးက မသိဘူး။ အခု အျပင္ကုိ ညေနတုိင္း ေက်ာင္းအနားကထမင္းေက်ာ္ ေခါက္ဆြဲေက်ာ္ ၀ယ္စားနဲ႔ ေတာ္ၾကာ အျပင္က ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ရႈပ္တာေတြျဖစ္မွာစုိးရတယ္။

အဲဒါ ေက်ာင္းနားက ဆုိင္ေတြကုိ ခပ္ေ၀းေ၀းဆုိင္ဖြင့္ဖုိ႔ ေငြေပးၿပီး ရွင္းထားရတယ္ ကပၸိယႀကီးေရတဲ့။ ဆြမ္းစားေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ အစားအေသာက္ ယူစားတာ ကပၸိယႀကီး မျမင္သလုိေနေပးပါ။ အျပင္ဆုိင္ ထြက္ထုိင္ၿပီး စားတာထက္စာရင္ က်မေက်ာင္းက ကုိရင္ေတြ က်မသားေတြက အမ်ားၾကည္ညိဳဖုိ႔ေကာင္းတာေပါ့။
စိတ္ကစားတဲ့အရြယ္ေလးေတြကုိ က်မတုိ႔က ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ေပးလုိက္ရင္ သူတုိ႔စာေပေတြ သူတုိ႔ ဆရာသမားအဆုံးအမေတြနဲ႔ ေျဖးေျဖးျခင္း အရြယ္ေလးရလာၿပီး ကုိရင္ႀကီးေတြ ဦးဇင္းေလးေတြ တည္ၿငိမ္သြားမွာေပါ့။
တေန႔က ကုိရင္ႀကီး တပါး အု႒္တံတုိင္းခုန္ၿပီး ေဘာလုံးပြဲသြားၾကည့္တာ ဆရာေတာ္က ျမင္တယ္ဆုိလုိ႔ အဲဒီကုိရင္ႀကီးကုိ ဆရာေတာ္က ႏွင္ထုတ္လုိက္တယ္။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ ကပၸိယႀကီးရယ္။ အဲဒါ အခု ဆရာေတာ္ကုိ ေလွ်ာက္ၿပီး အိမ္က တီဗြီ ႏွစ္လုံး ယူလာၿပီး အျပင္မထြက္ၾကနဲ႔ ေက်ာင္းတြင္းမွာပဲ ၾကည့္ပါ ကုိရင္တုိ႔ေရဆုိၿပီး သူတုိ႔ အေဆာင္ေပၚ ပုိ႔ထားခဲ့တယ္။
အင္းေလ သူတုိ႔ေတြလဲ ဒီအရြယ္က အေပ်ာ္အပါးမက္ ၾကတဲ့ အရြယ္ေတြပဲ။ အျပင္က လူငယ္ေတြလုိ ကာရာအုိေကဆုိင္သြား ႏႈိက္ကလပ္သြား မိဘကုိ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ေနတာထက္စာရင္ေတာ့ သကၤန္း၀တ္ၿပီး စာေတြက်က္ တေျဖးေျဖးနဲ႔ သာသနာမွာ ထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ျဖစ္လာၾကမွာပဲလုိ႔ ေတြးၿပီး က်မကျဖင့္ ၾကည္ညိဳေနမိတာပဲ။

က်မ ေစာင့္ေရွာက္ျပဳစုထားတဲ့ ဒီကုိရင္ငယ္ ကုိရင္ႀကီးေတြ ေနာက္ အႏွစ္ (၂၀)ေလာက္ အခ်ိန္က်ရင္ အခုဆရာေတာ္ႀကီးလုိမ်ဳိး အပါး (၂၀၀)ထဲက အပါး (၂၀)ေလာက္ေတာ့ ေပၚထြက္လာမွာပဲတဲ့။ ဒါဆုိရင္ က်မ သာသနာအတြက္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းရတာ သာသနာျပဳရတာ အက်ိဳးႀကီးၿပီေပါ့ ကပၸိယႀကီးရယ္တဲ့။
ေနာင္တခ်ိန္က်ရင္ ရွင္တုိ႔ က်မတုိ႔ လွဴဒါန္းနိဳင္လုိ႔ ေက်ာင္းႀကီးေတြ တည္ေဆာက္ထားေပမဲ့ သကၤန္းစည္းၿပီး အေမနဲ႔ခြဲ အေဖနဲ႔ခြဲ ရပ္ရြာကုိခြဲၿပီး စာလာသင္မဲ့ အမ်ဳိးေကာင္းသားေလးေတြမရွိေတာ့ရင္ က်မတုိ႔ ဘယ္လုိ သာသနာျပဳလုိ႔ရေတာ့မလဲ။ အခုက်မတုိ႔ ကုိးကြယ္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ဳိးေတြ ဘယ္ေပၚထြက္ေတာ့မလဲ။

တကယ္ေတာ့ ကပၸိယႀကီးရယ္ ကမၻာ့သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ နိဳင္ငံေက်ာ္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြဆုိတာ ဒီလုိပဲ ကေလးဘ၀ကေန ဒကာ×ဒကာမေတြက ေထာက္ပံ့ ဆရာသမားေတြက ပ်ဳိးေထာင္လာခဲ့လုိ႔ ျဖစ္လာခဲ့ ရတာေပါ့။ အပင္ပ်ဳိးရင္း တခါတခါ ေရးမ်ားမ်ားေလာင္းမိလုိ႔ အျမစ္ပုတ္ အပင္ေသသြားတာရွိသလုိ အခ်ိန္မွီ ေရမေလာင္းမိလုိ႔ အျမစ္ေခ်ာက္ ေသသြားတာလဲ ရွိသေပါ့ ကပၸိယႀကီးရယ္။

အဲဒီေတာ့ သူ႔အရြယ္နဲ႔ သူ႔စရိုက္ အရြယ္ေရာက္လာရင္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္စၿမဲမုိ႔ အျမင္မေတာ္တဲ့ အရာေလးေတြကုိ အျပစ္မျမင္၊ ခြင့္လြတ္နားလည္ေပး၊ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ သားသမီးလုိ ေစာင့္ေရွာက္ေပး ကာ သာသနာေတာ္အတြက္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ျဖစ္ဖုိ႔ သာသနာေဘာင္မွာ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ကုိရင္ငယ္ ရဟန္းငယ္ေလးေတြကုိ ၾကည္ညိဳလုိက္စမ္းပါ ကပၸိယႀကီးရယ္…………………….
စာသင္သားသံဃာေတာ္ေပါင္း (၂၀၀)ေက်ာ္ရဲ႕ မိခင္ႀကီး၊ သာသနာ့မိခင္ႀကီး၏ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ သေဘာထားကုိ ၾကားသိလုိက္ရတဲ့ ကပၸိယႀကီးသည္ မ်က္ရည္စေတြ ၀ဲက် အံ့ၾသျခင္းမ်ားစြာျဖင့္ တန္လ်ားခုံးေပၚတြင္ ေက်ာင္းအမႀကီး ထြက္သြားေသာ ေျခလွမ္းတုိ႔ကုိ ေငးၾကည့္ကာ က်န္ရစ္ခဲ့ေလေတာ့သည္။ ထုိေန႔မွစ၍ ေက်ာင္းရွိ ကပၸိယႀကီးသည္ ကုိရင္ေလးမ်ားက အဘေရ ကုိရင္တုိ႔ကုိ ဘာလုပ္ေပးပါဟုဆုိလွ်င္ ၿပဳံးၿပဳံးႀကီးျဖင့္ လုပ္ေပးရွာသည္။ ကုိရင္ေလးေတြကလည္း အဘကုိခ်စ္ၾက၊ အဘကလည္း ကုိရင္ေလးေတြကုိ ခ်စ္ၾကႏွင့္ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္၍ ေနေလေတာ့သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူ ေကာက္ခ်က္ခ်မိသည္။ ဗုဒၶဘာသာခံယူထားသည့္ အမ်ဳိးေကာင္းသား+ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးထုတြင္ သဒၶါတရားအားေကာင္း၍ သာသနာကုိ ခ်စ္ျမတ္နိဳးေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသား+အမ်ဳိးေကာင္းသမီးတုိ႔သည္ ကုိရင္ငယ္၊ရဟန္းငယ္တုိ႔အေပၚ၌ မိမိေသြးသားမ်ားကဲ့သုိ႔ ၾကည္ျဖဴ ေစာင့္ေရွာက္ နားလည္ ေပးၾကကုန္၏။ တကယ္ပင္ သာသနာေတာ္ကုိ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၾကကုန္၏။

သဒၶါတရားအားနည္း၍ ဟုိေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ အမ်ဳိးေကာင္းသား+အမ်ဳိး ေကာင္းသမီးတုိ႔သည္ကား ပိဋကတ္က်မ္းစာ တပုိင္းေၾကာင္ က်က္မွတ္ကာ သာသနာစိတ္ႀကီးမာသေယာင္ေယာင္၊ ေခတ္ပညာတတ္ လူတတ္ေယာင္ေယာင္ ရဟန္းသာမေဏတုိ႔အေပၚ အထင္ျမင္ေသးကာ ဟုိကုိရင္က ဘာေတြလုပ္ေန၏၊ ဟုိဘုန္းႀကီးက ဒါေတြလုပ္ေန၏ဟု ေ၀ဘန္ ေလကန္မႈျပဳၾက၏၊ သာသနာေတာ္ကုိ ရက္ရက္ေရာေရာ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၾကသူမ်ားမဟုတ္ေပ။
မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္မိန္႔သည့္ စကားျဖင့္ နိဂုံးကမၸတ္ အဆုံးသတ္လုိက္ပါရေစ…..

မႏၲေလးၿမိဳ႕က ဒကာႀကီးတေယာက္သည္ ကုိရင္မ်ား ေဘာလုံးကန္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္၍ မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးထံသြားေရာက္၍ ဆရာေတာ္ဘုရား အရွင္ဘုရားေက်ာင္းက ကုိရင္ေတြ ေဘာလုံးကြင္းထဲမွာ ေဘာလုံးကန္ေနပါသည္ ဘုရား၊ ျမင္ရ ေတြ႔ရတာ မေကာင္းလွပါဘူးဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေလ၏။
ထုိအခါ ဆရာေတာ္က ျပန္မိန္႔လုိက္သည္မွာ ….ေအးကြဲ ဒကာေတာ္…. ကုိရင္ေလးေတြ ေဘာလုံးကန္ေနတာ သြား အျပစ္မျမင္ေလနဲ႔။ ေနာင္တခ်ိန္ ဒီကုိရင္ေလးေတြ ငါလုိ ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္တဲ့ အခါ ေဘာလုံးကန္ပါဥိး ဘုရားလုိ႔ ဆုိၿပီး ေဘာလုံး လာခ်ေပးထား။ ဘယ္ေတာ့မွ မကန္ေတာ့ဘူးမွတ္။ ကေလးမို႔ ေဆာ့တာ ေဆာ့ပါေစ..ပစ္ထားလုိက္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါသတည္း။

ကဲ ယေန႔ေခတ္ ညီငယ္ ညီမငယ္ အကုိႀကီး အမႀကီးတုိ႔……မည္သုိ႔မည္ပုံ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းေတြအေပၚ ရႈျမင္ၾကမလဲ…ဆုိတာ ေခတ္ပညာတတ္ ပညာရွင္ႀကီးမ်ားမို႔ သိရွိၾကလိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္မိပါေၾကာင္း ……………………

ဦးမနက္ျဖန္

ဘာေတြက မညီတာလဲ ဘယ္လုိညွိရမလဲ

ဘုန္းဘုန္းဘုရား

ရိုေသစြာေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား

လူမွာ သဒါၶတရားျဖစ္ဖို႔ အရမ္းအေရးၾကီးသလို ဒီသဒၶါ လြန္ျပန္ေတာ႔လည္း တဏွာကြ်န္ျပန္ျဖစ္တယ္ဆို အဲဒါေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာေလး သိခ်င္လို႔ပါဘုရား။ ထိပ္ဆံုးကေန ေအာက္ဆံုးကိုျပန္က်သြားေတာ႔ ဘာေတြက မညီတာလဲ ဘာေတြနဲ႔ ညွိရမလဲဆိုတာနဲ႔ ဘယ္လို သာဓကေတြ ရွိခဲ႔သလဲ ဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ ဘုရား။

မၾကည္ျပာ(စကၤာပူ)

ဟုတ္ပါတယ္ ဒကမေလးေရ.. သဒၶါတရားျဖစ္ဖုိ႔ အေရးၾကီးသလုိ သဒၶါလြန္လုိ႔ကြန္႔တာ သဒၶါလြန္လုိ႔ တဏွာျဖစ္ တတ္တယ္ဆုိတာ ဟုတ္ပါတယ္။
သဒၶါျဖစ္ဖုိ႔ အရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္။ ယုံၾကည္မႈ လုိ႔ေခၚတဲ့သဒၶါတရား မရွိရင္ ဒီလူဟာ ေကာင္းတာလုပ္လုပ္ မေကာင္းတာဘဲ လုပ္လုပ္ ဘာမွမထူးပါဘူးကြာ..ဆုိတဲ့ စိတ္၀င္သြားပါမယ္။ ဒီလုိစိတ္၀င္သြားရင္ မေကာင္းတာမွန္သမွ် မလုပ္ရဲတာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ မေကာင္းတာမွန္သမွ် လက္ရဲ ဇက္ရဲ လုပ္လာတဲ့ ဒီလူမွာ မေကာင္းမႈေတြ ဆက္တုိက္ျဖစ္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္၊မေကာင္းမႈေတြဆက္တုိက္လုပ္ရင္ အကုသုိလ္ေတြ တပုံတပင္နဲ႔ အပါယ္ငရဲကုိ တန္းသြားရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ သဒၶါတရားျဖစ္ဖုိ႔အေရးၾကီးပါတယ္။

သဒၶါတရားျဖစ္ဖုိ႔ ဘာေတြလုပ္ရမလဲဆုိရင္

၁။ ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းတဲ့စိတ္နဲ႔သူတစ္ပါးကုိ လွဴဒါန္းပါ၊ကူညီပါ(စိတ္မၾကည္ မလင္မျဖစ္ရပါဘူး)၊

၂။ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ ေစာင့္ထိန္းပါ၊

၃။ယုံၾကည္ခ်က္အားေလ်ာ္တဲ့ ဥပုသ္သီလ ေစာင့္ထိန္းပါ၊

၄။ဂုဏ္ေတာ္ပြားပါ တရားထုိင္ပါ(အဘိ၊႒၊၁၊၁၆၂)-ဒါဆုိရင္ ကုိယ့္ရဲ့ သဒၶါတရားေတြ ျပန္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္၊ တုိးတက္လာပါလိမ့္မယ္။

သဒၶါလြန္ရင္ ကြန္႔-တဲ့၊ သဒၶါလြန္လုိ႔ တဏွာျဖစ္ခဲ့တာေတြ ဘုရားလက္ထက္မွာေရာ ယေန႔ေခတ္မွာပါ ရွိခဲ့ ရွိေနပါတယ္၊ သူ႔နာမည္က သုပဗၺာ.တဲ့၊ သံဃာေတာ္ေတြကုိ သိပ္ၾကည္ညိဳပါတယ္၊ ၾကည္ညိဳလြန္း သဒၶါျဖစ္လြန္းေတာ့..သူစဥ္းစားတာက..သံဃာေတာ္ေတြကုိ ဒကာ ဒကာမေတြက လွဴေနတဲ့ပစၥည္းေတြ အမ်ားၾကီးပဲ၊ မလွဴတာ တစ္ခုပဲရွိတယ္၊ လူူမ်ားေတြ မလွဴတဲ့ အဲဒီအလွဴကုိ လွဴရင္ အျမတ္ဆုံးဒါန ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေတြးျပီး သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ေမထုန္အလွဴ လွဴတယ္၊ (ပါ။၁။ႏွာ၄၉) ၊ဘုရားရွင္က သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ စည္းကမ္းခ်မွတ္ရသလုိ သုပဗၺာရဲ့ သဒၶါတရားကုိလဲ အက်ိဳးမရွိတဲ့ သဒၶါတရားလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ပုဂံေခတ္မွာ ပန္းဦးဆက္ရတဲ့ လုပ္ရပ္ကလဲ သဒၶါလြန္တဲ့ ျပယုဂ္တစ္ခုလုိ႔ ေျပာနိဳင္ပါမယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟန္ခ်က္ညီတဲ့ သဒၶါတရား ျငိမ္းခ်မ္းမႈရွိတဲ့သဒၶါ၊ ျပတ္သားတဲ့ သဒၶါတရားျဖစ္ဖုိ႔ ပညာနဲ႔ ညွိရပါမယ္။ သဒၶါတရား အားေကာင္းျပီး ပညာမပါရင္လဲ တလဲြျဖစ္တတ္တယ္။ နည္းလမ္းမက်ျဖစ္လိမ့္မယ္၊ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတျခား ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္၊ ပညာအားေကာင္းျပီး သဒၶါတရားမပါရင္လဲ ဘာကုိမွ မယုံၾကည္ေတာ့ပဲ လူေခ်ာ္ၾကီး ျဖစ္သြားျပန္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာထင္ရွားခဲ့တဲ့ လူေသလူျဖစ္၀ါဒ ကုိ ေလ့လာနိဳင္ပါတယ္။ ပညာပဲဦးစားေပးျပီး ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရားမရွိေတာ့.. ဘုရားေဟာတဲ့ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ ျဗဟၼာျပည္ ၂၀ ဆုိတာ မရွိဘူး..လူေသရင္ လူပဲျပန္ျဖစ္မယ္..တိရိစၦာန္ နတ္ ျဗဟၼာ ဆုိတာ မျဖစ္နိဳင္ဘူး၊ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံဆုိတာ မရွိနိဳင္ဘူးေတြ ျဖစ္ကုန္ပါေတာ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ မၾကည္ျပာေရ.. သဒၶါတရားကုိ ပညာနဲ႔ ညွိပါ၊ ပညာကုိလဲ သဒၶါနဲ႔တုိင္းတာပါ သဒၶါ ပညာမွ်တဲ့ ဘ၀ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာပါလိမ့္မယ္လုိ႔ ေျဖလုိက္ပါရေစ။

ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရားကလဲ အဆင့္ေလးဆင့္ရွိပါေသးတယ္. ဘုရားေလာင္းေတြရဲ့ ယုံခ်က္ အာဂမသဒၶါ၊တရားထူးရျပီးတဲ့ အရိယာပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ့ အဓိဂမသဒၶါ၊ ရတနာသုံးပါးအေပၚမွာ တကယ့္ကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္တဲ့ ဩကပၸနသဒၶါနဲ႔ ရတနာသုံးပါးအေပၚမွာ အစဥ္အလာယုံၾကည္တဲ့ ပသာဒသဒၶါဆုိျပီး ေလးမ်ိဳးရွိသလုိ ပညာမွာလဲ သူ႔အဆင့္နဲ႔သူရွိတယ္ဆုိတာကုိပါ ပူးတဲြမွတ္ထားေစခ်င္ပါတယ္။

သဒၶါ ပညာ ဟန္ခ်က္ညီညီျဖင့္ အတၱဟိတ ပရဟိတ.ကုိ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္နိဳင္ပါေစ။

ဗုဒၶအလုိက် "ျပႆနာ'' ေျဖရွင္းနည္း ဥပေဒသ

ဦးမနက္ျဖန္ေရးသားေပးပုိ႔သည့္ အီးေမးလ္ကုိ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

ျပႆနာဟူသည္ အက်ဳိးစကားလုံးျဖစ္သည္။ ျပႆနာေလာက္ကုိသာ အေပၚယံၾကည့္၍ ရႈတ္ခ် အပုတ္ခ်ျခင္းသည္ အသိဥာဏ္နည္းသူမ်ား၏ လုပ္ရပ္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ တစ္ပါးသူ လြန္က်ဴးမိေသာ အျပစ္ကုိ အမ်ားတကာသိေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ စိတ္ပုတ္ စိတ္ယုတ္ရွိသူမ်ား၏ လကၡဏာေပတည္း။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ရွိသူမွန္သမွ်သည္ ျပႆနာကုိ လုပ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ေျခာက္ျပစ္ကင္း သဲလဲစင္ ဟူသည္ ပုထုဖဥ္လူသားေတြမွာ မရွိနိဳင္ပါဘူး။ ေလာဘကုိမထိန္းနိဳင္ျခင္း ေဒါသကုိ မထိန္းခ်ဳပ္နိဳင္ျခင္း ေမာဟကုိ မပယ္သတ္နိဳင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္ လြန္ၿပီးေခတ္ေတြမွာ ျပာႆနာေပါင္းစုံ အရႈပ္ေပါင္းစုံ ျဖစ္ေပၚေနျခင္းျဖစ္သည္။


ေနာင္လာမည့္ေခတ္ေတြမွာလဲ ျဖစ္လာဦးမည္တည္း။ ပုထုဇဥ္လူသားမွန္သမွ်သည္ အျပစ္ကုိ လုပ္ေနဦးမည္တည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပႆနာ၏ အေၾကာင္းတရားသည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ တုိ႔ေပတည္းဟု သတိႏွင့္ သိရွိထားရေပမည္။ ျပႆနာဟူသည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟတုိ႔ျဖင့္ လြန္က်ဴးလာေသာ အျပစ္ေပတည္း။ ထုိကုိ ျပႆနာဟု ေခၚေ၀ၚၾကသည္။

တစုံတေယာက္ ျပႆနာလြန္က်ဴးမိခဲ့လွ်င္ လြန္က်ဴးသူ တစုံတေယာက္သည္ မိမိလြန္က်ဴးမိေသာ အျပစ္ကုိ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းသင့္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ထုိသူ၏ လြန္က်ဴးမႈကုိ ကူညီေျဖရွင္းေပးသင့္သည္။ ေအာ္ ေလာဘကုိ မထိန္းနိဳင္လုိ႔ ေဒါသကုိ မတားနိဳင္လုိ႔ ေမာဟတရား အားႀကီးလုိ႔ ဒီလုိအျပစ္ေတြျဖစ္တာပါလားလုိ႔ ကုိယ္တုိင္းလည္း သခၤန္းစာ ယူသင့္သည္။

အျပစ္သည္ လူျမင္သာသည္။ အျပစ္၏ အေၾကာင္းတရားသည္ အျမင္ရခက္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကတြင္ အျပစ္ေတြ႕လာတုိင္း အျပစ္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားကုိ အေျချမစ္သိရေအာင္ ေလ့လာဖုိ႔ လုိလာသည္။ အျပစ္ကုိ ဖုံးကြယ္ကာ ေျဖရွင္းသင့္သည္။ ေလာ္စပီကာႏွင့္ ေအာ္ကာ အမ်ားသူငွာ အသိပညာရရွိေစဖုိ႔ ေ၀ငွရမည့္ ေၾကာ္ျငာ ပစၥည္းမဟုတ္ေပ။

ယခုေခတ္မွာေတာ့ ဘေလာ့ေပၚ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ ျဖန္႔ေ၀ရမည့္ သတင္းလည္းမဟုတ္သလုိ အမ်ားသူငွာ သိသင့္သည္ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းလည္း မဟုတ္ေပ။ မည္ကဲ့သုိအျပစ္ေပၚလာလွ်င္ မည္ကဲ့သုိ႔ ေျဖရွင္းသင့္သည္ဟုသာ ေျဖရွင္းနည္းကုိေတာ့ျဖင့္ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းအျဖစ္ ေ၀ငွမည္ဆုိလွ်င္ ေ၀ငွနိဳင္ပါသည္။ သုိ႔ျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ မည္သူက မတရားလုပ္သျဖင့္ ထုိမည္သူသည္ လူယုတ္မာႀကီးဟု အမ်ားသူငွာသုိ႔ ျဖန္ေ၀လွ်င္ေတာ့ ထိုျဖန္႔ေ၀သူကုိယ္တုိင္ပင္ လူယုတ္မာႀကီးျဖစ္လာေပေတာ့သည္။


ယေန႔ေခတ္ အမ်ားစုသည္ မိမိထံသုိ႔ေရာက္လာေသာ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းမ်ားကုိဖတ္ကာ ေရးသားေဖာ္ျပသည့္ အေၾကာင္းအရာေလာက္ကုိသာ အဟုတ္ႀကီးထင္ကာ သံေယာင္လုိက္၍ မတရားဘူး မလုပ္သင့္ဘူး ဒီလိုႀကီးလုပ္တာ လူယုတ္မာပဲ စသည္ျဖင့္ ေ၀ဘန္ၾကသည္ အတင္းတုတ္ၾကသည္။ အပုတ္ခ်ၾကသည္။ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေရးသူ သုိ႔မဟုတ္ ေဖာ္ျပသူ၏ အတြင္းစိတ္သည္ ဤအေၾကာင္းအရာကုိ မည္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မည္သုိ႔မည္ပုံေရးသည္ကုိ ေလ့လာမဆန္းစစ္ၾကေပ။

အင္ေဖာ္မာ (စာေရးသူ)သည္ ျပႆနာတစုံတခုေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အက်ဳိးဆုိးကုိ တပါးသူတု႔ိ ဆင္ျခင္ေစဖုိ႔ အသိပညာရေစဖုိ႔ ေ၀ငွလုိလွ်င္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ျပႆနာ၏ ဆုိလိုရင္း အေၾကာင္းတရား ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဆုိးက်ဳိးမ်ားကုိ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် ေရးသားသင့္သည္။ အသင္္းအဖြဲ႕ သုိ႔မဟုတ္ ကာယကံရွင္တုိ႔၏ အမည္မ်ားကုိ သုံးစြဲခြင့္မရွိေပ။ သုံးစြဲမည္ဆုိခဲ့လွ်င္ ခြင့္ေတာင္းရေပမည္။ သုိ႔တည္းမဟုတ္ပဲ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရွိပဲ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းအျဖစ္ေရးခဲ့လွ်င္ အင္ေဖာ္မာသမားသည္ အသင္းအဖြဲ႕ သို႔မဟုတ္ ကာယကံရွင္တုိ႔အေပၚ မေက်နပ္ အမုန္းပြားေသာ စိတ္ျဖင့္ ေရးသားျခင္းသာ ျဖစ္ေခ်၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အင္ေဖာ္မာသမား သည္လည္း ေဒါသကုိမထိန္းနိဳင္၍ ကုိယ္တုိင္ပင္ သူတပါးကုိ အပုတ္ခ်ျခင္း ရႈတ္ခ်ျခင္း ဗ်ာပါဒ အျပစ္ အကုသိုလ္ လြန္က်ဴးေနေတာ့၏။

ဆုတ္ကပ္ေခတ္ျဖစ္ေသာ ယေန႔ကမၻာႀကီးတြင္ မၾကာ မၾကာ ျပႆနာမ်ား ေပၚလာၾကေပလိမ့္မည္။ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် မိမိတုိ႔ ရႈ႕ျမင္သုံးသပ္ကာ ဒါေၾကာင့္ ျပႆနာျဖစ္တာပဲ ဒီလုိမျဖစ္ေအာင္ ဒုိ႔ေတြ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကစုိ႔ဟဲ့ဟု သခၤန္းစာယူရမည္။ မိမိ၀န္းက်င္မွာ ျပာႆနာျဖစ္လာလွ်င္ ၀ုိင္း၀န္း၍ အသိပညာျဖင့္ သုိသုိသိပ္သိပ္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေျဖရွင္းသင့္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပာႆနာေျဖရွင္းနည္းမ်ားကုိ
ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကား နည္းေပးသည့္အတုိင္း အမ်ားသူငွာ သိရွိေစဖုိ႔ ေ၀ငွလုိက္ပါသည္။

အဓိကရဏ -ျပႆနာ (၄)ခုရွိသည္။

(၁) ၀ိ၀ါဒါဓိကရဏ- ျငင္းခုံျခင္းျပႆနာ
(၂) အႏု၀ါဒါဓိကရဏ- စြပ္စြဲခံရျခင္းျပႆနာ
(၃) အာပတၱာဓိကရဏ- အျပစ္လြန္က်ဴးျခင္းျပႆနာ
(၄) ကိစၥာဓိကရဏ- လူမႈေရးေဖာက္ဖ်က္ျခင္းျပႆနာ


သမထ (ျပႆနာေျဖရွင္းနည္း) (၇)-ခု


(၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသူဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာ ဓမၼ၊ ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တရားရုံးတုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၂) ေယဘုယ်သိကာ၀ိနယ- သမာသမတ္က်ေသာ အမ်ားသူငွာ (တရားရုံး သုိ႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း) အဆုံးအျဖတ္ျဖင့္ ေစ့စပ္ညွိဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၃) သတိ၀ိနယ- သတိေပးတားျမစ္ အာမခံျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၄) အမူဠ၀ိနယ- ပယ္လွပ္ျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း။ (စိတ္ေဖာက္ျပန္သူမ်ားအတြက္)

(၅) ပဋိညာတကရဏ၀ိနယ- အျပစ္လြန္က်ဴးေၾကာင္း ၀န္ခံေစျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၆) တႆပါပိယသိကာ၀ိနယ- လြန္က်ဴးပါလ်က္ မလြန္က်ဴးဟု အတင္းျငင္းခ်တ္ထုတ္သူအား သက္ေသအေထာက္အထားအရလြန္က်ဴးေနသူသုိ႔မဟုတ္ သံသယျဖစ္ဘြယ္ရွိသူ ဟုသာ အသိမွတ္ျပဳ၍ ေစ့စပ္ညိွဳႏိႈင္း ေျဖရွင္းျခင္း

(၇) တိဏ၀တၳာရက ၀ိနယ- မစင္အညစ္ေၾကးတုိ႔သည္ အနံ႔ဆုိး၀ါးလွသျဖင့္ အနံ႔ဆုိးတုိ႔ျဖင့္ အမ်ားသူငွာ မႏွိပ္စက္ေစရန္ ျမတ္သစ္ရြတ္တုိ႔ျဖင့္ ဖုံးဖိထားသကဲ့သုိ႔ (ယခုေခတ္- က်င္းတူး တြင္းတူ ဖုံးအုပ္ထားသကဲ့သုိ႔) ျပႆနာသည္ မၿငိမ္းေအးပဲ ႀကီးထြား မလာေစရန္ႏွင့္ ညီညြတ္ေနမႈတုိ႔ ကြဲျပားပ်က္စည္းမႈမ်ား မျဖစ္ေပၚလာနိဳင္ေစရန္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္းျခင္းမျပဳပဲ တဦးႏွင့္တဦး တဖြဲ႔ႏွင့္တဖြဲ႔ အျပစ္ေမ့ေပ်ာက္ ခြင့္လႊတ္နားလည္မႈျဖင့္ ၿငိမ္ေအးေစျခင္း- တုိ႔ျဖစ္သည္။


ျပႆနာႏွင့္ ေျဖရွင္းနည္း တြဲအသုံးျပဳပုံ


၀ိ၀ါဒါအဓိရုဏ္ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသူဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊
ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တရားရုံးတုိ႔၏
မ်က္ေမွာက္တြင္ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၂) ေယဘုယ်သိကာ၀ိနယ- သမာသမတ္က်ေသာ အမ်ားသူငွာ (တရားရုံး သုိ႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း) အဆုံးအျဖတ္ျဖင့္ ေစ့စပ္ညွိဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း နည္းႏွစ္ခုျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။

အႏု၀ါဒါဓိကရုဏ္ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသူဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊
ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တ၇ားရုံးတုိ႔၏
မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၃) သတိ၀ိနယ- သတိေပးတားျမစ္ အာမခံျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၄) အမူဠ၀ိနယ- ပယ္လွပ္ျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း

(၆) တႆပါပိယသိကာ၀ိနယ- လြန္က်ဴးပါလ်က္ မလြန္က်ဴးဟု အတင္းျငင္းခ်တ္ထုတ္သူအား သက္ေသအေထာက္အထားအရ
လြန္က်ဴးေနသူသုိ႔မဟုတ္ သံသယျဖစ္ဘြယ္ရွိသူ ဟုသာ အသိမွတ္ျပဳ၍ ေစ့စပ္ညိွဳႏိႈင္း ေျဖရွင္းျခင္းဟူေသာ နည္းေလးနည္းတုိ႔ျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။

အာပတၱာဓိကရဏ-ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊
ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တ၇ားရုံးတုိ႔၏
မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၅) ပဋိညာတကရဏ၀ိနယ- အျပစ္လြန္က်ဴးေၾကာင္း ၀န္ခံေစျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊

(၇) တိဏ၀တၳာရက ၀ိနယ- မစင္အညစ္ေၾကးတုိ႔သည္ အနံ႔ဆုိး၀ါးလွသျဖင့္ အနံ႔ဆုိးတုိ႔ျဖင့္ အမ်ားသူငွာ မႏွိပ္စက္ေစရန္ ျမတ္သစ္ရြတ္တုိ႔ျဖင့္ ဖုံးဖိထားသကဲ့သုိ႔ (ယခုေခတ္- က်င္းတူး တြင္းတူ ဖုံးအုပ္ထားသကဲ့သုိ႔) ျပႆနာသည္ မၿငိမ္းေအးပဲ ႀကီးထြား မလာေစရန္ႏွင့္ ညီညြတ္ေနမႈတုိ႔ ကြဲျပားပ်က္စည္းမႈမ်ား မျဖစ္ေပၚလာနိဳင္ေစရန္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္းျခင္းမျပဳပဲ တဦးႏွင့္တဦး
တဖြဲ႔ႏွင့္တဖြဲ႔ အျပစ္ေမ့ေပ်ာက္ ခြင့္လြတ္နာလည္မႈျဖင့္ ၿငိမ္ေအးေစျခင္း။ နည္းသုံးနည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။

ကိစၥာဓိကရဏ-ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊
ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တ၇ားရုံးတုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္တြင္
ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊ ျဖင့္သာေျဖရွင္းပါ။


ျမတ္ဗုဒၶ ခ်ေပးထားသည့္ ျပႆနာေျဖရွင္းနည္းတြင္ အမ်ားသူငွာ အသိရေစဖုိ႔ ေရွာင္ၾကည္နိဳင္ေစဖုိ႔ ပုဂၢလဓိ႒ာန္ျဖင့္ ေဖာ္ထုတ္ရမည္ဟု မပါေခ်။ စာဖတ္သူတုိ႔ နားလည္မည္ထင္ပါသည္။ မႈခင္းဂ်ာနယ္မ်ားကုိ ဖတ္ဖူးလွ်င္ သိပါမည္....ကာယကံရွင္တုိ႔၏ အမည္မ်ား ဓာတ္ပုံမ်ား သုံးစြဲမည္ဆုိလွ်င္ ခြင့္ေတာင္းရပါသည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ယူရပါသည္။ သုိမဟုတ္ဘဲ နာမည္ဓာတ္ပုံမွာ
ကာယကံရွင္ ခြင့္ျပဳသည္မဟုတ္ပဲ သုံးစြဲလွ်င္ လူအခြင့္အေရး ဥပေဒအရေသာ္လည္းေကာင္း လူ႔က်င့္၀တ္အေနရေသာ္လည္းေကာင္း သုံးစြဲသူ ေဖာ္ျပသူအား တရားစြဲလုိ႔ရပါသည္။

ပုဂၢလဓိ႒ာန္ျဖင့္ ေရးသားလာေသာ သတင္းႏွင့္ အေၾကာင္းအရာတုိ႔သည္ အမွန္စင္စစ္ သတင္းမဟုတ္ေပ။ ဗဟုသုတ ျဖစ္ဖြယ္ႏွင့္ အမ်ားသူငွာ ဖတ္သင့္သည့္ အရာမဟုတ္ေခ်။
တကယ္စင္စစ္ စိတ္ဓာတ္ အင္အားနည္း၍ အပုတ္ခ် ရႈတ္ခ်ျခင္းသာ ျဖစ္ေခ်သည္။ ပုဂၢိဳလ္ကုိ အမုန္းပြား အာဃာတထားျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေခ်သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆုံးအမကုိ လုိက္နာၾကသည္ဟု ဆုိၾကသည့္ ညီ အကုိ၊ အမ ညီမငယ္မ်ားတုိ႔ ...တကယ္ပင္ ငါတုိ႔သည္ ဗုဒၶ၏ အဆုံးမကုိ လုိက္နာသူမ်ား ျဖစ္သည္ေလာ မျဖစ္သည္ေလာ၊ စာေပေတြဖတ္ ဆရာေတာ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဟာသမွ်ကုိ နာယူ ဖတ္နာရုံမွ် သက္သက္မွ်ျဖင့္ ငါတုိ႔ ေတာ့ ဆရာႀကီးျဖစ္ၿပီဟု ကုိယ့္ကုိယ္အထင္ႀကီးကာ သူတပါးျပႆနာကုိ ေလလုိင္းမွာ ဖြ၊ ငါသာ ဆရာႀကီးျဖစ္သည္ဟု ၾကြား၀ါေနသည့္ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေနသေလာ မျဖစ္ေနသေလာဟု ျပန္လည္ ဆန္းစစ္သင့္ေပသည္။ သဒၶါနည္း၍ ဆရာၾကီးေရာဂါေပါမ်ားေနသည့္ ေခတ္ႀကီးမွာ သတိထားစရာပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားႏွင့္ ခ်ိန္ထုိးၾကည့္လွ်င္ မိမိ.ဘာ..ဆုိတာကုိ နားလည္နိဳင္မည္ျဖစ္ပါ၏။

န ပေရသံ ၀ိေလာမာနိ၊ န ပေရသံ ကတာတံ၊
အတၱေနာ၀ အေ၀ေကၡယ်၊ ကတာနိ အကတာနိစ (ဓမၼပဒ)

တပါးသူ အျပစ္၊ တပါးသူ လုပ္သည္ မလုပ္သည္တုိ႔ကုိ မၾကည့္ေလႏွင့္၊
ကုိယ့္အျပစ္ ကုိယ္လုပ္သည္မလုပ္သည္ကုိသာ ၾကည့္ေလ။

ပရ၀ဇၨာ ႏုပႆိႆ၊ နိစၥံ ဥဇၥ်ာနသညိေနာ
အာသ၀ါ တႆ ၀ဎုႏၲိ၊ အာရာ ေသာ အာသ၀ကၡယာ။ (ဓမၼပဒ)

တပါးသူ အျပစ္ကုိ ဆီလုိအေပါက္ရွာ ၾကည့္ေနသူမ်ားမွာ မည္သုိ႔ပင္ တရားေတြနာ စာအုပ္ေတြဖတ္ေနေစကာမူ အကုသုိလ္တုိးပြား ကိေလသာထူ ကိေလသာ ေခ်းေညွာ္ေတြ ဆူသျဖင့္ နိဗၺာန္ႏွင့္ ေ၀းေလေတာ့သတည္း။



ျဗဟၼစုိရ္တရားမ်ားျဖင့္
ဦးမနက္ျဖန္..